{"id":7115,"date":"2026-04-08T14:06:12","date_gmt":"2026-04-08T13:06:12","guid":{"rendered":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/?p=7115"},"modified":"2026-04-08T14:06:12","modified_gmt":"2026-04-08T13:06:12","slug":"o-castro-de-san-cibrao-de-las","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/o-castro-de-san-cibrao-de-las\/","title":{"rendered":"O Castro de San Cibrao de Las"},"content":{"rendered":"

Unha nova entrada para seguir axudando, con humildade, \u00e1 difusi\u00f3n do patrimonio castrexo que atesoura Galicia. Nesta ocasi\u00f3n imos centrarnos no ourens\u00e1n Castro de San Cibr\u00e1n de Las.<\/em><\/strong><\/p>\n

Tr\u00e1tase dun castro que se localiza entre os municipios de Punx\u00edn e San Amaro, xusto nunha elevaci\u00f3n que separa ambos os municipios, a unha altura aproximada duns 473 metros sobre o nivel do mar. Sit\u00faase pois no tramo medio do r\u00edo Mi\u00f1o. Moi pr\u00f3ximo \u00e1 cidade de Ourense, a apenas uns 18 kms, tr\u00e1tase dun dos poboados de maior tama\u00f1o que podemos atopar en Galicia, pois supera o nove hect\u00e1reas de superficie.\u00a0 Ten unhas enormes dimensi\u00f3ns, case poderiamos consideralo como unha cidade fortificada. Non en balde, este Castro denom\u00ednaselle \u201cA Cidade\u201d.<\/em> O Castro de San Cibr\u00e1n de tenas un tama\u00f1o s\u00f3 alcanzado na zona polo Castro de Santa Tecla, na provincia de Pontevedra e polas citan\u00edas que se atopan no Norte da veci\u00f1a Portugal, como as citan\u00edas de Mozinho, Ancora, Sanfins ou Briteiros.<\/p>\n

Este castro \u00e9 co\u00f1ecido tam\u00e9n por outros\u00a0 nomes como: Lansbrica, Lambricae, Lansbrica e Lanobrica.<\/em><\/strong> O nome de L\u00e1mbrica localizouse nunha ara romana, atopada hai anos. Esta ara estaba dedicada a unha divindade con forte presenza na zona de Gallaecia e toda Lusitania, desde antes da chegada dos romanos \u00e1 pen\u00ednsula ib\u00e9rica. Esta deidade era Bandua.<\/em> Tam\u00e9n se atopou a denominaci\u00f3n de Lansbricae noutras d\u00faas inscrici\u00f3ns, unha na porta de po\u00f1ente do recinto central e outra sobre unha pedra, xa na acr\u00f3pole, cunha dedicatoria a Iuppiter.<\/em><\/p>\n

\"\"

Ara de Eiras<\/em><\/p><\/div>\n

 <\/p>\n

Este castro estivo poboado nun per\u00edodo comprendido entre os s\u00e9culos II a.C. e II d.C., a\u00ednda que non se descarta que houbese tam\u00e9n algunhas ocupaci\u00f3ns posteriores, pero con car\u00e1cter espor\u00e1dico. Nel calc\u00falase que puideron vivir unhas 5000 persoas.<\/p>\n

 <\/p>\n

O castro sit\u00faase nun punto de dif\u00edcil defensa natural<\/em><\/strong>, polo que necesitou de fortes e extensos dispositivos de defensa. Conv\u00e9n lembrar que os castro se refiren sempre a poboados fortificados, castros galegos da Idade de Hierro, de feito a s\u00faa propia denominaci\u00f3n prov\u00e9n dun voc\u00e1bulo en lat\u00edn: castrum,<\/em> cuxo significado \u00e9 castelo.<\/p>\n

 <\/p>\n

A orixe do Castro<\/em><\/strong> puidese talvez atoparse nunha citan\u00eda,<\/em> xa existente antes da chegada dos romanos, quen coa s\u00faa ocupaci\u00f3n ir\u00edana reconstru\u00edndo, a\u00ednda que mantendo a planificaci\u00f3n dos poboados da \u00e9poca castrexa, caracterizados polas s\u00faas murallas defensivas e unha \u201cordenada\u201d<\/em> distribuci\u00f3n dos espazos cidad\u00e1ns: as vivendas e os talleres.\u00a0 Sen d\u00fabida o castro atopar\u00eda o seu esplendor ao comezo do proceso de romanizaci\u00f3n, que en terras galegas tivo lugar en torno ao s\u00e9culo I d.C. e que deu lugar a unha cultura co\u00f1ecida como a \u201ccultura galaico-romana\u201d.<\/em><\/p>\n

