En primeiro lugar hai que lembrar que\u00a0 ao longo da historia, as primeiras referencias na costa para a navegaci\u00f3n,<\/em><\/strong> fundamentalmente di\u00farna, estaba formada por referencias memorizadas e transmitidas oralmente, pero co incremento da navegaci\u00f3n e ao multiplicarse o n\u00famero de portos, foi necesario contar cun maior n\u00famero de referencias e m\u00e1is precisas. As\u00ed, pronto se puxo en pr\u00e1ctica un aproveitamento activo das caracter\u00edsticas do relevo costeiro, escollendo montes e promontorios , que pola s\u00faa altura, servisen como atalaias naturais desde as que poder divisar os nav\u00edos, e buscar a forma de enviar novos sinais aos navegantes, do mesmo xeito que servise de funci\u00f3n defensiva e vixilancia. Posiblemente por iso \u00e9 polo que a forma caracter\u00edsticas dos faros asemelle a torres de defensa. Esta circunstancia obs\u00e9rvase xa no dese\u00f1o dos primeiros grandes faros como construci\u00f3ns prism\u00e1ticas e elevadas, frecuentemente graduadas, como ocorr\u00eda cos faros de Alexandr\u00eda, Ostia, Leptis, Magna e C\u00e1diz.<\/p>\n O prendido de lumes para guiar aos barcos aparece documentado xa nas costas mediterr\u00e1neas desde a m\u00e1is remota antig\u00fcidade, prolong\u00e1ndose durante a Idade Media, ao reactivarse os intercambios comerciais.<\/p>\n Mapa da Costa da Morte<\/em><\/p><\/div>\n F\u00e1lase moito dos faros fenicios en terras galegas<\/em><\/strong>, pero a\u00ednda non puido localizarse ningunha estrutura ou indicio, polo que hai que falar da Torre de H\u00e9rcules, na cidade da Coru\u00f1a, como o faro m\u00e1is importante de Galicia, supostamente constru\u00eddo polos romanos, sobre unha torre fenicia ou p\u00fanica.<\/p>\n Para falar do Faro de Vil\u00e1n temos que dicir que nos atopamos en Camari\u00f1as, na Costa da Morte.\u00a0 O Faro at\u00f3pase situado ao noroeste da Vila de Camari\u00f1as a uns 5 kms. no cabo co seu mesmo nome.<\/p>\n Antigo Faro Vil\u00e1n<\/em><\/p><\/div>\n <\/p>\n O primeiro faro de cabo Vil\u00e1n<\/em><\/strong>, do que s\u00f3 conservamos as ru\u00ednas, data de 1854 e constru\u00eduse como complementario ao de illas Sisargas, levantado tam\u00e9n neses anos centrais do s\u00e9culo XIX. Foi a Comisi\u00f3n de Faros quen determina o emprazamento e a necesidade de luz neste tramo concreto de costa. Por cuesti\u00f3ns de financiamento, o primeiro faro de Vil\u00e1n ser\u00e1 de 4\u00aa orde pero ademais,\u00a0 a localizaci\u00f3n tampouco foi a mellor.<\/p>\n <\/p>\n O faro primitivo, que se acend\u00eda mediante unha l\u00e1mpada de \u00e9mbolo de aceite de oliva,\u00a0 non lograba superar coa s\u00faa luz o punto m\u00e1is alto do cabo Vil\u00e1n, provocando zonas de escuridade a pesar de que se tentou rebaixar o terreo a base de dinamita.<\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n Foi no ano 1885 cando se aprobou a construci\u00f3n dun faro de primeira orde na zona. O feito dos desastres do Serpent en 1890 e do Tinacria en 1893 obrigaron a acelerar a s\u00faa posta en funcionamento.