{"id":7593,"date":"2026-04-08T17:05:06","date_gmt":"2026-04-08T16:05:06","guid":{"rendered":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/?p=7593"},"modified":"2026-04-08T17:05:06","modified_gmt":"2026-04-08T16:05:06","slug":"mulleres-bruxas-e-inquisicion-na-idade-media","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/mulleres-bruxas-e-inquisicion-na-idade-media\/","title":{"rendered":"Mulleres, bruxas e Inquisici\u00f3n na Idade Media"},"content":{"rendered":"

No marco da actuaci\u00f3n da Inquisici\u00f3n, que de maneira xen\u00e9rica, xa abordamos neste Blog na nosa entrada \u201cA negra historia da Santa Inquisici\u00f3n<\/em>\u201d<\/a>, publicada o 10 de xu\u00f1o de 2020, queremos profundar na figura da muller, protagonista, en moitas ocasions, da persecuci\u00f3n do Santo Oficio.<\/p>\n

Hai que ter presente que no seu af\u00e1n por garantir a ortodoxia cristi\u00e1, o Tribunal da Santa Inquisici\u00f3n non se dedicou exclusivamente a perseguir as grandes herex\u00edas: xuda\u00edsmo, mahometismo, protestantismo…, sen\u00f3n tam\u00e9n de corrixir os erros dos cristi\u00e1ns vellos, entre outros aqueles que ti\u00f1an que ver coa forma particular de entender a vivencia relixiosa. Neste sentido, no Concilio de Trento (1545-1563) definiuse a pr\u00e1ctica ortodoxa cat\u00f3lica e o ritual dos sacramentos. A partir dese momento a Inquisici\u00f3n endureceu considerablemente a persecuci\u00f3n contra quen viv\u00edan a relixi\u00f3n \u00e1 marxe das propostas da xerarqu\u00eda eclesi\u00e1stica.<\/p>\n

Lembremos que a Santa Inquisici\u00f3n tivo orixe nunha bula promulgada polo Papa Lucio III, \u201cAd abolendam\u201d, ao redor do ano 1181<\/em><\/strong> pola que se crea, no sur de Francia a Inquisici\u00f3n Episcopal co fin de perseguir aos c\u00e1taros ou albigenses. Desde ent\u00f3n se excomungou e castigou a quen \u00eda en contra das leis establecidas polo Estado e a Igrexa; moitas das cales non s\u00f3 estaban destinadas a erradicar os grupos disidentes que o tribunal eclesi\u00e1stico cr\u00eda perigosos, sen\u00f3n tam\u00e9n a moralizar en grao extremo a conduta da muller.<\/p>\n

Os datos son moi esclarecedores en canto ao protagonismo da muller no conxunto dos procesos seguidos pola Santa Inquisici\u00f3n, e que segundo alg\u00fans autores puido roldar o 45% no caso dos xu\u00edzos a conversos e o 30% entre os moriscos, por citar alg\u00fans exemplos.<\/p>\n

A Inquisici\u00f3n pretend\u00eda velar pola pureza dos principios relixiosos e impedir o avance do protestantismo.<\/strong> A historia da Inquisici\u00f3n, en realidade, marcou o inicio dun pulso mortal entre intolerancia e liberdade, entre o autoritarismo estatal e a independencia intelectual do individuo, entre o fanatismo relixioso e o esp\u00edrito racionalista.<\/p>\n

\"\"

