{"id":17272,"date":"2026-04-24T19:49:10","date_gmt":"2026-04-24T18:49:10","guid":{"rendered":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/?p=17272"},"modified":"2026-04-24T19:49:10","modified_gmt":"2026-04-24T18:49:10","slug":"os-viquingos","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/os-viquingos\/","title":{"rendered":"Os viquingos"},"content":{"rendered":"

Un dos pobos do pasado que m\u00e1is transcendeu \u00e1 cultura popular, \u00e9 sen d\u00fabida a dos viquingos.<\/em><\/strong><\/p>\n

Os viquingos eran mari\u00f1os escandinavos, inicialmente procedentes de Noruega, Suecia e Dinamarca, cuxas incursi\u00f3ns e posteriores asentamentos impactaron significativamente nas culturas de Europa e fix\u00e9ronse sentir ata as rexi\u00f3ns mediterr\u00e1neas ao redor de 790 – 1100 dC.<\/p>\n

Todos os viquingos eran escandinavos, pero non todos os escandinavos eran viquingos.<\/p>\n

O termo viquingo aplic\u00e1base unicamente aos que se fac\u00edan \u00e1 mar co fin de adquirir riquezas mediante incursi\u00f3ns noutras terras, e a palabra utiliz\u00e1bana principalmente os escritores ingleses, non de forma inclusiva entre outras culturas.<\/p>\n

 <\/p>\n

Quen eran os vikingos?<\/strong><\/h2>\n

O significado exacto da palabra viquingo \u00e9 escura m\u00e1is non incerta. Crese que os mesmos escandinavos adoptaron o termo: V\u00edking<\/em>, cuxo significado ser\u00eda: expedici\u00f3n militar (sobre o mar) ou saqueo pirata. Tam\u00e9n far\u00eda referencia entre os escandinavos a: \u201ccomerciante aventureiro\u201d, <\/em>ou mesmo \u201csoldado\u201d <\/em>ou \u201cguerreiro\u201d.<\/em><\/p>\n

Alg\u00fans historiadores defenden a orixe vinculada \u00e1 palabra \u201cVik\u201d<\/em> que significa \u201cBa\u00eda\u201d.<\/em><\/p>\n

Outra teor\u00eda \u00e9 a do termo \u201cVik\u201d<\/em> proveniente da palabra xermana \u201cWic\u201d<\/em> que significa: \u201clugares de comercio\u201d en Europa continental e as Illas Brit\u00e1nicas.<\/p>\n

Outras teor\u00edas apuntan a que o nome Viquingo prov\u00e9n da palabra n\u00f3rdica \u201cVikja\u201d,<\/em> que significa \u201cmoverse r\u00e1pido\u201d ou \u201catacar r\u00e1pido\u201d.<\/em> Unha condici\u00f3n esencial dos ataques viquingos era o veloz ataque para saquear a poboaci\u00f3n e logo embarcarse co bot\u00edn.<\/p>\n

Mesmo hai algunhas teor\u00edas adicionais, que non reflectimos para non estendernos en exceso.<\/p>\n

Os viquingos foron unha civilizaci\u00f3n que se destacou pola s\u00faa habilidade na navegaci\u00f3n e a exploraci\u00f3n do mundo. Durante s\u00e9culos, os viquingos dominaron o norte de Europa, expand\u00edndose desde Escandinavia ata as Illas Brit\u00e1nicas e gran parte do norte de Europa. O seu legado perdurou ao longo dos anos e deixou unha pegada na cultura de moitas naci\u00f3ns.<\/p>\n

Viviron durante a \u00e9poca da Idade Media, aproximadamente entre os s\u00e9culos VIII e XI.<\/p>\n

