{"id":8544,"date":"2026-04-08T21:46:14","date_gmt":"2026-04-08T20:46:14","guid":{"rendered":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/?p=8544"},"modified":"2026-04-08T21:46:15","modified_gmt":"2026-04-08T20:46:15","slug":"historia-das-mascaras","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/historia-das-mascaras\/","title":{"rendered":"Historia das m\u00e1scaras"},"content":{"rendered":"

Por estar de plena actualidade, \u00e9 un bo momento para lembrar a historia das m\u00e1scaras.<\/em><\/strong><\/p>\n

As m\u00e1scaras son obxectos que poden ter diferentes formas e poden cubrir todo o rostro, s\u00f3 os ollos ou unicamente a boca. Poden fabricarse con numerosos tipos de materiais, como madeira, tea e fibra vexetal. Poden incorporar pintura, metal, arxila, plumas, contas, tea de cortiza,\u2026.<\/p>\n

Algunhas veces as m\u00e1scaras son parte integrante dun rito relixioso ou festivo, outras unha garant\u00eda de anonimato ou servir para protexer a sa\u00fade. Polo xeral, permiten o acceso a universos rexidos pola imaxinaci\u00f3n ou as dimensi\u00f3ns espirituais invisibles. Os narradores a mi\u00fado supo\u00f1en o uso de m\u00e1scaras para dar m\u00e1is vida \u00e1s s\u00faas narraci\u00f3ns, mentres que moitos dos eventos da propia natureza que non se pod\u00edan explicar eran comprendidos a trav\u00e9s do recurso destas ferramentas de ilusi\u00f3n e imaxinaci\u00f3n. As m\u00e1scaras tiveron un papel activo en moitas civilizaci\u00f3ns.<\/p>\n

O enmascaramento \u00e9 unha tradici\u00f3n antiga, que se remonta \u00e1 escultura paleol\u00edtica e a pintura rupestre do suroeste de Europa (30000-15000 a.C.) e pinturas e gravados rupestres de Tassilli n\u2019Ajjer, no sudeste de Alxeria, no norte de \u00c1frica (4000-2000 a.C.).<\/p>\n

\"M\u00e1scara

M\u00e1scara pintura rupestre Tassili n’Ajjer, Alxeria<\/em><\/p><\/div>\n

 <\/p>\n

As m\u00e1scaras e as, lamentablemente, hoxe tan utilizadas m\u00e1scaras te\u00f1en e tiveron diferentes finalidades ao longo do tempo e nas diferentes sociedades<\/em><\/strong>. Vexamos algunhas delas:<\/p>\n