 <\/p>\n

Dous son os recintos amurallados<\/em><\/strong> de forma el\u00edptica, case conc\u00e9ntricos, o exterior, reforzado cunha terceira muralla co seu foso e un parapeto (no lado oeste) a excepci\u00f3n ao lado leste, que \u00e9 m\u00e1is pronunciado. Pr\u00f3ximo \u00e1 porta atop\u00e1base o manancial que prov\u00eda de auga aos ocupantes do castro. A acr\u00f3pole est\u00e1 delimitada por unha muralla interior, de granito, cun espesor medio de 3 metros. Esta muralla disp\u00f3n de aperturas, en forma de portas. En canto \u00e1s murallas exteriores, o segundo recinto ou anteacr\u00f3polis est\u00e1 delimitado en case a s\u00faa totalidade por d\u00faas murallas cos seus respectivos fosos escavados, e reforzadas nalgunhas zonas cun parapeto exterior. Estas murallas \u00e1brense en 3 portas, ao oeste, ao leste e ao sur. Todas elas contan con torre\u00f3ns de flanqueo, alg\u00fans deles con corpos de garda.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

A porta exterior sur as\u00e9ntase sobre a pedra gran\u00edtica e conserva o testemu\u00f1o da rodaxe dos carros. Flanqu\u00e9ana dous torre\u00f3ns adiantados nos que non se aprecian corpos de garda. Esta porta \u00e1brese cara a un amplo foso situado entre esta e a segunda muralla exterior.<\/p>\n

A terceira li\u00f1a de muralla arrinca desde case a porta oeste exterior e chega 60 metros m\u00e1is al\u00f3 da porta sur, pech\u00e1ndose sobre a segunda muralla.<\/p>\n

Pola forma e caracter\u00edsticas das murallas do sur, crese que a porta do sur debeu de ser a m\u00e1is antiga do poboado, configurando un acceso facilmente defendible, xa que obrigaba \u00e1 entrada ao poboado polo foso entre as d\u00faas murallas, foso que termina non na porta, sen\u00f3n m\u00e1is adiante como posible sistema de engano<\/p>\n

En canto \u00e1 acr\u00f3pole<\/em><\/strong>, cabe destacar que nas portas de entrada o acceso realiz\u00e1base por medio de escaleiras, o que impedir\u00eda a posibilidade de que os carros tivesen acceso directo a ela. Falamos dun castro que presenta na s\u00faa entrada unhas maxestuosas portas, accedendo a continuaci\u00f3n por unha v\u00eda empedrada at\u00e9 o centro do poboado. No interior podemos observar basicamente dous tipos de construci\u00f3ns en funci\u00f3n da s\u00faa forma; as\u00ed atopamos uns recintos circulares (os menos) e outros con forma rectangular (a maior\u00eda), asimilando os primeiros \u00e1 tipolox\u00eda castrexa e os segundos \u00e1 tipolox\u00eda de construci\u00f3ns romanas. Atopamos r\u00faas perimetrais, algunhas con pavimento lousado. Dentro das vivendas local\u00edzanse restos de \u00fatiles como os mu\u00ed\u00f1os e os fornos. Aos lados das r\u00faas disp\u00fa\u00f1anse as construci\u00f3ns, articuladas en moitas ocasi\u00f3ns ao redor dun espazo, un patio ao que se abren distintas construci\u00f3ns, configurando unha estrutura co\u00f1ecida como “casas patio”.<\/em> Tam\u00e9n hai outras moitas construci\u00f3ns aparecen illadas.<\/p>\n

A fonte alxibe<\/em><\/strong> at\u00f3pase situada \u00e1 beira da porta oeste da anteacr\u00f3polis, e \u00e9 unha das construci\u00f3ns m\u00e1is singulares do xacemento. Ten planta rectangular cun lado menor en forma de \u00e1bsida, e crese que orixinalmente debeu estar cuberta por unha falsa b\u00f3veda. A mina que fornece ao alxibe ten un caudal considerable, a pesar de que por si soa resultar\u00eda insuficiente para dar abasto \u00e1 totalidade da poboaci\u00f3n estimada de San Cibrao de Las.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Ao longo do tempo, fix\u00e9ronse numerosas escavaci\u00f3ns<\/em><\/strong> neste espectacular castro. Vexamos un resumo deste traballo:<\/p>\n