{"id":2977,"date":"2026-05-07T05:47:07","date_gmt":"2026-05-07T04:47:07","guid":{"rendered":"https:\/\/beta.animationgraphics.net\/las-vestales-en-roma\/"},"modified":"2026-05-07T05:47:07","modified_gmt":"2026-05-07T04:47:07","slug":"las-vestales-en-roma","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/las-vestales-en-roma\/","title":{"rendered":"As Vestales en Roma"},"content":{"rendered":"

En Roma exist\u00eda un tipo de sacerdocio que era exercido exclusivamente por mulleres consagradas \u00e1 deusa o fogar Vesta, trat\u00e1base das “Vestales”.<\/em><\/strong> No templo de Vesta, as vestales deb\u00edan custodiar e manter acendido o Lume Sagrado de Roma.<\/p>\n

Ao lume sempre lla outorgou un lugar de gran relevancia e privilexio entre as necesidades dos distintos pobos e civilizaci\u00f3ns ao longo da historia. Para entender tal adoraci\u00f3n ao lume, mantida desde a antig\u00fcidade, hai que ter en conta que para os pobos m\u00e1is primitivos, o aceso e conservaci\u00f3n do lume xa era un labor que conllevaba certa dificultade e laboriosidad. Tradicionalmente, o lume comunitario era atendido e custodiado por novas mulleres que a\u00ednda non se casaron, e xa que logo non ti\u00f1an fillos, nin tarefas dom\u00e9sticas que atender.<\/p>\n

No caso de que o lume extingu\u00edsese,\u00a0presaxia\"\"ba
\nun gran infortunio para toda a comunidade, que auguraba funestas consecuencias. Esa sensaci\u00f3n de desamparo que supo\u00f1\u00eda perder o lume trasladouse anos despois aos cultos levados a cabo polas diferentes civilizaci\u00f3ns. Xa que logo, o sagrado lume de Roma deb\u00eda manterse sempre vivo e as vestales, s\u00f3 seis delas, ser\u00edan as elixidas. O emperador dirix\u00edase \u00e1 elixida entre todas as que aspiraban a servir \u00e1 deusa coas palabras “T\u00f3moche a ti, amada”.<\/em><\/p>\n

As orixes da deusa, a\u00ednda que se sup\u00f3n que se remontan ata tempos inmemoriais, est\u00e1n realmente constatados a trav\u00e9s de escritos que datan da \u00e9poca dos reis romanos, moito antes da Rep\u00fablica e o Imperio, cando Roma a\u00ednda manti\u00f1a como forma de goberno a monarqu\u00eda. Conta a lenda “e as\u00ed o explica a mitolog\u00eda grega”,<\/em> que nos albores da existencia dos deuses, Vesta foi cortejada por Apolo e Neptuno, pero rexeitou a ambos, mant\u00e9ndose virxe e pura para toda a eternidade. Este sacrificio que a deusa outorgou \u00e1 humanidade levouna a ser eternamente representada xunto ao Lume Sagrado de Roma ou Lume da Vida, que para os antigos romanos supo\u00f1\u00eda un dos emblemas m\u00e1is importantes do imperio.<\/p>\n

A virginal e inmaculada deusa Vesta (Hestia para os gregos), era a deidad protectora do lume do fogar e do estado de benestar en Roma, ademais de ser a mism\u00edsima representaci\u00f3n da fidelidade. A\u00ednda que co\u00f1ecida xa desde a antiga Grecia como filla de Rea e Cronos, \u00e9 o Imperio romano o que lle outorga o privilexio de converterse no Lume Sagrado de Roma. Conta a lenda que pese ao cortejo do poderoso Neptuno e do belo Apolo, Vesta decidiu manter o seu virginidad. O seu efigie \u00e9 representada como unha muller que sost\u00e9n nunha das s\u00faas mans un cuenco votivo mentres que na outra alza unha antorcha.<\/p>\n

O m\u00e9todo de elecci\u00f3n das sacerdotisas non sempre foi o mesmo, mentres que nos tempo\"\"s da monarqu\u00eda eran os reis quen elix\u00edan \u00e1s candidatas, na rep\u00fablica esta tarefa reca\u00eda sobre o Pontifex Maximus. Eran seleccionadas entre as mellores familias patricias de Roma, as m\u00e1is distinguidas, as m\u00e1is ricas, as m\u00e1is poderosas. As nenas que ti\u00f1an entre os 6 e os 10 anos, non deb\u00edan sufrir ning\u00fan defecto f\u00edsico e contar cunha natural beleza. Separadas das s\u00faas familias, deb\u00edan permanecer ao servizo do Estado durante polo menos 30 anos, nos que deber\u00edan manterse virxes. As vestales, 6 en total, viv\u00edan nunha residencia situada no centro do Foro Civil. Xunto \u00e1 s\u00faa casa alz\u00e1base un templo redondo dedicado a Vesta, no que se custodiaba o Lume Sagrado de Roma.<\/p>\n