Tom\u00e1s de Torquemada<\/em><\/p><\/div>\n

No caso de Espa\u00f1a, a Inquisici\u00f3n foi instituida polo Papa Sixto IV, respondendo \u00e1 solicitude expresa dos Reis Cat\u00f3licos<\/em><\/strong>. O inicio do seu \u201cincalificable\u201d labor tivo lugar no ano 1480 con frei Tomas de Torquemada \u00e1 fronte. O Santo Oficio, que desatou o p\u00e1nico e o terror entre os seus opositores, prolongouse por m\u00e1is de tres s\u00e9culos, sobrevivindo a dinast\u00edas, guerras e cr\u00edticas. Durante os primeiros anos de vida da Inquisici\u00f3n espa\u00f1ola, a represi\u00f3n foi feroz e a inquina duns e doutros fixo que proliferasen as torturas e cond\u00e9nalas \u00e1 morte. As xitanas eran botadas \u00e1 fogueira por bruxas e os xudeus por propagar herex\u00edas contra o cristianismo. A cifra m\u00e1is moderada desta matanza \u00e9 de 2.000 persoas queimadas na fogueira e m\u00e1is de 25.000 procesados, dos cales o 90% foron xudeus conversos.<\/p>\n

Desde o punto de vista da antropolox\u00eda social, s\u00e1bese que as bruxas eran mulleres cuxas condutas \u00edan cotra as normas impostas pola sociedade patriarcal<\/em><\/strong>, na cal o Estado e a Igrexa -instituci\u00f3ns dominadas exclusivamente polos homes- controlaban os devanditos e feitos da poboaci\u00f3n feminina.<\/p>\n

Para a Inquisici\u00f3n era inconcibible a idea de que a muller fose nai solteira ou contraese segundas nupcias. A nai solteira non ti\u00f1a outra alternativa que desempe\u00f1arse ou estrangularse a cambio da flaxelaci\u00f3n en p\u00fablico. As mulleres ad\u00falteras e prostitutas eran lapidadas ou botadas \u00e1 fogueira, e xunto a elas acos\u00e1ballas con furor a quen com\u00edan carne en venres ou se cambiaban de roupa en s\u00e1bado.<\/p>\n

Xa ent\u00f3n clasificouse \u00e1s mulleres en d\u00faas categor\u00edas: \u00e1s \u201cboas\u201d <\/em>protex\u00edallas e respectaba, e os homes, que ti\u00f1an o privilexio de desposalas, trat\u00e1banas como \u201cxoias preciosas\u201d<\/em> entre as reliquias da s\u00faa propiedade; en cambio \u00e1s mulleres \u201cmalas\u201d, <\/em>que eran m\u00e1is independentes e experimentadas no amor, desprez\u00e1ballas publicamente, coma se pagasen caro o prezo da s\u00faa liberdade. A muller \u201cmoza e bela\u201d,<\/em> en contraposici\u00f3n \u00e1 muller \u201cvella e fea\u201d<\/em>, era outro estereotipo propio da \u00e9poca. Se un home contra\u00eda matrimonio cunha muller \u201cmoza e bela\u201d<\/em> ga\u00f1\u00e1base a admiraci\u00f3n dos seus. Pero se contra\u00eda matrimonio cunha muller \u201cvella e fea\u201d<\/em> cr\u00edase que entre medio houbo arte de sortilexio, a\u00ednda que \u00e1 hora da verdade ambas eran tratadas como obxectos de pracer e propiedades privadas do home.<\/p>\n

As mulleres \u201cmalas\u201d<\/em> eran representadas como bruxas, con verrugas no nariz e os pelos enmara\u00f1ados, e quen, cabalgando sobre escobas, voaban cara \u00e1s s\u00faas reuni\u00f3ns sabatinas, onde preparaban bebidas m\u00e1xicas e salvas que ti\u00f1an a propiedade de inducir aos homes cara ao amor pecaminoso. As mulleres doces e coquetas, que atra\u00edan aos homes co feitizo da s\u00faa beleza, eran tam\u00e9n consideradas corruptoras do x\u00e9nero humano, e que, por tanto, merec\u00edan a morte.<\/p>\n

A\u00ednda que a muller ser\u00eda perseguida pola Inquisici\u00f3n en base a supostos delitos vinculados ao exercicio secreto do xuda\u00edsmo, os ritos sat\u00e1nicos, a bigamia, as moriscas que practicaban partos pola vella isl\u00e1mica, casamenteiras, m\u00edsticas e visionarias, nesta ocasi\u00f3n centrar\u00e9monos fundamentalmente na persecuci\u00f3n das\u00a0 \u201cbruxas\u201d.<\/em><\/p>\n