<\/p>\n Cemiterio dos Ingleses, Camari\u00f1as<\/em><\/p><\/div>\n E \u00e9 que o naufraxio do acoirazado ingl\u00e9s HMS Serpent<\/em><\/strong> (1890) en Punta do Boi acelerou a construci\u00f3n do actual faro e o seu paso a categor\u00eda de primeira orde -como o de Fisterra ou o das illas Sisargas-. Neste naufraxio s\u00f3 salv\u00e1ronse 3 dos 176 tripulantes; os restos dos falecidos, inicialmente repousaron no denominado cemiterio dos ingleses, pr\u00f3ximo ao Faro. A gravidade deste naufraxio e as protestas feitas ao Goberno espa\u00f1ol sobre a pobreza de dotaci\u00f3ns na zona para facilitar a navegaci\u00f3n, protestas sobre todo dos embaixadores ingleses (habituais navegantes na zona). Como recordo desta traxedia, ademais do citado Cemiterio dos Ingleses, hai tam\u00e9n unha l\u00e1pida conmemorativa situada no xard\u00edn de San Carlos, na cidade da Coru\u00f1a, no espazo consagrado \u00e1 memoria do heroe de guerra Sir John Moore, co texto: \u201cEn sacra memoria de 172 oficiais e homes da Real Armada que morreron nos seus postos a bordo do barco da s\u00faa brit\u00e1nica maxestade Serpent, afundido na roca Boi, preto do cabo de Vilano, aproximadamente a 36 millas deste punto, o 10 de novembro de 1890\u2026\u201d <\/em>Outra forma de lembranza era a protagonizada por b\u00fasquelos da armada inglesa que pasaban fronte ao cabo, saudando con salvas de canonazos en honra dos falecidos.<\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n L\u00e1pida lembrando Serpent, Xard\u00edn San Carlos, A Coru\u00f1a<\/em><\/p><\/div>\n En canto ao caso do buque Tinacria<\/em><\/strong>, dicir que naufragou entre a punta do Boi e Tirot\u00e9alas de Tosto. Dirix\u00edase desde Glasgow a Livorno, v\u00eda Xibraltar a X\u00e9nova. A s\u00faa carga eran ladrillos, carb\u00f3n, ferro e cera. O lamentable suceso aconteceu na noite do 6 ao 7 de febreiro de 1893, unha noite con p\u00e9simas condici\u00f3ns para a navegaci\u00f3n: forte temporal, ventos de compo\u00f1ente oeste, que imped\u00eda a visi\u00f3n da luz do Faro Vil\u00e1n. Das 37 persoas que \u00edan a bordo, (33 tripulantes e catro mulleres como pasaxeiras) s\u00f3 sete membros da tripulaci\u00f3n \u00edan ver amencer o d\u00eda. Coa claridade a\u00ednda viron o casco do buque, desmantelado e varrido constantemente polas ondas. Xa s\u00f3 quedaba recuperar os cad\u00e1veres que o mar botaba na costa e aos que a xente da zona se encargaba de dar sepultura nos mesmos lugares onde \u00edan aparecendo. Poucos d\u00edas despois, o mar lanzou un nobelo formado por cera, anacos de velas, madeira e cad\u00e1veres. Imposible de desfacer tan macabro nobelo, inundouse con petr\u00f3leo e prend\u00e9uselle lume. O lugar \u00e9 co\u00f1ecido desde ent\u00f3n como a \u00abfurna dos defuntos queimados\u00bb.<\/em><\/p>\n Bel\u00e9n, Velem, Bellam, Veillane, Vil\u00e1n, Villano,\u2026<\/em> son moitos os nomes reproducidos na cartograf\u00eda para denominar un dos puntos m\u00e1is perigosos do litoral galego,\u00a0 o cabo Vil\u00e1n. A palabra galega vil\u00e1n e a castel\u00e1 vil\u00e1n proceden ambas as do lat\u00edn villanus que fac\u00eda referencia ao veci\u00f1o ou habitante de condici\u00f3n humilde dunha vila ou aldea pero co tempo adquiriu o significado de r\u00fastico, ru\u00edn ou indigno.