{"id":8517,"date":"2026-05-08T22:34:31","date_gmt":"2026-05-08T21:34:31","guid":{"rendered":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/?p=8517"},"modified":"2026-05-08T22:34:31","modified_gmt":"2026-05-08T21:34:31","slug":"merlin-o-poderoso-meigo-da-lenda-arturica","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/merlin-o-poderoso-meigo-da-lenda-arturica\/","title":{"rendered":"Merl\u00edn, o poderoso meigo da lenda art\u00farica."},"content":{"rendered":"

Abordamos hoxe a historia (\u00bf) e lendas do mago Merl\u00edn<\/em><\/strong>, un personaxe que deu moito xogo ao longo do tempo, para constru\u00edr relatos literarios, obras cinematogr\u00e1ficas, representaci\u00f3ns art\u00edsticas e m\u00faltiples presenzas nos m\u00e1is pintorescos contextos.<\/p>\n

Todo comeza cando os escritores dos s\u00e9culos XII e XIII converteron a un bardo, que quizais vivir\u00eda cincocentos anos atr\u00e1s, nun personaxe central da corte do m\u00edtico rei Arturo.<\/p>\n

Pero, \u2026 vaiamos por partes.<\/p>\n

O mago Merl\u00edn \u00e9 un personaxe vinculado a personaxes da antiga mitolox\u00eda celta durante a Idade Media, a\u00ednda que algunhas fontes cren que a s\u00faa existencia foi real, que poderiamos encadrar en torno ao s\u00e9culo VI.<\/p>\n

e real, que podr\u00edamos encuadrar en torno al siglo VI.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

As referencias a Merl\u00edn sempre est\u00e1n vinculadas \u00e1s s\u00faas capacidades e poderes no \u00e1mbito da maxia, que lle permitir\u00edan cambiar de forma, voar, falar cos animais, co\u00f1ecer os segredos do universo e, mesmo, poder facerse invisible. Posu\u00eda unha gran sabedor\u00eda e era capaz de poder entender aos animais e falar con eles.<\/p>\n

O primeiro Merl\u00edn non \u00e9 exactamente un mago, sen\u00f3n m\u00e1is ben un bardo ou poeta. As\u00ed, fontes da Idade Media falan del como un bardo gal\u00e9s, do s\u00e9culo VIN, Myrddin Wyllt.<\/em><\/p>\n

Para alg\u00fans autores, Merl\u00edn, na mitolox\u00eda celta, m\u00e1is que un personaxe concreto, ser\u00eda a denominaci\u00f3n dunha especie de figura, do tipo dos dru\u00eddas ou chamans que representar\u00eda a conexi\u00f3n profunda entre o ser humano e os poderes do mundo natural. Merl\u00edn ser\u00eda un poderoso or\u00e1culo para os celtas, capaz de ver o pasado, o presente e o futuro.<\/p>\n

O certo \u00e9 que non se sabe de certo se este personaxe realmente existiu. A maior\u00eda das obras que falan de Merl\u00edn tam\u00e9n evocan a Arturo e os Cabaleiros da Mesa Redonda. Estes textos datan do s\u00e9culo XII ao s\u00e9culo XVI, pero as historias protagonizadas por Merl\u00edn rem\u00f3ntanse moito m\u00e1is atr\u00e1s. Parece certo que un tal Merlinus Ambroisius<\/em> realmente existir\u00eda, e era de ascendencia real.<\/p>\n