A persecuci\u00f3n \u00e1s mulleres por \u201cbruxar\u00eda\u201d ou \u201cfeitecer\u00eda\u201d intensificouse nos s\u00e9culos XV e XVI<\/em><\/strong>, cando miles perderon a vida en mans dos inquisidores, quen expandiron a \u201ccaza de bruxas\u201d<\/em> a outros continentes tras a circunnavegaci\u00f3n.<\/p>\n

\"\"

Akelarre, obra de Francisco de Goya<\/em><\/p><\/div>\n

Entre as mulleres que a igrexa consideraba como bruxas estaban as mulleres educadas que ti\u00f1an estudos, as xitanas, as m\u00edsticas, as amantes da natureza que recoll\u00edan e co\u00f1ec\u00edan os beneficios das herbas medicinais.<\/p>\n

A crenza nas bruxas soborda de elementos animistas, que revelan a s\u00faa antig\u00fcidade: Cando a bruxa \u201cc\u00f3mese”<\/em> a un ser humano, non \u00e9, as\u00ed pois, a carne sen\u00f3n o “esp\u00edrito”<\/em> da carne, o que devora. Pero isto crese suficiente para que a v\u00edtima cons\u00famase e morra. Parece que nos achamos ante un \u00fanico e id\u00e9ntico complexo de tradici\u00f3ns, difundido por todo o vello mundo. Resulta f\u00e1cil comprobar cantas cousas comparten as diferentes crenzas nas bruxas, tanto en Europa, como en Asia ou \u00c1frica. As ideas, por exemplo, de xuntas secretas de bruxas, que nas s\u00faas “aquelarres”<\/em> nocturnos celebran banquetes a base da carne das s\u00faas propios parentes; e a de que a bruxar\u00eda sexa un poder innato para danar a outros, transformarse en animais e voar polo aire, comp\u00e1rtenas o tres continentes. Incluso algo tan espec\u00edfico como \u00e9 o deixar na cama un corpo finxido, en lugar do propio, mentres a bruxa acode ao aquelarre, atop\u00e1molo tanto en Asia, como en \u00c1frica e Europa.<\/p>\n

Cabe falar da Idade Media, co feudalismo, como sistema pol\u00edtico predominante en Europa, como o per\u00edodo da historia en que, os poderes de dominaci\u00f3n fixeron tanto esforzo por demostrar \u201ca natureza pecadora da muller\u201d.<\/em> Acus\u00e1balla publicamente de conxurar contra a Igrexa e de soster pactos co dia\u00f1o. Se a muller beb\u00eda das fontes do saber ou curaba as enfermidades dos seus veci\u00f1os, ga\u00f1\u00e1ndose o respecto e a admiraci\u00f3n, a Igrexa consider\u00e1baa o seu rival e apresur\u00e1base a espertar a desconfianza en contra dela. Acus\u00e1baa de practicar a \u201carte de bruxar\u00eda\u201d<\/em> e dic\u00edase que o seu traballo era \u201cobra do mal\u201d,<\/em> e mentres m\u00e1is era a s\u00faa capacidade de co\u00f1ecer os secretos resortes da fertilidade, curar as enfermidades e, en definitiva, representar para as comunidades campesi\u00f1as un poder incuestionable sobre a vida e a morte, maior era o risco de que os bispos a declarasen \u201cfeiticeira\u201d.<\/em><\/p>\n

\"\"<\/p>\n

 <\/p>\n

En todo caso, a bruxa representaba \u00e1 muller que rompera as normas que a sociedade impuxo na conduta do sexo feminino<\/em><\/strong>. Pero, \u00e1 vez, a bruxa ti\u00f1a connotaci\u00f3ns positivas e negativas, as cales foron remarcadas de diferentes maneiras en diferentes \u00e9pocas. Cr\u00edase que unha bruxa contaba coa axuda dos poderes malos e bos, que practicaba tanto a maxia branca como a negra, e representaba as paix\u00f3ns e os instintos reprimidos polo mundo masculino. A bruxa, m\u00e1is que ser portadora do mal, era a encarnaci\u00f3n do caos. Por iso \u00e9 polo que a s\u00faa capacidade para eludir as leis do mundo f\u00edsico e moral, as s\u00faas aberraci\u00f3ns sexuais e as s\u00faas diab\u00f3licos sacrificios, foron as causas do terror que provocaba nas poboaci\u00f3ns, pero tam\u00e9n as que lle conced\u00edan un indiscutible prestixio social.<\/p>\n