<\/p>\n Esta definici\u00f3n non encaixar\u00eda moi ben co lugar a non ser que faga referencia ao seu abrupto e temible terreo. Por iso, busc\u00e1ronse outras orixes que expliquen este top\u00f3nimo camari\u00f1\u00e1n. O certo \u00e9 que poder\u00eda derivar do voc\u00e1bulo ga\u00e9lico bhfaoile\u00e1n<\/em> que se pronuncia \/vuila:n\/<\/em> e que significa gaivota.<\/p>\n Ser\u00eda, por tanto, o cabo das gaivotas e precisamente a gaivota trid\u00e1ctila (Rissa tridactyla) \u00e9 unha das habitantes deste espazo natural que s\u00f3 ani\u00f1a, na Pen\u00ednsula Ib\u00e9rica, nas Illas Sisargas e no cabo Vil\u00e1n. Tr\u00e1tase dunha zona de alto valor ecol\u00f3xico candidata a \u00cdala \u00a0europea (Important Bird Areas) pola s\u00faa importante colonia ornitol\u00f3xica.<\/p>\n O proxecto do novo<\/em><\/strong> faro<\/em><\/strong> realiz\u00e1rono os enxe\u00f1eiros Francisco Liz\u00e1rraga e Adolfo Pequeno.<\/p>\n A inauguraci\u00f3n tivo lugar o 15 de xaneiro de 1896, constitu\u00edndose este faro como o primeiro el\u00e9ctrico de Espa\u00f1a, o que supondo unha notable mellor\u00eda para a navegaci\u00f3n. A luz de produc\u00eda por un arco el\u00e9ctrico entre dous el\u00e9ctrodos de carb\u00f3n. Cunha torre octogonal de 25 metros de alto a s\u00faa luminosidade alcanzaba as 10 millas, sendo un dos m\u00e1is potentes da \u00e9poca. Este faro foi declarado de Interese Nacional o 5 de novembro de 1933. Xa en 1962 reformouse a \u00f3ptica alcanzando unhas 40 millas mari\u00f1as (case 70 quil\u00f3metros) e engad\u00edndolle unha sirena antin\u00e9boa.<\/p>\n O Faro Vil\u00e1n ten unha altura de 25 metros, el\u00e9vase encima dun pe\u00f1asco duns 130 metros de altura. A luz do faro emite dous escintileos brancos cada 15 segundos.<\/p>\n Nas s\u00faas orixes, necesit\u00e1ronse seis *fareros, un maquinista e un *fogonero para dar servizo ao faro polo que se constru\u00edu un edificio de servizo que se atopa unido \u00e1 torre por un t\u00fanel con m\u00e1is de cen escaleiras.<\/p>\n O granito rosado da torre, extra\u00eddo en canteiras da zona, int\u00e9grase \u00e1 perfecci\u00f3n coa paisaxe xeol\u00f3xica. A man do home non conseguiu modificar a beleza natural que continua mostr\u00e1ndose en estado puro a\u00ednda que o faro compite na actualidade con outros xigantes.<\/p>\n A vivenda e edificio de servizos do Faro Vil\u00e1n \u00e9 de planta cadrada, con patio interior e d\u00faas plantas, destinado aos t\u00e9cnicos e que a trav\u00e9s dun pasadizo cuberto conecta coa torre do faro. Est\u00e1 distribu\u00edda en alturas e adaptada \u00e1 orograf\u00eda: a vivenda est\u00e1 separada da lanterna e comunicada por un t\u00fanel cuberto que chega at\u00e9 a torre. Son 250 escaleiras!<\/p>\n Como curiosidade dicir que o faro se encheu de cultura e visitantes nos \u00faltimos anos pero tam\u00e9n de historias de vida. A m\u00e1is apaixonante quizais sexa a da s\u00faa farera Cristina,\u00a0 unha das primeiras mulleres en aprobar o exame para ocupar este posto e a primeira que se xubilar\u00e1 nesta profesi\u00f3n.