 <\/p>\n

Se nos ocupamos da s\u00faa biograf\u00eda<\/em><\/strong>, en primeiro lugar hai que dicir que a concreci\u00f3n do nacemento ou orixes do mago Merl\u00edn, poida que sexa o m\u00e1is misterioso e inexacto de toda a s\u00faa referencia mitolox\u00eda. Este personaxe establ\u00e9cese como fillo da princesa de Dyved <\/em>e dun demo incubo, que pod\u00eda cambiar de formas, disfraz\u00e1ndose de humano, para procrear cunha muller. De a\u00ed atrib\u00faense os poderes m\u00e1xicos de co\u00f1ecer o pasado, cambiar de forma e demais aptitudes m\u00edsticas de Merl\u00edn. Parece ser creado coa intenci\u00f3n de que fose a perdici\u00f3n das almas mortais, pero ao ser bautizado no seu nacemento, o demo perde potestade sobre el, ga\u00f1ando liberdade de escoller. Con dezaoito meses, Merl\u00edn profetiza a morte do xu\u00edz que quere condenar \u00e1 s\u00faa nai, acusada de procrear ao neno cun sacerdote. Merl\u00edn escolle facerse un l\u00edder espiritual, axudando a todo o que puidese coas s\u00faas peculiaridades habilidades. Coa s\u00faa sobresaliente intelixencia foi conselleiro de moitos reis da antig\u00fcidade, segundo a mitolox\u00eda celta.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

 <\/p>\n

Como diciamos en par\u00e1grafos anteriores, a historia do mago Merl\u00edn ten a s\u00faa orixe en Myrddin Wyllt<\/em>, un tolo e profeta pertencente \u00e1 tradici\u00f3n medieval galesa. Ao parecer, Myrddin toleou ao morrer o seu rei e permaneceu durante anos no bosque, lugar de onde sa\u00edu transformado e \u201cco\u00f1ecendo a esencia de todas as cousas, a s\u00faa transformaci\u00f3n e a s\u00faa renovaci\u00f3n\u201d<\/em>, tal cal di a lenda de Merl\u00edn. A historia daquel home foi recollida por Geoffrey (Godofredo) de Monmouth<\/em>, un c\u00f3engo agosti\u00f1o e finalmente bispo, quen no s\u00e9culo XII publicou, entre outras obras, \u201cA Profec\u00eda de Merl\u00edn\u201d<\/em> e o poema \u201cVida de Merl\u00edn\u201d,<\/em> alcanzando o protagonista un gran \u00e9xito, a primeira delas incorporada \u00e1 s\u00faa \u201cHistoria dos Reyes de Gran Breta\u00f1a\u201d<\/em>, obra pola cal se lle atrib\u00fae a creaci\u00f3n da figura e lenda de Merl\u00edn. Desta maneira, Geoffrey foi un dos principais impulsores da lenda art\u00farica e quen introduciu a figura de Myrddin como o mago Merl\u00edn.<\/p>\n

 <\/p>\n

No relato de Geoffrey, a relaci\u00f3n de Merl\u00edn co rei Arturo,<\/em><\/strong> esta iniciar\u00edase co rei Uther Pendragon<\/em>, quen se namora perdidamente dunha fermosa muller chamada Igraine.<\/em> Para complicar a historia, esta muller at\u00f3pase casada con Gorlois<\/em>, quen para ent\u00f3n ser\u00eda duque de Tintagel<\/em>. O desexo do rei por aquela muller era tal, que decidiu iniciar unha guerra co seu esposo por ela. Uther enc\u00e9rraa no seu castelo, para tela preto, pero esta rex\u00e9itao. Para poder posu\u00edla, Uther pide auxilio a Merl\u00edn, quen lle prop\u00f3n un brebaxe m\u00e1xico que o axudar\u00eda a cambio dun tributo. O trato consist\u00eda en que o brebaxe dar\u00edalle a capacidade de parecerse a Gorlois para, desta maneira, poder unirse \u00e1 s\u00faa amada. A cambio, Merl\u00edn p\u00eddelle ao fillo que nacer\u00e1 da uni\u00f3n. Desta maneira Uther puido ir esa noite \u00e1 habitaci\u00f3n de Igraine e xuntarse con ela. Esa mesma noite, o esposo de Igraine morre en combate, mentres que os sabios, d\u00edas despois, acons\u00e9llanlle que se una co rei Uther, quen estaba namorado dela.<\/p>\n