Hai que ter presente que se consideraba que a bruxa encarnaba, as\u00ed mesmo, un certo esp\u00edrito de revolta, unha forma diab\u00f3lica de subversi\u00f3n xeral contra a orde establecida polo Estado e a Igrexa. Por iso a s\u00faa figura asoci\u00e1base \u00e1 idea dunha conspiraci\u00f3n universal contra a sociedade e as s\u00faas instituci\u00f3ns, en secreta conexi\u00f3n coas forzas do mal; un feito que motivou a brutal represi\u00f3n desatada contra elas pola Inquisici\u00f3n, cuxa finalidade era inquirir e castigar os delitos contra a \u201cDoutrina da Fe\u201d.<\/em><\/p>\n

 <\/p>\n

A literatura inquisitorial retratou \u00e1 muller marxinal -bruxa, santa barbuda, ermit\u00e1, monstro, monxa visionaria, vampiresa, etc.- como un reflexo de misoxinia.<\/em><\/strong> Tr\u00e1tanse de figuras que xorden dos cadros (iconograf\u00edas), dos refr\u00e1ns orais, dos textos de ficci\u00f3n ou dos documentos confidenciais.<\/p>\n

Cando a muller empezou a romper o seu rol tradicional e a espertar receos no home que v\u00eda en perigo o seu dominio, acu\u00f1\u00f3uselle o apelativo de bruxa, coa intenci\u00f3n non s\u00f3 de facela aparecer como aliada do demo para desprestixiar a s\u00faa imaxe, sen\u00f3n tam\u00e9n para marxinala do sistema social establecido pola clase dominante e o clero. As mulleres consideradas \u201cmalignas\u201d<\/em> estaban sintetizadas na expresi\u00f3n: demo de muller!.<\/p>\n

Segundo conta a tradici\u00f3n occidental, as bruxas reun\u00edanse en v\u00e9speras de San Juan e durante a Semana Santa; ocasi\u00f3ns nas cales se celebraban cerimonias dirixidas polo dia\u00f1o. Al\u00ed inici\u00e1banse as novicias por medio de orx\u00edas sexuais, nas que se inclu\u00edan nenos e animais, e onde non faltaban os rituais de canibalismo e maxia negra. Uns dic\u00edan que as comidas e bebidas que consum\u00edan as bruxas estaban preparadas a base da graxa de nenos recentemente nados, sangue de morcegos, carne de lagartixas, sapos, serpes e herbas alucin\u00f3xenas; en tanto outros aseveraban que os nenos que voaban cara \u00e1s reuni\u00f3ns, montados en escobas, en pinzas para esterco, en lobos, gatos e outros animais dom\u00e9sticos, eran adestrados polo Lucifer dos infernos.<\/p>\n

Para identificar a que mulleres se lles acusaba de bruxas, hab\u00eda varios estereotipos:<\/em><\/strong><\/p>\n

    \n
  • A muller que practicaba maleficios ou causaba danos a trav\u00e9s de medios ocultos;<\/li>\n
  • A muller que pactaba co dia\u00f1o en calidade de serva;<\/li>\n
  • A muller que voaban polas noites e ti\u00f1a malas intenci\u00f3ns, como a de comerse aos nenos pequenos ou inducir aos homes ao amor pecaminoso;<\/li>\n
  • A muller que pertenc\u00eda a unha seita sat\u00e1nica ou asist\u00eda a reuni\u00f3ns sab\u00e1ticas en covas secretas.<\/li>\n<\/ul>\n

