{"id":16258,"date":"2026-04-25T19:14:08","date_gmt":"2026-04-25T18:14:08","guid":{"rendered":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/?p=16258"},"modified":"2026-04-25T19:14:08","modified_gmt":"2026-04-25T18:14:08","slug":"os-autos-de-fe","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/os-autos-de-fe\/","title":{"rendered":"Os Autos de Fe"},"content":{"rendered":"

Penetr\u00e1monos hoxe no mundo relixioso para co\u00f1ecer algo m\u00e1is sobre os \u201cAutos de Fe\u201d,<\/em><\/strong> uns actos de penitencia e xustiza, que puxo en marcha a Inquisici\u00f3n entre o final do s\u00e9culo XV e as postrimer\u00edas do s\u00e9culo XVIII.<\/p>\n

A paz relixioxa na Pen\u00ednsula durante a Idade Media romper\u00e1 definitivamente cando os homes que tomen o poder nela rexeiten intencionadamente a mesma. Os cristi\u00e1ns iranse tornando intransixentes, tentando impo\u00f1er a s\u00faa relixi\u00f3n e costumes. Os Reis Cat\u00f3licos, perseguindo a unidade territorial, perseguir\u00e1n tam\u00e9n a unidade relixiosa e civilizadora. Un dos instrumentos utilizados para ese efecto ser\u00e1 a Inquisici\u00f3n.<\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

Que son los Autos de Fe?<\/strong><\/h2>\n

O Auto de Fe era unha cerimonia p\u00fablica, na cal a Inquisici\u00f3n xulgaba a aqueles\u00a0 considerados herejes ou apostatas.<\/em><\/strong><\/p>\n

Os condenados polo Tribunal abxuraban dos seus pecados e mostraban o seu arrepentimento, condici\u00f3n indispensable para a s\u00faa reconciliaci\u00f3n coa Igrexa cat\u00f3lica.\u00a0 Este arrepentimento serv\u00eda ademais como lecci\u00f3n a todos os fieis que se congregaba n na praza p\u00fablica ou na Igrexa onde se celebraba o Auto de Fe.<\/p>\n

En contra do que adoita crerse, non se executaba a ningu\u00e9n, sen\u00f3n que os condenados \u00e1 morte \u2014os relapsos (reincidentes)\u2014 eran relaxados ao brazo secular, \u00e9 dicir, entregados aos tribunais reais que eran os encargados de pronunciar a sentenza de morte \u2014a Inquisici\u00f3n era un tribunal eclesi\u00e1stico e non pod\u00eda condenar \u00e1 pena capital\u2014 e de conducir aos reos ao lugar onde \u00edan ser queimados \u2014estrangulados previamente se eran penitentes, e queimados vivos se eran impenitentes, \u00e9 dicir, se non reco\u00f1eceran a s\u00faa herex\u00eda ou non se arrepent\u00edan\u2014.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Trat\u00e1base pois, dun acto relixioso e xudicial. O prop\u00f3sito principal dos Autos de Fe era afirmar e preservar a ortodoxia relixiosa cat\u00f3lica e condenar a herex\u00eda. Estes eventos buscaban mostrar \u00e1 sociedade o poder de la Iglesia Cat\u00f3lica e transmitir unha mensaxe de temor cara a aqueles que se atrevesen a desafiar as s\u00faas crenzas.<\/p>\n

Vemos que o fin \u00faltimo destes procesos da Inquisici\u00f3n non era salvar a alma dos condenados, sen\u00f3n garantir o ben p\u00fablico, mediante a extirpaci\u00f3n da herex\u00eda.<\/p>\n

Desta forma, o que comezou como un acto relixioso de penitencia e xustiza acabou sendo unha festa p\u00fablica m\u00e1is ou menos parecida \u00e1s corridas de touros ou aos fogos artificiais”. “A xente acud\u00eda en multitude a velos porque eran un espect\u00e1culo estra\u00f1o, alleo \u00e1 s\u00faa fe habitual, \u00e1s s\u00faas pr\u00e1cticas relixiosas, \u00e1 existencia coti\u00e1”.<\/em> \u00c1 popularidade dos Autos de Fe tam\u00e9n contribu\u00edu o prestixio que alcanzaron a partir dos autos de fe de 1559 porque asistiu o rei \u2014ata ent\u00f3n os reis da Monarqu\u00eda Hisp\u00e1nica non hab\u00edan participado, excepto un celebrado en Valencia no que estivo presente Carlos I\u2014, e os cambios que introduciu a Inquisici\u00f3n a partir desa data para aumentar a s\u00faa solemnidade e magnificencia co fin de cegar aos fieis.<\/p>\n