Os viquingos non eran un s\u00f3 pobo nin unha naci\u00f3n unificada.<\/em><\/strong> Non ti\u00f1an unha capital, nin un rei supremo, nin fronteiras claramente definidas. Eran, m\u00e1is ben, unha rede de culturas escandinavas<\/em><\/strong> que compart\u00edan lingua, crenzas pag\u00e1s, estruturas sociais e unha forma de vida baseada na exploraci\u00f3n, o comercio\u2026 e, claro, o saqueo.<\/p>\n

Fix\u00e9ronse famosos polas s\u00faas incursi\u00f3ns en diferentes rexi\u00f3ns de Europa, onde saqueaban e conquistaban territorios. A\u00ednda que a s\u00faa reputaci\u00f3n centrouse na s\u00faa salvajismo e violencia, os viquingos tam\u00e9n foron h\u00e1biles comerciantes e exploradores, deixando unha profunda pegada na historia de Europa.<\/p>\n

A expansi\u00f3n viquinga comezou no s\u00e9culo VIII, cando os viquingos comezaron a realizar incursi\u00f3ns nas costas de Europa occidental. Cos seus r\u00e1pidos barcos, os viquingos navegaban polos r\u00edos e os mares, chegando mesmo a establecer colonias en lugares tan afastados como Islandia, Groenlandia e Am\u00e9rica do Norte.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

 <\/p>\n

No ano 793, un ataque ao mosteiro de Lindisfarne, fronte \u00e1 costa de Northumberland, no nord\u00e9s de Inglaterra marcou o comezo da Era Viquinga. A diferenza doutros grupos, estes estra\u00f1os novos invasores non respectaban as instituci\u00f3ns relixiosas, como os mosteiros, que a mi\u00fado se atopaban desprotexidos e vulnerables preto da costa.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

 <\/p>\n

Durante varias d\u00e9cadas, os viquingos limit\u00e1ronse a atacar obxectivos costeiros nas Illas Brit\u00e1nicas (particularmente Irlanda) e Europa do Norte (sobre todo, Dorestad converteuse nun obxectivo frecuente despois do 830). Logo aproveitaron os conflitos internos en Europa para estender a s\u00faa actividade cara ao interior: as actuais Francia e Alema\u00f1a. No ano 844, os viquingos chegaron ao sur da pen\u00ednsula Ib\u00e9rica e sementaron o terror ata que foron derrotados por Abderram\u00e1n II.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

<\/h2>\n

Contexto hist\u00f3rico<\/strong><\/h2>\n

Para moitos autores, o cambio clim\u00e1tico \u00e9 un dos factores m\u00e1is debatidos na orixe dos viquingos. Durante o s\u00e9culo VI, Europa experimentou un arrefriado significativo debido a erupci\u00f3ns volc\u00e1nicas que escureceron o ceo e provocaron un descenso nas temperaturas. Esta crise clim\u00e1tica tivo un impacto devastador na agricultura escandinava, dificultando a subsistencia dos seus habitantes.<\/p>\n

A adaptaci\u00f3n a estas condici\u00f3ns adversas tam\u00e9n fomentou o desenvolvemento dunha cultura guerreira e unha estrutura social baseada na honra e o liderado militar. As comunidades comezaron a valorar a habilidade no combate e a capacidade de liderar, o que resultou na formaci\u00f3n de dinast\u00edas e reinos pequenos que m\u00e1is tarde se unificar\u00edan en potentes naci\u00f3ns viquingas.<\/p>\n

 <\/p>\n

Diferenza entre n\u00f3rdico e viquingo<\/strong><\/h2>\n

Ambos os termos ref\u00edrense ao mesmo pobo germ\u00e1nico que se asentou en Escandinavia durante a Era Viquinga e que falaba n\u00f3rdico antigo.<\/p>\n

Esta distinci\u00f3n \u00e9 crucial para entender a complexidade da sociedade escandinava da \u00e9poca, que non se limitaba \u00e1s actividades b\u00e9licas. A imaxe dos viquingos como b\u00e1rbaros incivilizados \u00e9 un estereotipo que perdurou, pero que non reflicte a totalidade da cultura n\u00f3rdica.<\/p>\n