    \"\"<\/em><\/strong><\/p>\n

    A Inquisici\u00f3n utilizou todos os medios posibles, mesmo aos nenos, para descubrir posibles herexes e bruxas.<\/em><\/strong> Os inquisidores estimularon a delaci\u00f3n entre os nenos, neles atopou \u00e1s s\u00faas mellores testemu\u00f1as \u00e1 hora de procesar aos acusados ante os tribunais do Santo Oficio. A Inquisici\u00f3n usou tam\u00e9n o silencio e a marxinaci\u00f3n das mulleres emancipadas para combater e contrarrestar a s\u00faa vontade de ferro, que lles permit\u00eda romper as cadeas de opresi\u00f3n e acceder \u00e1s posici\u00f3ns controladas polos homes. As\u00ed, \u00e1s mulleres emancipadas, que foron acusadas de bruxar\u00eda e blasfemias contra Deus, somet\u00e9ronas aos suplicios da tortura e deix\u00e1ronas arder como fachos na fogueira.<\/p>\n

    En canto \u00e1s acusaci\u00f3ns que se lle imputaban, estaban referidas s\u00f3 \u00e1 \u201carte de maxia\u201d <\/em>que practicaban, pois se dic\u00eda que a bruxa pactaba co dia\u00f1o, quen, segundo a Igrexa e os tribunais, conced\u00edalle un poder real e temible, que \u00eda \u201cdo maleficium ao pactum\u201d e dos prexu\u00edzos m\u00e1xicos ao desprezo de Deus.<\/p>\n

    A Inquisici\u00f3n publicou un libro que \u00e9 considerado como un dos m\u00e1is escuros nocivos en contra das mulleres: o \u201cMalleus Malleficarum\u201d<\/em><\/strong>, ou o que \u00e9 o mesmo, \u201cO Martelo das Bruxas\u201d.<\/em> De acordo con estes textos, as mulleres eran particularmente fr\u00e1xiles de esp\u00edrito e de grandes debilidades carnais, polo que o demo prefer\u00edaas. Este libro converteuse na gu\u00eda m\u00e1is influente destes tempos para perseguir aos herexes e \u00e1s bruxas. Grazas a este texto conden\u00e1ronse e foron queimadas na fogueira miles e miles de mulleres inocentes, tachadas como bruxas entre os s\u00e9culos XVI e XVII. O \u201dMalleus Maleficarum\u201d,<\/em> que determinaba as actitudes dos inquisidores cara ao corpo da muller, era un arquivo de supersticions, arrogancia sacra e est\u00fapida crueldade que condensaba a cultura medieval contra a muller. Os verdugos non cesaban de picar con enormes agullas a garganta, a vaxina ou os p\u00e9s das mulleres no seu af\u00e1n de atopar en algures do corpo o \u201cpactum diabolicum\u201d,<\/em> que era unha sorte de marca sexual deixada polo dia\u00f1o, pois o maior pecado para a Inquisici\u00f3n, o que desataba a furia de Deus, era o pecado da sexualidade, esa transgresi\u00f3n da lei divina que deu orixe \u00e1 imaxe da bruxa, a quen lla acusaba de copular co dia\u00f1o, con ese personaxe cuberto de plumas e provisto dun membro viril enorme.<\/p>\n

    \"\"

    Auto de Fe, obra de Pedro de Berruguete<\/em><\/p><\/div>\n

     <\/p>\n

    Mesmo en moitas ocasi\u00f3ns, as mulleres, que non choraban durante o seu xu\u00edzo anta a Inquisici\u00f3n, deb\u00edan de ser declaradas como bruxas de inmediato, s\u00f3 polo simple feito de demostrar o seu car\u00e1cter forte, posto que nesta \u00e9poca as mulleres non ti\u00f1an ese dereito, pois elas deb\u00edan sempre ser submisas e renderse ante a voz do home, por tanto se algunha delas mostraba actitude diferente isto era considerado como un pecado. Nese tempo a igrexa estaba estruturada de maneira masculino-patriarcal, polo que sempre se castigaba m\u00e1is \u00e1s mulleres que aos homes. Moitas das mulleres acusadas de bruxar\u00eda consum\u00edanse durante anos en calabozos subterr\u00e1neos e h\u00famidos os cales estaban cheos de ratas e todo tipo de alima\u00f1as, esperando un xu\u00edzo que moitas veces nunca chegaba.<\/p>\n