Poderiamos falar de varios tipos de Autos de Fe:<\/p>\n

    \n
  • Autos de Fe xerais<\/u><\/em>: pronunci\u00e1banse sentenzas de relaxaci\u00f3n ao brazo secular para que este ditase sentenza de morte por lume. Celebr\u00e1banse na praza p\u00fablica, coas autoridades e corporaci\u00f3ns da localidade presente (ademais do xent\u00edo que acud\u00eda a eles como aut\u00e9nticas festas). O xu\u00edz ordinario deb\u00eda pronunciar as sentenzas de morte.<\/li>\n
  • Autos de Fe particulares<\/u><\/em>: celebr\u00e1banse sen aparello nin solemnidade, nunha igrexa e sen asistencia de autoridades nin corporaci\u00f3ns. Pod\u00edan ditarse relaxaci\u00f3ns do brazo secular.<\/li>\n
  • Autos de Fe singulares<\/u><\/em>: destinados a un s\u00f3 reo. Celebr\u00e1banse en salas do tribunal, e recib\u00edan o nome de \u201cautillos\u201d.<\/li>\n<\/ul>\n

     <\/p>\n

    Se nos centramos no \u00e1mbito literario e da historia<\/em><\/strong>, o termo Auto de Fe ref\u00edrese a un tipo de representaci\u00f3n teatral e relixiosa que se desenvolveu durante a Idade Media e o Renacemento en Europa. As\u00ed entendido, o Auto de Fe \u00e9 un tipo de representaci\u00f3n teatral no que atopamos elementos do teatro, a m\u00fasica e a relixi\u00f3n. A s\u00faa orixe hai que buscalo no interese en propagar a fe cristi\u00e1 e condenar as herex\u00edas. Os Autos de Fe centr\u00e1banse na loita entre o ben e o mal. Compo\u00f1\u00edanse de di\u00e1logos, canci\u00f3ns e danzas. Dentro deles, falamos de dous tipos de Autos de Fe: os relixiosos, que se enfocan na narrativa e a representaci\u00f3n de episodios b\u00edblicos ou hist\u00f3ricos, e os Autos de Fe profanos, que se enfocan na representaci\u00f3n de episodios hist\u00f3ricos e lendarios.<\/p>\n

    Por exemplo, o escritor espa\u00f1ol Miguel de Cervantes utilizou o Auto de Fe na s\u00faa obra Don Quixote da Mancha.<\/p>\n

     <\/p>\n

    En que consist\u00eda un Auto de Fe?<\/strong><\/h2>\n

    Despois do proceso, no que se dilucidaba se o reo era culpable ou non das faltas que se lle imputaban, vi\u00f1a o Auto de Fe. Se este fora condenado, automaticamente deb\u00eda pasar por el, para que o pobo fose testemu\u00f1a das s\u00faas culpas e tam\u00e9n do seu castigo. A\u00ednda que se ten a idea de que era sempre p\u00fablico, non \u00e9 certo, hab\u00edaos tam\u00e9n particulares -en privado- cando as causas eran menores. Pero xeralmente identif\u00edcase o auto p\u00fablico coa denominaci\u00f3n de Auto de Fe.<\/p>\n

    Naquel l\u00edase a condena aos reos e impuls\u00e1baselles, por \u00faltima vez, ao arrepentimento das s\u00faas faltas xa a abxuraci\u00f3n das ideas her\u00e9ticas se as ti\u00f1an. Nel, e, co pobo diante por testemu\u00f1a, fac\u00edase constar a efectividade da Inquisici\u00f3n #ante calquera desviaci\u00f3n relixiosa. O Santo Oficio buscaba as\u00ed a aquiescencia do pobo, \u00e1 vez que lle impresionaba pola rectitude e o celo con que se executaba a xustiza divina.<\/p>\n

    \"\"<\/p>\n

     <\/p>\n

    A celebraci\u00f3n dun Auto de Fe, por toda a montaxe e a solemnidade que lle acompa\u00f1aba, requir\u00eda un tempo previo de preparaci\u00f3n. <\/em><\/strong>Era corrente que un mes antes -\u00e1s veces menos tempo- anunci\u00e1sese cunha procesi\u00f3n a s\u00faa celebraci\u00f3n e proced\u00e9sese \u00e1 s\u00faa organizaci\u00f3n: polo xeral, adoit\u00e1base constru\u00edr un gran cadalso na praza maior da cidade ou similares, onde se celebrar\u00eda a maior parte do mesmo. Partindo deste cadalso central coloc\u00e1banse grader\u00edas para o pobo, ao redor de toda a praza. Tam\u00e9n se adoitaban abarrotar os balc\u00f3ns, xanelas e tellados da praza. Ademais do cadalso e as bancadas na praza adoit\u00e1banse constru\u00edr uns valos ou palenques para conter dentro \u00e1 xente e deixar libre o cami\u00f1o por onde hab\u00eda de discorrer a procesi\u00f3n cos reos, inquisidores e. demais acompa\u00f1antes. Por \u00faltimo, quedaban por izar os paus onde os reos ser\u00edan queimados. Levant\u00e1banse nos arredores da cidade, dispostos con argollas e escaleiras para suxeitar aos condenados.<\/p>\n