Non era gusto de todos que unha filla fose seleccionada como vestal, xa que deixaba de pertencer \u00e1 familia e depend\u00eda exclusivamente do collegium. Con todo, non se necesitaba nin o permiso da familia nin tampouco o da afectada.<\/p>\n

O castigo por incumplir o deber de castidad era dr\u00e1stico: a sacerdotisa era enterrada viva no chamado campo maldito (campus sceleratus). As vestales non pod\u00edan ser asasinadas polo seu car\u00e1cter sagrado. O “c\u00f3mplice”, en cambio, simple e miserable ser humano era flagelado ata a morte no Foro.<\/p>\n

Segundo os relatos da \u00e9poca, numerosas vestales pagaron amargamente o incumplimiento dos seus “votos”.<\/em><\/p>\n

Durante os dez primeiros anos, as vestales convert\u00edanse en estudantes, aprendendo todo o relacionado coa relixi\u00f3n, o culto a Vesta e as diferentes tarefas no templo. A segunda d\u00e9cada dedic\u00e1bana ao coidado da Chama Sagrada e \u00e1 participaci\u00f3n en cerimonias de consagraci\u00f3n. Durante os seus \u00faltimos dez anos convert\u00edanse en mestras das mozas disc\u00edpulas. Tras todos estes anos de servizo \u00e1 deusa, cada virxe vestal pod\u00eda decidir si quer\u00eda abandonar definitivamente o templo ou vivir nel para o resto dos seus d\u00edas. Poucas eran as que elix\u00edan vivir f\u00f3ra da protecci\u00f3n dos muros do templo. Non s\u00f3 porque unha muller de case corenta anos era pr\u00e1cticamente unha anci\u00e1 na antiga Roma, sen\u00f3n porque ser unha virxe vestal era uns dos maiores privilexios que unha muller pod\u00eda gozar en Roma.<\/p>\n

As virxes vestales eran tratadas case como deusas encarnadas. Respectadas e adoradas por todos, eran invitadas a grandes banquetes e festas organizadas polas m\u00e1is grandes e podentes familias romanas. Ocupaban os mellores asentos en teatros e celebraci\u00f3ns, cando sa\u00edan do templo fac\u00edano sempre escoltadas por lictores, e a s\u00faa mera presenza chegaba a ser tan importante que un condenado pod\u00eda chegar a ser perdoado polo seu crime no caso de que no seu cami\u00f1o cara \u00e1 ejecuci\u00f3n unha virxe vestal cruz\u00e1sese con el.<\/p>\n

Unha das cousas m\u00e1is rechamantes \"\"das vestales era a s\u00faa vestimenta, que deixaba ver o seu elevado estatus social, as\u00ed como o seu pureza. Utilizaban t\u00fanicas de cor branca, demais fino lino, ribeteadas con f\u00edo de cor. De gran importancia era a “vitta”, \u00a0diadema, que suxeitaba o pelo, pero que era o distintivo da s\u00faa posici\u00f3n sacra, dentro da sociedade. Era tal a s\u00faa importancia, que cando romp\u00eda o voto de castidad era do primeiro que se lle desposu\u00eda. Levaban o suffibulum, un veo branco de la, utilizado en rituais e sacrificios. O normal \u00e9 que debaixo de leste, levasen cintas de la de cor vermella e branco. Estas cintas simbolizaban por unha banda o compromiso que adquir\u00edan as vestales, para manter o lume de Vesta (vermello) e por outro o voto de castidad, que lle outorgaba a pureza (branco). O seu atuendo complet\u00e1base coa palla, un simple chal, com\u00fan na vestimenta das mulleres romanas, que \u00eda suxeito ao ombreiro esquerdo cunha f\u00edbula ou alfiler.<\/p>\n

Os votos das vestales resum\u00edanse en manter sempre acendido o lume de Vesta e, do mesmo xeito que a deusa, continuar sendo virxes e puras durante os seus anos de servizo no templo. Ser unha virxe vestal en Roma era un t\u00edtulo que moitas desexasen ostentar, pero o castigo no caso de que unha vestal rompese os seus votos era as\u00ed mesmo terrible.<\/p>\n

Eran as encargadas da elaboraci\u00f3n do sal, que se utilizaba nas pr\u00e1cticas relixiosas. Fac\u00edanse cargo de todo o proceso, desde o mesmo en que era extra\u00edda, elas encarg\u00e1banse de molerla, calcinala e eliminar as impurezas. A partir deste sal, elaboraban a mola salsa, ofrenda que se utilizaba na gran maior\u00eda dos sacrificios estatais si non en todo. Con esta fari\u00f1a se untaba \u00e1 v\u00edtima antes do sacrificio.<\/p>\n