    \n
  • Como elemento de protecci\u00f3n para un individuo.<\/em> Nos s\u00e9culos XV e XVI, a armadura xaponesa, europea e do Medio Oriente inclu\u00eda un casco que protex\u00eda a cabeza e, nalg\u00fans exemplos, tam\u00e9n asustaba a un inimigo.<\/li>\n
  • Iniciaci\u00f3n e maior\u00eda de idade<\/em>. Iniciaci\u00f3n e maior\u00eda de idade. Moitas sociedades en diferentes partes do mundo institucionalizan a transformaci\u00f3n f\u00edsica e social que sofren os nenos e as nenas no momento da puberdade para marcar ritualmente o seu paso desde a infancia at\u00e9 a idade adulta. En Serra Leona, en \u00c1frica occidental, as nenas de Mende comezan un proceso de iniciaci\u00f3n aprendendo cantos e bailes tradicionais e son educadas sobre os seus futuros roles como esposas e nais. Finalizan o ritual formando unha procesi\u00f3n e desfilando encabezadas por unha bailarina enmascarada que representa un esp\u00edrito acu\u00e1tico. No caso do Congo e Angola atopamos que, tanto novicios iniciados como altos funcionarios usan m\u00e1scaras para as celebraci\u00f3ns de iniciaci\u00f3n final e durante o per\u00edodo de reclusi\u00f3n cando os nenos son socializados en homes.<\/li>\n
  • Sanaci\u00f3n e benestar comunitario<\/em>. Finalidade hoxe co\u00f1ecida sobradamente por todos os cidad\u00e1ns do mundo.<\/li>\n
  • Unha m\u00e1scara pode permitir ao usuario transcender a s\u00faa natureza f\u00edsica ordinaria<\/em>, ou nalg\u00fans casos a ela, e asumir a identidade doutra criatura, devanceiro ou forza sobrenatural. De feito, a maior\u00eda das m\u00e1scaras est\u00e1n asociadas con actividades cerimoniais ou rituais de car\u00e1cter social, relixioso, econ\u00f3mico ou pol\u00edtico. Nunha estafa de desempe\u00f1o, a mi\u00fado expresan o outro mundo dos esp\u00edritos e fan visible o que \u00e9 invisible.<\/li>\n
  • Fertilidade agr\u00edcola<\/em>. Os Hopi do norte de Arizona estableceron un ciclo cerimonial para atraer nubes e choiva, pero tam\u00e9n promover a harmon\u00eda no universo para garantir sa\u00fade e longa vida aos Hopi. A cerimonia real\u00edzaa un grupo caracterizado cunha tablita de madeira (forma de crista) que representa imaxes de arco iris, nubes, sol e imaxes f\u00e1licas. A tablita supera unha m\u00e1scara de caixa, xeralmente a metade dela pintada de verde, mentres que a outra metade \u00e9 de cor rosa. O corpo do imitador est\u00e1 pintado de negro e decorado con motivos de media l\u00faa de cores claras.<\/li>\n
  • En produci\u00f3ns teatrais<\/em>. Os festivais na antiga Grecia usaban m\u00e1scaras, feitas de li\u00f1o, cortiza ou madeira livi\u00e1, tanto para dramas como para comedias. Para as traxedias, as m\u00e1scaras representaban homes e mulleres, as\u00ed como deuses. M\u00e1scaras de animais, aves e insectos s\u00f3 atop\u00e1ronse en comedias. A cultura romana continuou utilizando m\u00e1scaras teatrais e, desde o s\u00e9culo XVI at\u00e9 o s\u00e9culo XVIII, as compa\u00f1\u00edas itinerantes italianas e francesas empregaron m\u00e1scaras ou medias m\u00e1scaras para esaxerar os trazos dos personaxes do teatro popular.<\/li>\n
  • Control social e liderado<\/em>. As m\u00e1scaras de Dan, un grupo politicamente non centralizado no sueste de Liberia, funcionan principalmente como axentes de control social.<\/li>\n
  • Halloween <\/em>desenvolveuse a partir dun ritual anglosax\u00f3n e celta, para converterse nun importante evento de enmascaramento que involucra a nenos e adultos que usan disfraces que representan aspectos da cultura popular, cuesti\u00f3ns pol\u00edticas, travestis, transgresiones sociais ou fantas\u00edas persoais.<\/li>\n
  • No \u00e1mbito relixioso<\/em>, serviron como instrumentos esenciais para rituais sacros.<\/li>\n<\/ul>\n

     <\/p>\n

    Fagamos agora un breve e r\u00e1pido repaso \u00e1 historia das m\u00e1scaras:<\/em><\/strong><\/p>\n

    O home primitivo<\/em><\/strong> utilizou as primeiras m\u00e1scaras para poder cazar. Pero logo, atopou unha maxia nas m\u00e1scaras dos animais. O home primitivo da Idade de Pedra, disfrazado coa pel e a cornamenta dun cervo e asom\u00e1ndolle os dedos das mans e os p\u00e9s. Formaba parte dunha danza destinada a atraer ou a incrementar a caza.<\/p>\n

    No caso de Europa<\/em><\/strong>, desde a antig\u00fcidade, as m\u00e1scaras utiliz\u00e1ronse para protexer a cute dos raios do sol, xa que o ton claro da pel denotaba a pertenza a unha clase alta, en contraposici\u00f3n \u00e1 pel curtida que se asociaba cos traballos f\u00edsicos, e por tanto \u00e1s clases sociais m\u00e1is baixas. Ademais a brancura do rostro era un elemento fundamental no ideal de beleza feminino.<\/p>\n