N\u00f3rdicos eran os comerciantes a tempo completo. identific\u00e1banse principalmente pola s\u00faa pertenza a clans e tribos, e non por ser viquingos.<\/p>\n

Viquingos eran agricultores, pero tam\u00e9n guerreiros, que ocasionalmente se dedicaban a explorar, \u00e1s veces a facer de piratas, que adoitaban viaxar nos seus barcos a terras afastadas para expandirse e asentarse. Un dos aspectos m\u00e1is interesantes dos viquingos foi o seu contacto con outras culturas.<\/p>\n

 <\/p>\n

Como eran ls viquingos?<\/strong><\/h2>\n

Os viquingos eran co\u00f1ecidos pola s\u00faa habilidade como navegantes e guerreiros. Os seus barcos, co\u00f1ecidos como drakkars, eran r\u00e1pidos e maniobrables, o que lles permit\u00eda navegar por r\u00edos e mares pouco profundos. Ademais, os viquingos eran h\u00e1biles no uso de armas como espadas, machadas e arcos.<\/p>\n

Os viquingos tam\u00e9n eran grandes comerciantes. Ademais de saquear, os viquingos establec\u00edan roteiros comerciais con diferentes pa\u00edses. Intercambiaban produtos como peles, ouro, prata e escravos por bens como seda, especias e vi\u00f1o.<\/p>\n

Outra caracter\u00edstica importante dos viquingos era o seu sistema pol\u00edtico e social. Os viquingos viv\u00edan en comunidades chamadas aldeas, gobernadas por un xefe ou l\u00edder. Ademais, ti\u00f1an unha estrutura social xer\u00e1rquica, con diferentes clases sociais como guerreiros, comerciantes, agricultores e escravos.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

 <\/p>\n

A sociedade vikinga<\/strong><\/h2>\n

Caracteriz\u00e1base pola s\u00faa estrutura xer\u00e1rquica e a s\u00faa organizaci\u00f3n militar.<\/em><\/strong> A sociedade viquinga estaba estruturada ao redor de clans e tribos, que serv\u00edan como as unidades b\u00e1sicas de organizaci\u00f3n social e pol\u00edtica. Cada clan estaba liderado por un xefe, a mi\u00fado un guerreiro experimentado, que exerc\u00eda autoridade sobre os seus membros e tomaba decisi\u00f3ns en nome do grupo. Esta estrutura permit\u00eda unha cohesi\u00f3n interna que era esencial para a supervivencia nunha contorna competitiva e a mi\u00fado hostil.<\/p>\n

 <\/p>\n

A lealdade ao clan era fundamental<\/em><\/strong>, e as alianzas entre clans pod\u00edan forxarse a trav\u00e9s de matrimonios e pactos, fortalecendo as\u00ed as redes sociais e pol\u00edticas. Estas alianzas eran vitais para a organizaci\u00f3n de incursi\u00f3ns e expedici\u00f3ns, xa que permit\u00edan aos viquingos mobilizar recursos e guerreiros de maneira efectiva.<\/p>\n

 <\/p>\n

A sociedade viquinga estaba dividida en diferentes clases sociais<\/em><\/strong>. Na c\u00faspide atop\u00e1banse os jarls ou nobres, que eran os l\u00edderes pol\u00edticos e militares. Debaixo deles atop\u00e1banse os karls ou homes libres, que eran agricultores, comerciantes e artes\u00e1ns. Na base da pir\u00e1mide social estaban os thralls ou escravos, que eran prisioneiros de guerra ou persoas que foran capturadas durante saqueos.<\/p>\n

A escravitude estaba moi estendida en toda Escandinavia e consid\u00e9rase un dos principais motivos das incursi\u00f3ns viquingas noutras terras.<\/p>\n