<\/p>\n Actualmente o Faro, no seu interior, alberga un centro de interpretaci\u00f3n, unha sala de exposici\u00f3ns e eventos, un punto de informaci\u00f3n tur\u00edstica e unha pequena tenda de souvenirs e caf\u00e9-bar. P\u00f3dese visitar este edificio de maneira libre e gratu\u00edta.<\/p>\n Nas proximidades at\u00f3pase o Parque E\u00f3lico de Cabo Vil\u00e1n, no Alto d\u00e1 Vea, inaugurado en 1989 e o primeiro que se fixo en Galicia as\u00ed como unha piscifactor\u00eda de rodaballo desde o\u00a0 ano 2003.<\/p>\n <\/p>\n Este faro, tan espectacular inspirou a numerosos autores<\/em><\/strong>, seguidamente deix\u00e1mosvos dous das menci\u00f3ns m\u00e1is co\u00f1ecidas:<\/p>\n \u201cExiste na mi\u00f1a terra unha costa brava que recibe, na linguaxe popular, o nome de Costa da Morte. Cada ano a mari\u00f1a inglesa paga o seu tributo aos\u00a0 escollos e arrecifes da temible beira. Al\u00ed, como nas costas de Breta\u00f1a, a n\u00e9boa cond\u00e9nsase e espesa de tal modo, que o mari\u00f1o m\u00e1is experimentado corre ao naufraxio sen advertilo. (\u2026). A costa \u00e1chase desgorecida de faros e sinais, e a prensa rexional rifa unha campa\u00f1a para que esta necesidade sexa atendida Agradecer\u00e1nnolo os ingleses? Ver\u00e1n niso un indicio de noso \u201csaneamento\u201d como naci\u00f3n?\u201d<\/p>\n Escrito por Emilia Pardo Baz\u00e1n, \u201cA vida contempor\u00e1nea\u201d, 1904.<\/em><\/strong><\/p>\n <\/p>\n O vil\u00e1n<\/p>\n \u00c9 quizais un xigante poideroso<\/p>\n que oll\u00e1ndonos est\u00e1,<\/p>\n cun ollo refulxente que alum\u00eda<\/p>\n na azul inmensid\u00e1\u2026<\/p>\n Ben o vexo, antre a br\u00e9toma, al\u00e1 lonxe,<\/p>\n brilante lostregar;<\/p>\n eu ben vexo antre a br\u00e9toma o seu ollo<\/p>\n constante parpadear\u2026<\/p>\n \u00c9 un c\u00edclope soberbo que alum\u00eda<\/p>\n aos que pola auga van,<\/p>\n \u00e9 un c\u00edclope soberbo que lostrega<\/p>\n no monte do Vil\u00e1n.<\/p>\n Escrito por L\u00f3pez\u00a0 Abente, \u201cDe Escumas d\u00e1 ribeira\u201d, 1911.<\/em><\/strong><\/p>\n <\/p>\n E para finalizar, soamente indicar que se estades interesados en visitar o Cabo, e toda a espectacular e fermosa zona da Costa da Morte, os horarios de visita do faro de Vil\u00e1n son de luns a domingo: 11.00 a 14.00 e 15.30 a 19.00 horas.<\/p>\n Interior Centro Interpretaci\u00f3n, Faro Cabo Vil\u00e1n, Camari\u00f1as<\/em><\/p><\/div>\n <\/p>\n![\"\"](\"https:\/\/recreacionhistoria.com\/wp-content\/uploads\/2020\/08\/MapaCostadaMorte-300x234.jpg\" "\\"\\"")
![\"\"](\"https:\/\/recreacionhistoria.com\/wp-content\/uploads\/2020\/08\/AntiguoFaroVilan-300x156.jpg\" "\\"\\"")
![\"\"](\"https:\/\/recreacionhistoria.com\/wp-content\/uploads\/2020\/08\/FaroCaboVilan-300x150.jpg\" "\\"\\"")
<\/p>\n![\"\"](\"https:\/\/recreacionhistoria.com\/wp-content\/uploads\/2020\/08\/CementerioIngleses-300x169.jpg\" "\\"\\"")
![\"\"](\"https:\/\/recreacionhistoria.com\/wp-content\/uploads\/2020\/08\/Serpent_Jardin_San_Carlos-226x300.jpg\" "\\"\\"")
![\"\"](\"https:\/\/recreacionhistoria.com\/wp-content\/uploads\/2020\/08\/CentroInterpretacionCaboVilan-300x200.jpg\" "\\"\\"")
A Nosa Recomendaci\u00f3n:<\/h2>\n