    Os gregos antigos foron pioneiros no uso de m\u00e1scaras coa adopci\u00f3n das festas dionis\u00edacas, perpetradas en honra de Dionisos, un deus responsable dos rituais do vi\u00f1o e a fertilidade. Durante o festexo, todo o mundo bailaba, cantaba e realizaban orx\u00edas evocando a presenza de deus a trav\u00e9s do uso da m\u00e1scara. No Teatro Grego aparece a m\u00e1scara nun principio m\u00e1is neutra, sen expresi\u00f3n, e logo na \u00e9poca helen\u00edstica isto cambia.<\/p>\n

    \"M\u00e1scaras

    M\u00e1scaras teatro grego<\/em><\/p><\/div>\n

     <\/p>\n

    Coa ca\u00edda do Imperio Romano, os primeiros cristi\u00e1ns<\/em><\/strong> practicamente prohibiron o uso de m\u00e1scaras, tendo en conta que eran instrumentos de paganismo.<\/p>\n

    Na corte francesa de Lu\u00eds XIII<\/em><\/strong> algunhas damas manti\u00f1an a m\u00e1scara posta para marcar distancia coas demais. E foi en Francia onde as m\u00e1scaras con forma de antefaces, que se chamaban \u201cloup\u201d<\/em> (lobo), cubr\u00edan desde a fronte at\u00e9 o ment\u00f3n e suxeit\u00e1base cun bot\u00f3n na boca. As m\u00e1scaras de sat\u00e9n negro eran moi correntes e as grandes cidades europeas, e fosen do tipo que fosen, convert\u00e9ronse nun complemento cargado de coqueter\u00eda utilizado por toda muller con clase.<\/p>\n

    En Londres<\/em><\/strong>, na segunda metade do s\u00e9culo XVII, a roupa de inverno dunha dama elegante deb\u00eda inclu\u00edr ademais das luvas, bufandas e manguito de pel, unha m\u00e1scara ou anteface para protexer a cute.<\/p>\n

    Pero se houbo unha cidade onde as m\u00e1scaras incorpor\u00e1ronse \u00e1 vida diaria dos seus habitantes, esa foi Venecia<\/em><\/strong>, sobre todo en Entroido, pero tam\u00e9n nos meses de outubro a decembro. No s\u00e9culo XVIII, as m\u00e1scaras convert\u00e9ronse en obxectos de uso coti\u00e1n por todos e cada un dos seus habitantes, revelando unicamente nariz e ollos. Pronto foron prohibidos debido \u00e1 dificultade das fontes policiais para a identificaci\u00f3n de criminais que proliferaron durante a \u00e9poca.<\/p>\n

    No caso de Espa\u00f1a<\/em><\/strong>, parece que non arraigou demasiado a moda das m\u00e1scaras femininas. As mulleres espa\u00f1olas eran partidarias de protexerse a pel cun pano ou un veo lixeiro, que lles cubr\u00eda a cara, dos ollos \u00e1 garganta. As\u00ed, na Idade Media utilizaban \u201ctocas\u201d<\/em> para protexerse dos axentes atmosf\u00e9ricos. A \u201ctoca de rebozo\u201d<\/em> cubr\u00eda tanto a cabeza como a boca e o nariz, e utiliz\u00e1base tanto no \u00e1mbito dom\u00e9stico como no p\u00fablico.<\/p>\n

    \"Toca\"

    Toca<\/em><\/p><\/div>\n

     <\/p>\n

    En \u00c1frica<\/em><\/strong>, eran elaboradas de maneira artesanal, con trazos distorsionados, proporcionalmente m\u00e1is grandes do normal, feitos de cobre, madeira ou marfil. Entre varias culturas, as mascaradas consid\u00e9ranse a encarnaci\u00f3n dos poderes vitais do deserto e os seus habitantes. Crese que as primeiras m\u00e1scaras utiliz\u00e1ronse en \u00c1frica antes da era paleol\u00edtica. Representan esp\u00edritos de animais ou devanceiros, heroes mitol\u00f3xicos, valores morais ou unha forma de honrar simb\u00f3licamente a unha persoa.<\/p>\n