En canto aos privilexios das vestales, cabe falar en primeiro lugar dela obrigaci\u00f3n que ti\u00f1an os maxistrados de cederlles o paso cando llas atopaba pola r\u00faa; eran tratadas coma se de deusas encarnadas trat\u00e1sese. En canto aos asuntos de xustiza, a s\u00faa palabra, por si soa, sen ning\u00fan contexto nin nada que a reforzase, era digna de ter en conta. Relacionado con temas xur\u00eddicos, si durante un paseo, a vestal topaba cun reo condenado a matar, salv\u00e1banlle a vida, a condici\u00f3n de que a vestal afirmaba que o encontro fora completamente fortuito. A elas \u00e9ranlles confiados os testamentos, ademais doutros actos secretos. Ademais, o seu manutenci\u00f3n estaba sufragada polo Estado, xa que eran consideradas fillas do Estado e irm\u00e1s de todos os cidad\u00e1ns.<\/p>\n

Dentro do \u00e1mbito legal, eran as \u00fanicas mulleres que pod\u00edan facer testamento, grazas \u00e1 Lex Horacia. Por esta mesma lei pod\u00edan intervir como testemu\u00f1as nos xu\u00edzos. Pod\u00edan administrar os seus bens libremente, as\u00ed como realizar operaci\u00f3ns financeiras, absolutamente vetadas ao x\u00e9nero feminino, sen ter a autorizaci\u00f3n dun titor. Ti\u00f1an alg\u00fans privilexios reservados soamente \u00e1 \u00e9lite romana, como o poder desprazarse nunha litera, hospedarse en casa unha honorable matrona romana, en caso de enfermidade ou, ter un papel decisivo nos xogos p\u00fablicos. Ocupaban unha tribuna veci\u00f1a \u00e1 do emperador e ti\u00f1an voto decisivo na conservaci\u00f3n ou eliminaci\u00f3n da vida dun gladiador.<\/p>\n

A\u00ednda que non fose unha pr\u00e1ctica habitual, nos case mil anos que durou o culto de adoraci\u00f3n a Vesta s\u00f3 rexistr\u00e1ronse ao redor de vinte casos nos que algunha vestal fose castigada por romper os seus votos; \u00a0o feito de que unha vestal mantivese relaci\u00f3ns \u00edntimas cun home era considerado unha traiz\u00f3n e un delito de incesto, xa que como sacerdotisa vestal consider\u00e1balla filla de Roma e calquera relaci\u00f3n que mantivese era vista como incestuosa. Unha vez que se ti\u00f1a constancia da traiz\u00f3n aos seus votos, a vestal era desposu\u00edda das s\u00faas roupas e insignias relixiosas. Logo era vestida cunha especie de sudario f\u00fanebre e maniatada, sendo considerada desde ese momento unha especie de cad\u00e1ver. Despois era colocada sobre unha litera pasando a ser exhibida en procesi\u00f3n por toda a cidade como escarmento, a fin de que todos os cidad\u00e1ns fosen conscientes do seu castigo. Finalmente era conducida ata o Campus Sceleratus (Campo dos Malvados) nos arredores da muralla Serviana onde, a trav\u00e9s dunha escaleira subterr\u00e1nea, era introducida nunha cripta onde permanecer\u00eda sepultada ata atopar a morte. Ademais, na cripta coloc\u00e1base unha pequena cantidade de auga e comida para converter a s\u00faa morte nunha lenta agon\u00eda. Non s\u00f3 hab\u00eda castigos por romper o voto de castidad, tam\u00e9n cando o lume sagrado apag\u00e1base, a sacerdotisa que estaba de garda no momento que ocorr\u00eda era severamente escarmentada, generalmente era azoutada. Cando o lume extingu\u00edase, reun\u00edase o Senado e buscaba as causas. Se expiaba o templo e volv\u00edase a acender o lume, usando a luz solar.<\/p>\n

Tras mil anos de culto, no ano 394 d.C., o emperador Teodosio disolveu definitivamente as vestales, en favor da nova relixi\u00f3n (o cristianismo). Foi ent\u00f3n cando se disolve o Collegium Vestae definitivamente A misi\u00f3n de salvagardar o lume eterno terminara, e con ela as \u00fanicas sacerdotisas que existiron durante o Imperio Romano.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

En Roma exist\u00eda un tipo de sacerdocio que era exercido exclusivamente por mulleres consagradas \u00e1 deusa o fogar Vesta, trat\u00e1base das “Vestales”. No templo de Vesta, as vestales deb\u00edan custodiar e manter acendido o Lume Sagrado de Roma. Ao lume sempre lla outorgou un lugar de gran relevancia e privilexio entre as necesidades dos distintos…<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":2521,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"footnotes":""},"categories":[263,221],"tags":[444,230,267],"class_list":["post-2977","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-mundo-romano-gl","category-recuncho-da-historia","tag-creencias-gl","tag-crenzas","tag-romana-gl","category-263","category-221","description-off"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2977","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2977"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2977\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3865,"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2977\/revisions\/3865"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/2521"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2977"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2977"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2977"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}