O entretemento desempeñaba un papel crucial na sociedade medieval. Proporcionaba un escape das dificultades e preocupacións da vida diaria, permitindo ás persoas gozar de momentos de alegría e diversión. Así atopamos diversas actividades: teatro, representacións, música, danza, festas, xogos, deportes populares, os torneos, as xustas,…
O feito de que a basílica de San Martiño de Mondoñedo en Foz estea considerada como a catedral máis antiga de toda España, converte a este monumento nun reclamo turístico de primeira orde para todos os visitantes de Foz. Pero ademais de por a súa antigüidade, hai que visitala pola súa beleza, xa que é un extraordinario exemplo de arquitectura medieval.
Teorizouse que o afecto faltaba en gran medida na casa medieval. Algunhas das razóns que se expuxeron para apoiar esta noción inclúen o infanticidio desenfrenado, a alta mortalidade infantil, o uso do traballo infantil e a disciplina extrema.
A Idade Media careceu de Teatro, con maiúscula, pero a cambio procedeu a teatralizar os principais acontecementos da vida. A liturxia, a morte, as entradas de personaxes reais nas cidades, os torneos, as festas… rodéanse dun complexo aparello espectacular integrado frecuentemente por recursos escenográficos que hoxe consideramos teatrais, incluíndo diálogos, acción etc.
Cando falamos dunha torrada referímonos a un prato feito dunha rebanada de pan duro (habitualmente de varios días) que é empapada en leite, caldo de azucre ou viño e, tras ser rebozada en ovo, frítese nunha tixola con aceite. Adózase con mel, melaza ou azucre e é aromatizada con canela. Pero, de onde veñen?…
As choradeiras eran mulleres que colaboraban nos ritos funerarios. Choraban e louban ao defunto no velorio, na procesión e ás portas do templo, e iso a cambio dunha certa paga. O número era maior ou menor en función do orzamento achegado pola familia.