    Conclu\u00eddos os preparativos e chegado o d\u00eda da celebraci\u00f3n, a noite anterior proced\u00edase a trasladar en procesi\u00f3n a Gran Cruz da Inquisici\u00f3n ao cadalso principal<\/em><\/strong>. O “Directorium Inquisitorum”<\/em> parece preferir toda discreci\u00f3n no que se refire \u00e1 pena, mandando que os Autos de Fe non se celebren en d\u00eda festivo, ou polo menos que non se dean neles as sentenzas de relaxaci\u00f3n. Segundo el, a sentenza conduc\u00eda \u00e1 morte e non convi\u00f1a dala cando os d\u00edas festivos estaban dedicados ao Se\u00f1or. Pero esta opini\u00f3n non estaba xeneralizada entre todos os comentaristas; alg\u00fans pensaban que era conveniente que a multitude se reunise para ver os suplicios e castigos dos condenados e que deles aprendesen a apartarse do mal, polo que era bo celebralos non s\u00f3 publicamente sen\u00f3n en d\u00edas festivos, cando m\u00e1is xente pod\u00eda reunirse.<\/p>\n

    \"\"<\/p>\n

     <\/p>\n

    Polo que \u00e1 hora do seu comezo ref\u00edrese, adoitaba ser bastante temper\u00e1. \u00c9 frecuente atopar como hora m\u00e1is com\u00fan, nas relaci\u00f3ns, as sete e oito da ma\u00f1\u00e1. A terminaci\u00f3n chegaba \u00e1 tardi\u00f1a, mesmo antes, coa queima dos relaxados.<\/p>\n

    O Auto de Fe en si inici\u00e1base coa sa\u00edda da procesi\u00f3n desde os c\u00e1rceres inquisitoriales ata o cadalso da praza. A procesi\u00f3n dos penitentes, no medio da expectaci\u00f3n popular, equivaler\u00eda ao chamamento universal a xu\u00edzo.<\/p>\n

    Previamente d\u00e1base un suculento almorzo aos reos e aos que hab\u00edan de aparecer nel. A procesi\u00f3n despois transcorr\u00eda entre os palenques con gran solemnidade e protocolo na disposici\u00f3n dos acompa\u00f1antes; xeralmente abr\u00edaa o alguacil maior e o fiscal do Santo Oficio, co pend\u00f3n da Inquisici\u00f3n que se instalar\u00eda no tablado central; detr\u00e1s \u00edan os bispos asistentes, \u00e1s veces de f\u00f3ra, acompa\u00f1ando ao diocesano ou na funci\u00f3n de Inquisidor Xeral. Primeiro \u00edan os que cometeran penas menores, vestidos con sambenito. Segu\u00edanlles os “reconciliados”,<\/em> con sambenito tam\u00e9n sobre verdes casacas e con pinturas de chamas e demos, as\u00ed como a relaci\u00f3n dos seus propios delitos. Tras eles vi\u00f1an os “relaxados”<\/em> ao brazo secular, \u00e9 dicir os que sufrir\u00edan a pena de fogueira, vivos ou mortos tras ser estrangulados a garrote; estes non abxuraran dos seus erros ou caeran de novo neles despois de ser anteriormente reconciliados; portaban tam\u00e9n sambenitos e sogas no pescozo, e como todos os anteriores levaban #ver nas mans. A infamia de portar o sambenito non acababa na procesi\u00f3n, moitos dos que non fosen queimados levar\u00edano a perpetuidade como castigo; aos executados adoit\u00e1baselles po\u00f1er, tras a s\u00faa morte, na igrexa a que pertenc\u00edan, xunto cun r\u00f3tulo, para memoria e deshonra perpetuas. Alg\u00fans, durante a procesi\u00f3n, eran amordazados para evitar que proferisen blasfemias e insultos.<\/p>\n

    Unha vez colocados nos seus asentos respectivos proced\u00edase \u00e1 celebraci\u00f3n da misa xa continuaci\u00f3n dic\u00edase o serm\u00f3n, que de cando en cando duraba menos dunha hora. Nel tent\u00e1base de novo mover a conciencia dos reos e amedrentar ao pobo con horrores infernais que lles esperaban na fraqueza lle a tentaci\u00f3n. Era ocasi\u00f3n aproveitada para facer escarnio de luteranos, moriscos e xudeus, inventando non poucas falsidades atribu\u00edbles a estes.<\/p>\n