\"Leyenda

Lenda Rei Arturo<\/em><\/p><\/div>\n

 <\/p>\n

Foi as\u00ed ent\u00f3n que, ao dar a luz a Arturo, Merl\u00edn reclama a s\u00faa promesa e l\u00e9vallo, entreg\u00e1ndollo ao cabaleiro H\u00e9ctor para que o criase xunto ao seu lex\u00edtimo fillo Kay.<\/em><\/p>\n

Merl\u00edn coidou desde as sombras a Arturo, quen creceu moi relacionado \u00e1s artes da cabalar\u00eda, fac\u00e9ndose un combatente h\u00e1bil. \u00c9 ent\u00f3n cando, con dezaseis anos de idade, Merl\u00edn l\u00e9vao cara a Excalibur<\/em>, unha espada enterrada nunha pedra, que ningu\u00e9n pod\u00eda sacar. Esta m\u00edstica espada, conced\u00eda dereito ao trono de Inglaterra, a quen puidese extraela do seu letargo, convertendo a Arturo en lex\u00edtimo herdeiro e posteriormente en Rei de Inglaterra.<\/p>\n

Co tempo, Arturo reinar\u00eda en Camelot <\/em>baixo o consello e protecci\u00f3n de Merl\u00edn, a\u00ednda que este o ignorar\u00eda en momentos clave. Posteriormente p\u00f3dese ver a Merl\u00edn sendo conselleiro real en m\u00e1is dunha ocasi\u00f3n.<\/p>\n

En todo caso, a creaci\u00f3n do mito art\u00farico durante o s\u00e9culo XII ten as s\u00faas ra\u00edces nun proxecto pol\u00edtico. Nese per\u00edodo, os reis da dinast\u00eda de Plantagenet<\/em>, que reinaban en Inglaterra pero ti\u00f1a ra\u00edces en Breta\u00f1a, Normand\u00eda e Anjou, estaban a constru\u00edr un gran reino, e esa dinast\u00eda, anglofrancesa, necesitaba atopar un precedente, tanto dos celtas insulares como dos normandos que puidese ennobrecer e aproximar as li\u00f1axes de ambas as beiras da canle da Mancha. Este precedente achouse nos antigos reis celtas cristianizados.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

 <\/p>\n

Se nos centramos nos aspectos simb\u00f3licos<\/em><\/strong>, o mago Merl\u00edn representa bondade e so\u00f1os, A natureza na s\u00faa poder orixinal. Por iso cat\u00edvanos, porque \u00e9 a representaci\u00f3n dun arquetipo eterno. Preto da natureza, o suficientemente preto do deus Pan<\/em> da mitolox\u00eda celta que representa a encarnaci\u00f3n mesma da natureza.<\/p>\n

O Mago Merl\u00edn interpreta os signos e le nas estrelas. Adivi\u00f1a o que est\u00e1 oculto e ve o futuro como o pasado. Os seus poderes \u00e1s veces l\u00e9vano a rirse das aparencias, unha risa incomprensible para os mortais com\u00fans. Merl\u00edn co\u00f1ece o uso da maxia e a insignia. Os seus estudantes de mago son todas mulleres, inclu\u00eddas Morgane e Viviane<\/em>. Fala o idioma dos animais\u00a0 e mesmo cabalga \u00e1 cabeza dun ex\u00e9rcito de cervos.<\/p>\n

Os bosques seguen sendo o lugar onde Merl\u00edn ref\u00faxiase para volver ser el mesmo despois da tolemia dos homes.<\/p>\n

Vive como un animal, aliment\u00e1ndose de froitas do bosque e auga de manancial. Saca desta \u00f3smosis coa natureza a s\u00faa forza e a s\u00faa poder prof\u00e9tico. Co\u00f1ece desde hai moito tempo o seu propio destino: vivir a s\u00faa eternidade coa s\u00faa amada, no coraz\u00f3n do bosque de Broc\u00e9liande.<\/em><\/p>\n