 <\/p>\n

As mulleres gozaban de maior liberdade na cultura escandinava\/viquinga que en moitas outras<\/em><\/strong>. As mulleres pod\u00edan herdar propiedades, elixir onde e como vivir se non estaban casadas, representarse a si mesmas en casos legais e ter os seus propios negocios (como cervexar\u00edas, tabernas, tendas e granxas). As mulleres eran as profetisas da deusa Freyja ou do deus Od\u00edn (non hab\u00eda l\u00edderes relixiosos masculinos) e interpretaban as mensaxes dos deuses para o pobo.<\/p>\n

Os matrimonios organiz\u00e1banos os homes do clan, e unha muller non pod\u00eda elixir \u00e1 s\u00faa propia parella, pero tampouco un home. A vestimenta e as xoias das mulleres eran similares \u00e1s dos homes da s\u00faa clase social, e ning\u00fan dos dous sexos levaba pendentes, que se consideraban afectaci\u00f3ns de razas inferiores. As mulleres encarg\u00e1banse de criar aos nenos e de manter a casa, pero tanto os homes como as mulleres preparaban as comidas para a familia. Toler\u00e1base a poligamia nesta sociedade, polo que non era raro que os viquingos tivesen varias concubinas pertencentes ao estamento m\u00e1is baixo da sociedade da \u00e9poca.<\/p>\n

Menci\u00f3n aparte, merecen os costumes viquingos relacionados co cabelo. Os peiteados e as barbas ti\u00f1an unha gran importancia para todos eles, tanto que pod\u00edas saber a que estamento social pertenc\u00edas dependendo do pelo que luc\u00edas. Os escravos adoitaban levalo rapado, os homes libres solto e ata os ombreiros, mentres que os soldados adoit\u00e1banos levar retirado por pura comodidade.<\/p>\n

 <\/p>\n

Os viquingos constru\u00edan as s\u00faas casas de madeira e pedra.<\/em><\/strong> Normalmente constaban dunha \u00fanica estancia grande e espazosa cun lume no centro que serv\u00eda para quentarse e coci\u00f1ar. O home viquingo vest\u00eda cunha camisa que lle chegaba ata media coxa e pantal\u00f3n longo. Nos p\u00e9s, zapatos de coiro. Gust\u00e1balles coidar o seu aspecto, sobre todo a s\u00faa longa cabeleira, que recoll\u00edan cun mo\u00f1o na caluga. A muller levaba un vestido longo de la e, por encima, unha especie de mandil feito dunha peza. O pelo, trenzado ou cunha cola as casadas, mentres que as solteiras levaban a melena solta.<\/p>\n

 <\/p>\n

A vida diaria dos viquingos estaba marcada pola agricultura e a pesca.<\/em><\/strong> Cultivaban principalmente cereais, como a cebada e o centeo, e criaban ga\u00f1ado para obter carne, leite e la. A pesca tam\u00e9n era unha actividade importante, xa que viv\u00edan preto do mar e os r\u00edos. Tam\u00e9n hab\u00eda ferreiros, armeiros, cervexeiros, comerciantes, tecedores, lutieres, poetas, m\u00fasicos, artes\u00e1ns etc.<\/p>\n

Dedicaron homes e recursos \u00e1 exploraci\u00f3n e colonizaci\u00f3n de novos territorios.<\/p>\n

 <\/p>\n

Os viquingos foron co\u00f1ecidos por ser grandes estrategos militares e conquistadores<\/em><\/strong>, cos seus espectaculares barcos, que ti\u00f1an capacidade para 40 ou 60 homes, e contaban cun dese\u00f1o \u00fanico. Alg\u00fans deles, como o gokstad, tam\u00e9n se usaba para o ritual funeral.<\/p>\n