    \"M\u00e1scara

    M\u00e1scara africana<\/em><\/p><\/div>\n

     <\/p>\n

     <\/p>\n

    As m\u00e1scaras africanas adoitan ter a forma dun rostro humano ou o fuci\u00f1o dun animal. Son moi estilizadas porque as culturas africanas distinguen entre a aparencia externa de algo e a s\u00faa esencia. Os animais son un tema com\u00fan na fabricaci\u00f3n de m\u00e1scaras africanas. Representan o esp\u00edrito dun animal e a persoa que leva a m\u00e1scara conv\u00e9rtese no animal que permite a comunicaci\u00f3n co animal, por exemplo, para pedirlle que se mante\u00f1a afastado do pobo. Noutros casos, o animal \u00e9 un s\u00edmbolo de virtude. Os animais m\u00e1is com\u00fans representados con m\u00e1scaras son os b\u00fafalos, falc\u00f3ns, crocodilos e ant\u00edlopes. Outro tema das m\u00e1scaras africanas \u00e9 o rostro feminino creado polo ideal de beleza feminina.<\/p>\n

     <\/p>\n

    As m\u00e1scaras que representan aos antepasados adoitan ter a forma dun cranio humano. Util\u00edzanse en diversas cerimonias como testemu\u00f1as, como protectores dos devanceiros mortos para os que se busca a aprobaci\u00f3n, ou como suxeitos aos que se lles rende respecto.<\/p>\n

    No Antigo Exipto<\/em><\/strong>, utilizaban tam\u00e9n m\u00e1scaras para as s\u00faas celebraci\u00f3ns relixiosas e cerimoniais. O exemplo m\u00e1is co\u00f1ecido \u00e9 o da representaci\u00f3n da morte e resurrecci\u00f3n de Osiris. Utilizaron as m\u00e1scaras feitas con pedras preciosas sobre momias listas para ser enterradas xa que se consideraba moi importante que a alma fose capaz de reco\u00f1ecer o corpo para que puidese volver a el.<\/p>\n

    As m\u00e1scaras mortuorias foron feitas a imaxe do defunto e de diferentes materiais. As primeiras m\u00e1scaras foron feitas de madeira, despois usaron o que se chama cart\u00f3n, un material feito de papiro ou li\u00f1o e mergullado en ieso e logo moldeado nun molde de madeira. Isto era, por suposto, unha variante barata para a clase baixa. As verdadeiras m\u00e1scaras mortuorias estaban feitas de metais preciosos. Unha das m\u00e1scaras mortuorias m\u00e1is famosas \u00e9 a m\u00e1scara de Tutankam\u00f3n.<\/p>\n

    \"M\u00e1scara

    M\u00e1scara de Tutankamon<\/em><\/p><\/div>\n

     <\/p>\n

    As m\u00e1scaras rituais eran usadas polos sacerdotes. Estas m\u00e1scaras tam\u00e9n foron feitas de cart\u00f3n e logo pintadas. Foron feitas a semellanza das cabezas de animais, as cabezas dos deuses do antigo Exipto. A cabeza de Anubis, deus da morte coa cabeza dun chacal, utiliz\u00e1base durante as cerimonias funerarias, como a \u201cApertura da boca\u201d<\/em>, que era unha animaci\u00f3n simb\u00f3lica dunha momia.<\/p>\n

     <\/p>\n

    En Am\u00e9rica<\/em><\/strong>, entre os ind\u00edxenas habitantes do noroeste dos actuais Estados Unidos, utilizaban as m\u00e1scaras en cerimonias para chorar aos seres queridos que perderan.<\/p>\n

    Os ind\u00edxenas brasileiros<\/em><\/strong>\u00a0 levaron m\u00e1scaras nas s\u00faas cerimonias que simbolizaban animais, aves e insectos.<\/p>\n

    En varias tribos primitivas, os indios de m\u00e1is idade utilizaban as m\u00e1scaras en cerimonias de curaci\u00f3n para expulsar entidades negativas co prop\u00f3sito de unir parellas en matrimonio ou nos rituais de transici\u00f3n, momentos de cambios marcados polo paso da infancia para o mundo dos adultos. As m\u00e1scaras tam\u00e9n ti\u00f1an trazos simb\u00f3licos, como se ve nas tribos de esquimais que viven en Alaska. As m\u00e1scaras das poboaci\u00f3ns de esquimais de Alaska funcionan para brindar protecci\u00f3n contra os esp\u00edritos da natureza potencialmente perigosos e para garantir unha caza exitosa. Para os esquimais, os animais non son s\u00f3 produtos alimenticios, sen\u00f3n seres espirituais que deben ser tratados con respecto.<\/p>\n

