En relixión, ocultismo e folclore, un demo ou daemon, daimon (do grego δαίμων daimôn) é un ser sobrenatural descrito como algo que non é humano e que usualmente resulta malévolo. Con todo, a palabra grega orixinal “daimon” é neutral e non contén unha connotación necesariamente negativa nos seus inicios para os antigos gregos. Isto sucedeu…
Falar en Galicia dunha familia da nobreza nos albores da Idade Media, remítenos moitas veces aos membros de o Condado De Andrade. En primeiro lugar, hai que dicir que Andrade (Andrada nalgúns documentos do século XII) é un apelido netamente galego, a dicir dalgúns naceu no municipio de Andrade (Pontedeume). Os Andrade chegarían a dominar…
O certo é que a figura de Pelayo, como caudillo astur, foise construíndo ao longo dos tempos, dotándolle unha personalidade e un aura heroico, case sobrehumano.
Sobre Pelayo hai moitas incógnitas e poucas certezas.
O Pantocrátor aparece definido como a representación do salvador sentado, bendicindo e coa testa encadrada nunha curva pechada en círculo (nimbo). É a representación de Dios propia da arte Bizantino e posteriormente, en pleno medievo, da arte románico.
Aínda que hoxe en día considéranse bárbaras e supersticiosas, no seu momento, as ordalías foron vistas como unha maneira lexítima de buscar a verdade en ausencia de evidencia concreta, ofrecendo un fascinante estudo sobre como as sociedades humanas han loitado cos conceptos de xustiza, inocencia e culpabilidade ao longo da historia.
As supersticións durante a Idade Media xogaron un papel de gran incidencia na vida e na mentalidade das persoas daquela época. Con numerosas orixes e formas como podemos comprobar nesta publicación, estas crenzas e costumes revelan un mundo marcado pola espiritualidade, a maxia e o misticismo.