    Todas as mulleres \u00e1s que a Inquisici\u00f3n xulgou culpables de bigamia v\u00edronse obrigadas a abxurar da s\u00faa herex\u00eda, e a maior\u00eda recibiu algunha combinaci\u00f3n de azoute p\u00fablico, multa e exilio. En ocasi\u00f3ns, a Inquisici\u00f3n reduc\u00eda a severidade da sentenza se a muller regresaba voluntariamente co seu primeiro marido. Deste xeito, demostr\u00e1balle \u00e1 Inquisici\u00f3n reduc\u00eda a severidade da sentenza se a muller regresaba voluntariamente co seu primeiro marido. Deste xeito, demostr\u00e1balle \u00e1 Inquisici\u00f3n que o seu delito non implicaba unha noci\u00f3n her\u00e9tica sobre o sacramento do matrimonio.\u00a0 O aspecto m\u00e1is notable destes xu\u00edzos \u00e9 que, a diferenza dos seus equivalentes masculinos, moitas m\u00e1is mulleres acusadas de bigamia regresaron co seu segundo marido e renovaron a s\u00faa v\u00eda matrimonial. O oitenta e cinco por cento dos b\u00edgamos de sexo masculino foron sentenciados \u00e1s galeras, e houbo m\u00e1is que, a\u00ednda que culpables, non foron enviados \u00e1s galeras pola s\u00faa idade, a s\u00faa condici\u00f3n social ou por outros motivos. \u00c9 posible que \u00e1s mulleres xulg\u00e1senas culpables con menos frecuencia porque os inquisidores ou ben compadec\u00edanse das s\u00faas dificultades ou ben perdoaban a s\u00faa conduta, partindo dos tradicionais conceptos eclesi\u00e1sticos da inferioridade e a muller.<\/p>\n

    Ademais, as mulleres m\u00e1is novas e fermosas estaban expostas \u00e1s violaci\u00f3ns de cl\u00e9rigos (delito de solicitaci\u00f3n) e carceleiros. Na \u201ctorre das bruxas\u201d<\/em> colg\u00e1baselles polo aire suspendidas por cadeas, at\u00e9 morrer de sede e de fame cos seus membros torturados e desgarrados. En s\u00edntese, o tormento que se lles fixo pasar a estas mulleres por parte da \u201crelixi\u00f3n do amor\u201d \u00e9 case inimaxinable; e \u00e9 inexplicable que nunha relixi\u00f3n que nese tempo predicou tanto amor ao pr\u00f3ximo, practicouse tanto odio, especialmente cara a uns seres tan indefensos e delicados como as mulleres.<\/p>\n

    Resulta curioso, por cualificalo dalgunha maneira un feito: \u00e9 incuestionable que no \u00e1mbito das penas, a Inquisici\u00f3n aplicou unha discriminaci\u00f3n positiva a favor da muller. Segundo datos manexados por alg\u00fans autores o novo por cento das mulleres foron sometidas a tormento, fronte ao doce por cento de homes. Mesmo se cuantificaban o n\u00famero de voltas de cordel do tormento: dez no caso das mulleres e vinte e d\u00faas no dos homes.<\/p>\n

     <\/p>\n

    En todo caso, o interese da Inquisici\u00f3n por perseguir a bruxar\u00eda era, menor que outro tipo de \u201cdelitos\u201d, toda vez a dificultade que supu\u00f1a obter probas materiais dos supostos tratos das bruxas co demo.<\/p>\n