     <\/p>\n

    En Asia<\/em><\/strong>, eran utilizadas tanto en ritos espirituais como na execuci\u00f3n de ligaz\u00f3ns matrimoniais e en representaci\u00f3ns teatrais. P\u00f3dese ver un exemplo espectacular cos dramas de Barong-Rangda de Bali<\/em><\/strong>, que representan o antigo conflito entre as forzas do ben e o mal.<\/p>\n

    En China<\/em><\/strong> util\u00edzanse en espect\u00e1culos de danza. Durante as cerimonias que te\u00f1en lugar como celebraci\u00f3ns de benvida dos deuses e esp\u00edritos, os grupos de persoas levan \u201cm\u00e1scaras de feiticeiro\u201d<\/em>. Estas m\u00e1scaras tam\u00e9n se utilizan nos rituais que se celebran como oraci\u00f3ns por un ma\u00f1\u00e1 mellor e durante os ritos funerarios para axudar a unha alma a descansar en paz.<\/p>\n

    As m\u00e1scaras festivas util\u00edzanse nas celebraci\u00f3ns, especialmente durante o Ano Novo Chin\u00e9s. Durante o Ano Novo Chin\u00e9s \u00fasanse moitas m\u00e1scaras, pero a m\u00e1is famosa e importante delas \u00e9 a m\u00e1scara de drag\u00f3n. A m\u00e1scara de drag\u00f3n \u00e9 un s\u00edmbolo de fortuna e prosperidade na cultura chinesa. Adoita ser moi complexo, coloreado en vermello, ouro e azul e decorado con plumas e pelo.<\/p>\n

    \"\"

    M\u00e1scara chinesa<\/em><\/p><\/div>\n

     <\/p>\n

    Un caso especial \u00e9 o das m\u00e1scaras venecianas<\/em><\/strong>, seguramente as m\u00e1is co\u00f1ecidas por todo o mundo.<\/p>\n

    Cada ano, de febreiro a marzo, o Entroido ten lugar en Venecia. Comezou en 1168 como unha celebraci\u00f3n da vitoria da Rep\u00fablica de Venecia, e converteuse nun evento anual ata que foi prohibido polo Rei de Austria en 1797. Foi restablecido en 1979 e cel\u00e9brase de novo cada ano.<\/p>\n

    S\u00e1bese pouco sobre as raz\u00f3ns para usar m\u00e1scaras durante o entroido. Pode ser un acto de rebeli\u00f3n contra unha das estruturas de clase xer\u00e1rquica m\u00e1is r\u00edxidas da historia europea. O primeiro documento que menciona o uso de m\u00e1scaras en Venecia data do s\u00e9culo XIII.<\/p>\n

    As m\u00e1scaras que se utilizan tradicionalmente durante o entroido veneciano p\u00f3dense dividir en dous grupos: as m\u00e1scaras da Commedia dell\u2019Arte e as m\u00e1scaras de entroido:<\/p>\n

      \n
    • A Commedia dell\u2019Arte era un tipo de teatro improvisado popular entre os s\u00e9culos XVI e XVIII. Os artistas e actores ambulantes fan malabarismos con obras improvisadas co esqueleto dun gui\u00f3n no que \u00e9 f\u00e1cil inserir temas de actualidade, o que os fai moi populares.<\/li>\n
    • As m\u00e1scaras de entroido tam\u00e9n te\u00f1en os seus nomes e son m\u00e1is populares. Ver\u00e9molas a continuaci\u00f3n.<\/li>\n<\/ul>\n
      \"\"