 <\/p>\n

A morte de Merl\u00edn<\/em><\/strong>. Segundo a maior\u00eda de relatos, a lenda de Merl\u00edn non ten fin, pois este nunca morreu.<\/p>\n

Cando Merl\u00edn xa era un anci\u00e1n, tal e como diciamos en par\u00e1grafos anteriores, co\u00f1ece a unha fermos\u00edsima moza chamada Nimue<\/em>, \u00e1 que Merl\u00edn rebautiz\u00f3 como \u201ca Dama do Lago\u201d<\/em>, en referencia a que lle constru\u00edu un palacio no fondo dun lago, a cambio de que aceptase ser o seu amante, tras non ser capaz de resistirse aos seus encantos, namor\u00e1ndose locamente dela.\u00a0 Nimue, desconfiada tras saber que Merl\u00edn era fillo dun demo, engana a Merl\u00edn, primeiro p\u00eddelle que lle ensine a arte m\u00e1is antiga de todos os tempos, e o gran mago accede e ens\u00ednalle todo o que sabe.<\/p>\n

\"La

A dama do Lago<\/em><\/p><\/div>\n

 <\/p>\n

A moza decidiu probar a s\u00faa poder, lanzou un gran feitizo cara ao bruxo Merl\u00edn, e o aprisionou nunha gruta subterr\u00e1nea, que ti\u00f1a unha entrada cuberta por unha roca encantada. O poder do feitizo foi tan enorme que este non puido escaparse dese lugar, un c\u00e1rcere de cristal, onde finalmente morreu.<\/p>\n

 <\/p>\n

Como diciamos antes, o nome de Merl\u00edn aparece repetidamente na literatura a trav\u00e9s dos s\u00e9culos. Mark Twain<\/em> retr\u00e1tao como un estafador na s\u00faa novela \u201cUn ianqui na corte do rei Arturo\u201d <\/em>(1889). Pola s\u00faa banda, Jean Cocteau<\/em>, en \u201cOs cabaleiros da T\u00e1boa Redonda\u201d,<\/em> de 1937, Merl\u00edn aparece como unha forza negativa, un vello cruel e manipulador. Mesmo, en \u201cO Se\u00f1or dos aneis\u201d<\/em>, (1954) de Tolkien<\/em>, pod\u00e9molo reco\u00f1ecer no mago Gandalf.<\/p>\n

O poema \u201cArmes Prydein (A profec\u00eda de Breta\u00f1a)\u201d,<\/em> do s\u00e9culo X, fala dunha profec\u00eda que imaxina unha alianza entre celtas bret\u00f3ns e viquingos do norte de Irlanda para expulsar aos anglosax\u00f3ns de Gran Breta\u00f1a, e menci\u00f3nase a Myrddin Wyllt como profeta. Cuesti\u00f3n habitual na tradici\u00f3n celta, xa que o bardo e posu\u00edaa vinc\u00falanse \u00e1 predici\u00f3n do futuro.<\/p>\n

Robert Boron<\/em>, a finais do s\u00e9culo XII compuxo un Merl\u00edn en verso, obra que ser\u00eda reescrita en prosa en 1210. \u00c9 nesta obra onde se fala de Merl\u00edn como o froito dunha conspiraci\u00f3n de demos para convertelo nunha especie de \u201cAnticristo\u201d,<\/em> condici\u00f3n que perder\u00eda, como dixemos anteriormente, ao ser bautizado pola s\u00faa nai.<\/p>\n

De gran relevancia cabe cualificar un manuscrito, datado en 1316 que presenta a Merl\u00edn como o mago do ciclo art\u00farico. Este manuscrito foi traducido por Carlos Alvar<\/em> e desenvolve a partir del a s\u00faa obra \u201cA historia de Merl\u00edn\u201d.<\/em> Nesta obra atopamos as seguintes aseveraci\u00f3ns:<\/p>\n