    En xa anticuados estudos atopamos a mi\u00fado a suposici\u00f3n de que en Espa\u00f1a, Portugal e Italia, o Santo Oficio ti\u00f1a tanto que facer perseguindo a xudeus, mahometanos e protestantes, que non lle quedaba tempo para perseguir tam\u00e9n \u00e1s bruxas. A revisi\u00f3n sistem\u00e1tica dos arquivos inquisitoriales dem\u00f3stranos algo moi distinto. Hai moitas diferenzas nos c\u00e1lculos das v\u00edtimas da Inquisici\u00f3n, os autores manexan diferentes datos, en todo caso, parece ser que foi en Alema\u00f1a, Francia, Inglaterra\/Escocia e Italia onde tiveron lugar m\u00e1is execuci\u00f3ns de bruxas.<\/p>\n

    Cando os conquistadores arribaron a Am\u00e9rica a fins do s\u00e9culo XV, tra\u00edan consigo as pragas b\u00edblicas e as enfermidades ven\u00e9reas, e, \u00e1 parte de prohibir a sangue e lume as crenzas e costumes sexuais dos ind\u00edxenas, aplic\u00e1banse as normas sacras da Inquisici\u00f3n.<\/p>\n

    Ao retornar \u00e1 Europa do medievo, lev\u00e1ndose o ouro e a prata, que eran as chaves que abr\u00edan as portas do para\u00edso no ceo e as portas do capitalismo mercantilista na terra, levaban tam\u00e9n consigo a proliferaci\u00f3n da s\u00edfilis, que os inquisidores consideraban unha enfermidade propia das relaci\u00f3ns promiscuas, transmitidas por prostitutas e amantes. De modo que, en 1509, expulsouse da cidade de Venecia, Italia, a m\u00e1is de 11.455 prostitutas, como unha forma de escorrentar o mal que causaba estragos entre os aventureiros da mar.<\/p>\n

    Xa na obra \u201cA Inquisici\u00f3n sen m\u00e1scara\u201d<\/em> escrita por Antonio PuigBlanch, a principios do s\u00e9culo XIX, destacaba a dureza deste Tribunal cara a m\u00f3rrelas ao longo da historia.<\/p>\n

    En conclusi\u00f3n<\/em><\/strong>, a necesidade de impedir a autonom\u00eda das mulleres con respecto aos homes, e a presenza p\u00fablica destas, foi un compo\u00f1ente esencial da cultura occidental e da visi\u00f3n cristi\u00e1 e relixiosa do mundo O home como x\u00e9nero masculino utilizou \u00e1 muller a trav\u00e9s do tempo como \u201cchibo expiatorio\u201d, para poder cubrir as s\u00faas debilidades, morais e sexuais. Pois eles, sempre as fixeron e fixeron parecer como seres moral, intelectual e fisicamente inferiores. Mesmo se chegou a pensar que as mulleres eran seres suxeitos a afectos e paix\u00f3ns perversas polo que a sociedade ti\u00f1a que protexerse delas, pola s\u00faa identificaci\u00f3n innata co mal.<\/p>\n

    Os crimes perpetrados pola Inquisici\u00f3n, ademais de ser un modo de santificar os conventos, serviu para xustificar o celibato de monxas, cuxa conduta fixo que moitos pais impo\u00f1an \u00e1s s\u00faas fillas unha vida recatada. A moitas as ti\u00f1an reclu\u00eddas na alcoba, cunha educaci\u00f3n que non sa\u00eda do marco das ocupaci\u00f3ns dom\u00e9sticas e procurando que a s\u00faa \u00fanica distracci\u00f3n fose a de ir a misa os domingos. Por iso \u00e9 polo que se algu\u00e9n pregunta: Cal foi a instituci\u00f3n m\u00e1is sombr\u00eda da historia?<\/em><\/strong> A resposta \u00e9 categ\u00f3rica: a Inquisici\u00f3n, ese instrumento pol\u00edtico e relixioso que, establecido no s\u00e9culo XI e abolido recentemente no s\u00e9culo XIX, serviu para perseguir a protestantes, xudeus, xitanos, bruxas e herexes.<\/p>\n

     <\/p>\n

    A Nosa Recomendaci\u00f3n:<\/h2>\n