As armas m\u00e1is co\u00f1ecidas dos viquingos eran as machadas, unha arma e unha ferramenta \u00e1 vez. Tam\u00e9n utilizaban arcos e frechas para alcanzar m\u00e1is distancia nos seus ataques. Eran moi sinxelos e dispar\u00e1banse desde a cintura. Como protecci\u00f3n usaban escudos, principalmente un modelo circular de 90 cent\u00edmetros de di\u00e1metro, feito de madeira de tezo e remachado con coiro endurecido; e cascos, que se fabricaban en ferro e eran de varios tipos, desde os m\u00e1is simples que s\u00f3 protex\u00edan a cabeza ata os cascos c\u00f3nicos con nasal, unha pequena protecci\u00f3n para o nariz.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

 <\/p>\n

As s\u00faas actividades de saqueo e roubos eran temidas por todos os pobos.<\/em><\/strong> Sobre todo, polas t\u00e9cnicas de tortura que practicaban aos seus inimigos. Unha das m\u00e1is famosas \u00e9 o \u201c\u00c1guila de sangue\u201d,<\/em> onde se cortaba o peito do inimigo e #extraer as s\u00faas costelas xunto cos seus pulm\u00f3ns, formando unha especie de anxo alado. Estas torturas simbolizaban un agasallo para os deuses e para Od\u00edn, como unha mostra da vitoria obtida.<\/p>\n

Os viquingos navegaban nos seus fabulosos barcos, constru\u00eddos en madeira s\u00f3lida, con capacidade para remeiros e tripulaci\u00f3n e unha soa #ver cadrada, que lles outorgaba unha gran maniobrabilidad, velocidade e eficiencia. Convert\u00e9ronse en navegantes das costas do Atl\u00e1ntico do Norte, chegando ata o leste de Rusia, o norte de \u00c1frica, a capital do Imperio bizantino (Constantinopla) e o Medio Oriente. Mesmo alg\u00fans chegaron a Am\u00e9rica do Norte, establec\u00e9ndose no que hoxe \u00e9 Canad\u00e1 (Terranova), durante a Idade Media.<\/p>\n

 <\/p>\n

Tam\u00e9n se dedicaron ao comercio.<\/em><\/strong> Utilizando as s\u00faas habilidades de navegaci\u00f3n, estableceron roteiros comerciais a trav\u00e9s do mar B\u00e1ltico e o mar do Norte, intercambiando bens como peles, \u00e1mbar, metais e escravos. A s\u00faa presenza comercial estendeuse mesmo ata o Mediterr\u00e1neo, onde intercambiaron produtos cos pobos do sur de Europa e do mundo \u00e1rabe.<\/p>\n

Os escandinavos gozaban do tempo libre como calquera outra cultura e practicaban deportes, xogos de mesa e organizaban festivais. Os deportes inclu\u00edan os simulacros de combate, a loita, o alpinismo, a nataci\u00f3n, o lanzamento de xavelina, a caza, un espect\u00e1culo co\u00f1ecido como loita de cabalos cuxos detalles non est\u00e1n claros, e un xogo de campo co\u00f1ecido como Knattleik que era similar ao h\u00f3ckey. Os seus xogos de mesa inclu\u00edan dados, xogos de estratexia similares ao xadrez e o propio xadrez.<\/p>\n

En contra da imaxe popular dos viquingos como sucios e salvaxes, en realidade eran bastante refinados e prestaban moita atenci\u00f3n \u00e1 hixiene e a aparencia. A limpeza non s\u00f3 era un signo de riqueza e status, sen\u00f3n que tam\u00e9n ti\u00f1a un significado relixioso. Os viquingos asegur\u00e1banse de levar sempre as u\u00f1as das mans e dos p\u00e9s curtas debido \u00e1 s\u00faa crenza no Ragnarok, o crep\u00fasculo dos deuses e o fin do mundo, no que o barco Naglfar aparecer\u00eda flotando sobre as augas desatado pola gran serpe Jormungandr. O Naglfar constru\u00edase coas u\u00f1as dos mortos, polo que todo aquel que morrese coas u\u00f1as sen cortar proporcionaba material para a construci\u00f3n do barco e aceleraba o inevitable final.<\/p>\n