      Bauta<\/em><\/p><\/div>\n

       <\/p>\n

      Tipos de m\u00e1scaras venecianas:<\/em><\/strong><\/p>\n

        \n
      • \u201cBauta\u201d, probablemente a m\u00e1scara m\u00e1is famosa. Cobre toda a cara e non ten boca, pero ten un pico en forma de queixo que permite ao usuario falar, comer e beber sen quitarllo. Con el vai un abrigo vermello ou negro e un chapeu de tricornio.<\/li>\n
      • \u201cDama\u201d<\/em> \u00e9 unha m\u00e1scara completa cun rostro feminino, fortemente dourado.<\/li>\n
      • \u201cGatto\u201d <\/em>\u00e9 unha media m\u00e1scara coa forma da cabeza dun gato.<\/li>\n
      • \u201cDottore Peste\u201d <\/em>ou \u201cMedico della Peste\u201d<\/em> \u00e9 unha m\u00e1scara \u00e9 unha copia dunha m\u00e1scara hist\u00f3rica utilizada polos m\u00e9dicos que trataban aos pacientes que sufr\u00edan a praga. Estaban feitos de coiro cun longo \u00abpico\u00bb no que se colocaban as herbas e ti\u00f1an unha abertura para ver cuberta con cristais. A m\u00e1scara M\u00e9dico della peste, orixinalmente non era unha m\u00e1scara de entroido, sen\u00f3n un traxe usado como protecci\u00f3n contra a praga. Est\u00e1 intrinsecamente ligado \u00e1 historia de Venecia, xa que a cidade foi golpeada por varios brotes de peste entre 1361 e 1680. O traxe de M\u00e9dico della peste consist\u00eda nun abrigo e\/ou vestido negro at\u00e9 o nocello feito de tea pesada e xeralmente encerado, luvas protectoras e unha m\u00e1scara parecida \u00e1 dun paxaro cun pico longo. A m\u00e1scara distintiva era xeralmente branca con dous buracos redondos nos ollos cubertos con vidro. Ti\u00f1a dous pequenos orificios nasais e actuaba como unha especie de respirador (ou m\u00e1scara de gas primitivo), cheo de especias, herbas picantes, alcanfor e outras sustancias arom\u00e1ticas fortes, que supostamente *purificaban o aire que respiraran as v\u00edtimas da praga.<\/li>\n
      • \u201cMoretta\u201d,<\/em> usualmente usada polas mulleres, \u00e9 unha m\u00e1scara ovalada, sen tirantes, de veludo, sen apertura para a boca, que se mant\u00e9n no seu lugar por un bot\u00f3n apertado entre os dentes, polo que tam\u00e9n lla chama \u201cm\u00e1scara muda\u201d <\/em>ou \u201cservetta muta\u201d<\/em>. O seu nome deriva da palabra mouro que significa negro en veneciano.<\/li>\n
      • \u201cPantalone\u201d<\/em> \u00e9 unha das m\u00e1is antigas. O Pantalone \u00e9 un personaxe da Commedia do Arte. \u00c9 un vello, \u00e1vido e mezquino comerciante, que leva un manto negro, un gorro de la, pantal\u00f3ns curtos e calcet\u00edns longos e vermellos (pantal\u00f3n), o traxe t\u00edpico dos comerciantes venecianos. Est\u00e1 representado cun nariz de gancho, cellas prominentes, perilla puntiaguda, mentres que un dominou negro oculta a metade da s\u00faa cara.<\/li>\n
      • \u201cGnaga\u201d,<\/em> \u00e9 parte dun disfrace usado por homes disfrazados de mulleres. O traxe tradicional dos Gnaga incl\u00fae roupa feminina e unha m\u00e1scara que representa un gato feminino. A mi\u00fado us\u00e1base cunha cesta debaixo do brazo, que normalmente conti\u00f1a un pequeno gatito. A persoa que levaba o disfrace comport\u00e1base como unha cortes\u00e1 plebeia, emitindo sons agudos e burl\u00f3ns.<\/li>\n
      • \u201cArlecchino\u201d.<\/em> Arlequ\u00edn \u00e9 orixinalmente una das m\u00e1scaras m\u00e1is populares da Commedia do Arte, do baixo de Bergamo do s\u00e9culo XVI. Arlecchino \u00e9 agora unha figura central do moderno entroido veneciano.<\/li>\n
      • \u201cColombina\u201d.<\/em> A noiva de Arlecchino, *Colombina (tam\u00e9n co\u00f1ecida como Arlecchina), non \u00e9 unha verdadeira m\u00e1scara, xa que a Servetta leva o seu propio rostro ou, m\u00e1is raramente, unha media m\u00e1scara, asumindo s\u00f3 o traxe e o dialecto da rexi\u00f3n que elixe representar.<\/li>\n<\/ul>\n
        \"M\u00e9dico