A nivel produtivo, desenvolveron habilidades no \u00e1mbito da artesan\u00eda, a construci\u00f3n de b arcos, a forxa de armas e a creaci\u00f3n de xoias e obxectos decorativos, utilizando materiais como o ferro, o bronce e o ouro.<\/p>\n

Os viquingos ti\u00f1an un sistema legal e pol\u00edtico \u00fanico, co\u00f1ecido como a Lei Viquinga. Este sistema base\u00e1base na asemblea democr\u00e1tica, na que os homes libres pod\u00edan participar e tomar decisi\u00f3ns sobre asuntos importantes para a comunidade.<\/p>\n

Ademais, os viquingos ti\u00f1an un c\u00f3digo de honra e xustiza moi arraigado, que se reflect\u00eda na forma en que trataban aos seus iguais e aos estranxeiros. Esta \u00e9tica e sistema de goberno deixaron unha influencia duradeira na sociedade e no desenvolvemento do dereito nos pa\u00edses n\u00f3rdicos.<\/p>\n

 <\/p>\n

En materia relixiosa, eran un pobo cunha forte conexi\u00f3n coa relixi\u00f3n e as crenzas.<\/em><\/strong> A s\u00faa fe nos deuses e a importancia da natureza na s\u00faa vida coti\u00e1 eran elementos fundamentais da s\u00faa cultura e sociedade. Adoraban a unha serie de deuses e deusas da mitolox\u00eda n\u00f3rdica. Thor, Odin e Freyja eran alg\u00fans dos m\u00e1is importantes. Od\u00edn era o deus principal, asociado coa guerra e a sabedor\u00eda; Thor, era o deus do trono e a forza e Freyja, a deusa do amor e a fertilidade.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Realizaban rituais e sacrificios en honra aos seus deuses, e cr\u00edan nunha vida despois da morte en Valhalla, un lugar onde os guerreiros ca\u00eddos en batalla eran recompensados.<\/p>\n

Ademais dos deuses, os viquingos tam\u00e9n cr\u00edan en seres sobrenaturais como elfos e xigantes. Para eles, o mundo estaba cheo de esp\u00edritos e seres m\u00e1xicos que influenciaban a s\u00faa vida coti\u00e1.<\/p>\n

A relixi\u00f3n viquinga estaba estreitamente vinculada coa natureza e a vida diaria. Celebraban festividades en honra aos seus deuses, como o solsticio de inverno e o equinoccio de primavera. Tam\u00e9n cr\u00edan na existencia dun lugar chamado Valhalla, onde os guerreiros ca\u00eddos en batalla ser\u00edan recibidos por Od\u00edn e vivir\u00edan eternamente.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

<\/h2>\n

Declive dos viquingos<\/strong><\/h2>\n

A medida que pasaba o tempo, os viquingos foron perdendo a s\u00faa influencia e poder. Varias raz\u00f3ns contribu\u00edron ao seu declive. En primeiro lugar, os pa\u00edses europeos comezaron a fortificar as s\u00faas cidades e mosteiros, dificultando os ataques viquingos.<\/p>\n

Ademais, as terras que os viquingos colonizaran no estranxeiro volv\u00e9ronse m\u00e1is dif\u00edciles de manter. As incursi\u00f3ns doutros pobos e a falta de recursos levaron ao abandono de moitas destas colonias.<\/p>\n

Finalmente, a desaparici\u00f3n dos Viquingos atrib\u00faese principalmente \u00e1 cristianizaci\u00f3n de Escandinavia e \u00e1 integraci\u00f3n dos viquingos na sociedade europea.<\/p>\n

 <\/p>\n

Os viquingos en Espa\u00f1a<\/strong><\/h2>\n

Os viquingos desembarcaron primeiro en Asturias e Galicia, e posteriormente dirix\u00edronse ao sur, saqueando e queimando Ao-Yazira (actual Alxeciras) e alcanzando a cidade de Sevilla en varias ocasi\u00f3ns (844 e 859). Ademais, navegaron pola costa mediterr\u00e1nea e chegaron a Pamplona tras remontar o r\u00edo Ebro. Os viquingos deixaron a s\u00faa pegada en varias rexi\u00f3ns de Espa\u00f1a, a\u00ednda que principalmente no norte e sur do pa\u00eds.<\/p>\n