        M\u00e9dico della Peste<\/p><\/div>\n

         <\/p>\n

        E en canto \u00e1s m\u00e1scaras<\/em><\/strong> mais habituais na actualidade<\/em><\/strong>. Atop\u00e1monos que a partir do ano 1897 os m\u00e9dicos empezaron a utilizar unha especie de m\u00e1scaras, co fin non de protexerse ou protexer de infecci\u00f3ns, se non de evitar espallar pingas ao tusir ou espirrar durante as intervenci\u00f3ns. As primixenias eran moi rudimentarias xa que estaban fabricadas cun pano grande atado ao redor da boca e nariz.<\/p>\n

        Coa epidemia de gripe mal chamada \u201cespa\u00f1ola\u201d<\/em> xeneralizouse o uso das m\u00e1scaras protectoras e comez\u00e1ronse a utilizar por parte de toda a poboaci\u00f3n para protexer e protexerse da enfermidade.<\/p>\n

        Segundo alg\u00fans autores, o inventor foi Wu Lien-teh, e todo se desenvolveu a partir dunha gran praga en Manchuria (norte de China). Tomando como base as m\u00e1scaras cir\u00farxicas que xa exist\u00edan en Europa, mellorounas agreg\u00e1ndolles m\u00e1is capas de material a modo de filtro. Isto supuxo un gran avance. Ademais era barata e os seus materiais eran f\u00e1ciles de conseguir, polo que a produci\u00f3n en masa disparouse. Tras isto, e a trav\u00e9s da prensa, a m\u00e1scara f\u00edxose popular en Europa e o resto do mundo e a s\u00faa produci\u00f3n disparouse. Os m\u00e9dicos empezaron a utilizala, tam\u00e9n os soldados e mesmo a xente do mont\u00f3n e convert\u00e9ronse nun s\u00edmbolo do avance cient\u00edfico.<\/p>\n

        Cando en 1917 chegou a \u201cgripe espa\u00f1ola\u201d,<\/em> a m\u00e1scara de Wu era mundialmente reco\u00f1ecida, e axudou a mitigar en gran medida a propagaci\u00f3n da enfermidade, cuxos n\u00fameros foron a\u00ednda as\u00ed terribles.<\/p>\n

         <\/p>\n

        En definitiva, unha historia, a das m\u00e1scaras, que pasou por \u00e9pocas rituais, modas, necesidades sanitarias, etc, pero que sen d\u00fabida, nestes \u00faltimos meses de alerta sanitaria mundial, a protagonista foi a m\u00e1scara, un obxecto que salvou mill\u00f3ns de vidas.<\/p>\n

         <\/p>\n

        Referencias:<\/u><\/em><\/strong><\/p>\n

        National Geographic.<\/p>\n

        M\u00e1scaras: el arte de la expresi\u00f3n, de Mack, J.<\/p>\n

        La evoluci\u00f3n de las m\u00e1scaras y su aporte social, de Marrazi, A.L.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

        Por estar de plena actualidade, \u00e9 un bo momento para lembrar a historia das m\u00e1scaras. As m\u00e1scaras son obxectos que poden ter diferentes formas e poden cubrir todo o rostro, s\u00f3 os ollos ou unicamente a boca. Poden fabricarse con numerosos tipos de materiais, como madeira, tea e fibra vexetal. Poden incorporar pintura, metal, arxila,…<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":8523,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"footnotes":""},"categories":[221],"tags":[407,229,271,1629,1630,1631,392,237,1632],"class_list":["post-8544","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-recuncho-da-historia","tag-costumbres-gl","tag-costumes","tag-curiosidades-historicas-gl","tag-historia-de-las-mascaras-gl","tag-mascara-gl","tag-mascaras-venecianas-gl","tag-sociedad-gl","tag-sociedade","tag-venecia-gl","category-221","description-off"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8544","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=8544"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8544\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":8546,"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8544\/revisions\/8546"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/8523"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=8544"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=8544"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=8544"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}