A chegada dos viquingos \u00e1 pen\u00ednsula ib\u00e9rica no s\u00e9culo IX deixou unha pegada duradeira na cultura espa\u00f1ola, especialmente no norte do pa\u00eds. A arquitectura, a gastronom\u00eda e o folclore de Galicia, Asturias e Cantabria reflicten a influencia dos normandos, e moitos apelidos nestas rexi\u00f3ns te\u00f1en ra\u00edces escandinavas. Ademais, a lingua castel\u00e1 absorbeu algunhas palabras do antigo idioma n\u00f3rdico na toponimia local.<\/p>\n

A s\u00faa presenza non se limitou \u00e1s incursi\u00f3ns e conquistas, tam\u00e9n tivo consecuencia a celebraci\u00f3n de matrimonios mixtos e o establecemento dunha comunidade.<\/p>\n

Hoxe en d\u00eda, a pesar da falta de rexistros hist\u00f3ricos detallados, os rastros da influencia viquinga en Espa\u00f1a a\u00ednda se poden atopar na toponimia, os ritos funerarios e as tradici\u00f3ns populares dalgunhas rexi\u00f3ns.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

 <\/p>\n

E rematamos esta publicaci\u00f3n, confiando en que, a pesar da s\u00faa longa extensi\u00f3n, resultase do voso interese, e nese caso gustar\u00edanos que nolo fix\u00e9sedes saber pulsando no bot\u00f3n \u201cG\u00fastame\u201d.<\/em><\/strong> Ademais, anim\u00e1mosche a achegar alg\u00fan comentario, e se tes interese, subscribirche de xeito gratuito \u00e1 Newsletter do Blog para manterche sempre informado sobre as novas publicaci\u00f3ns do Blog.<\/p>\n

Por \u00faltimo, se vos gustou o suficiente como para compartilo nas vosas redes sociais, estariamos realmente encantados de que as\u00ed o fix\u00e9sedes.<\/p>\n

 <\/p>\n

Referencias<\/strong><\/h2>\n

Breve historia de los vikingos.<\/em><\/strong> De Velasco Laguna, M.<\/p>\n

Vikingos: la historia definitiva de los pueblos del norte. <\/em><\/strong>De Neil, P.<\/p>\n

Lifeder. (6 de julio de 2023). Origen de los vikingos.<\/em><\/strong> Recuperado de: https:\/\/www.lifeder.com\/origen-vikingos\/<\/a>.<\/p>\n

https:\/\/historiauniversal.org\/quienes-fueron-los-vikingos\/<\/a><\/p>\n

https:\/\/www.worldhistory.org\/trans\/es\/1-16741\/vikingos\/<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Os viquingos eran mari\u00f1os escandinavos, inicialmente procedentes de Noruega, Suecia e Dinamarca, cuxas incursi\u00f3ns e posteriores asentamentos impactaron significativamente nas culturas de Europa e fix\u00e9ronse sentir ata as rexi\u00f3ns mediterr\u00e1neas ao redor de 790 – 1100 dC.<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":17253,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"footnotes":""},"categories":[391,221,65],"tags":[444,826,271,392,237,3703,3704],"class_list":["post-17272","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-edad-media-gl","category-recuncho-da-historia","category-uncategorized-gl","tag-creencias-gl","tag-creenzas","tag-curiosidades-historicas-gl","tag-sociedad-gl","tag-sociedade","tag-vikingos-gl","tag-viquingos","category-391","category-221","category-65","description-off"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/17272","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=17272"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/17272\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":17275,"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/17272\/revisions\/17275"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/17253"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=17272"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=17272"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=17272"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}