    \"\"<\/p>\n

     <\/p>\n

    Terminado o serm\u00f3n proced\u00edase \u00e1 lectura de culpas e penas polos relatores aos reos. Estes despraz\u00e1banse do seu lugar inicial a un dos palcos para escoitar en solitario a s\u00faa condena. \u00c9 de supo\u00f1er que moitos se arrepentisen m\u00e1is polo temor das penas que por un convencemento real de haber errado. Moitos asistentes v\u00edan neste xu\u00edzo o anticipo do xu\u00edzo final, e na fase \u00faltima do quemadero o s\u00edmbolo dos suplicios infernais destinados aos pecadores. Cando os condenados eran cl\u00e9rigos, unha serie de f\u00f3rmulas acompa\u00f1aban \u00e1 relaci\u00f3n de culpas: o reo deb\u00eda desposu\u00edrse dos seus vestiduras sacerdotais, ademais de serlle fortemente raspadas as mans para borrar todo s\u00edmbolo da anterior dignidade.<\/p>\n

    Tras o paso de todos os penitentes pola relaci\u00f3n das s\u00faas culpas, volv\u00eda levantar a comitiva; os que hab\u00edan de ser queimados ser\u00edan encami\u00f1ados ao quemadero e os demais eran devoltos, de momento, aos c\u00e1rceres inquisitoriales. Despois acomodar\u00edaselles ao lugar onde hab\u00edan de cumprir a s\u00faa sentenza, quedando moitos deles no c\u00e1rcere a perpetuidade.<\/p>\n

    Por ser a parte m\u00e1is macabra, a asistencia ao quemadero perd\u00eda espectadores, xeralmente femininos, a\u00ednda que non por iso deixase de ser masiva; en moitos casos os representantes da orde ti\u00f1an que facer o imposible para conter as masas irresistibles que se dirix\u00edan ao lugar do suplicio en previsi\u00f3n de ocupar un bo sitio para presenciar o final do Auto de Fe.<\/p>\n

    Unha vez queimados, as cinzas resultantes ser\u00edan dispersas polo vento para purificar a terra ameazada con esta sombra de corrupci\u00f3n. Os campos os seus habitantes pod\u00edan ent\u00f3n estar tranquilos de temores; a Inquisici\u00f3n devolv\u00e9ralles a paz.<\/p>\n

     <\/p>\n

     <\/p>\n

    Historia dos Autos de Fe<\/strong><\/h2>\n

    Atopamos os primeiros Autos de Fe baixo a denominaci\u00f3n de Sermo Publicus <\/em>ou Sermo Generalis Fide.<\/em><\/p>\n

    Concretamente, en Espa\u00f1a o primeiro Auto de Fe ter\u00eda lugar en Sevilla, o d\u00eda 6 de febreiro do ano 1481. Neses momentos estes actos eran sobrios e austeros, e apenas asist\u00eda p\u00fablico.<\/p>\n

    En 1486 atopamos un relato do primeiro Auto de Fe realizado en Toledo, foi o domingo 12 de febreiro, no que se di que 750 judeoconversos reconciliados sa\u00edron en procesi\u00f3n de la Iglesia de San Pedro M\u00e1rtir. “Co gran fr\u00edo que fac\u00eda, e a deshonra e mingua que receb\u00edan pola gran xente que os mirava, porque veu moita xente das comarcas aos mirar, e van dando moi grandes alaridos, e chorando alg\u00fans se mesavan; cr\u00e9ense m\u00e1is pola desonra que receb\u00edan que non pola ofensa que a Deus fixeron”. Cando a procesi\u00f3n chegou \u00e1 “igrexa maior” na porta “estavan dous capel\u00e1ns, os quales faz\u00edan o sinal da cruz a cada un na fronte, diziendo estas palabras: \u00abRecibe o sinal da cruz, a qual negaches e mal enganado perdiches\u00bb”. Dentro da igrexa, “onde lles dixeron misa e predic\u00e1ronlles”, foron chamados un por un l\u00e9ndose a continuaci\u00f3n “todas as cousas en que av\u00eda judayzado”. “E de que isto foi acabado, al\u00ed publicamente d\u00e9ronlles a penitencia”.<\/em><\/p>\n

    Co cambio de s\u00e9culo, atopamos que en C\u00f3rdoba, no ano 1504 , tivo lugar uno dos m\u00e1is importantes Autos de Fe da Inquisici\u00f3n. Como resultado, e tras pasar polo Tribunal, foron queimadas vivas 107 persoas.<\/p>\n

    Ao longo do s\u00e9culo XVI, os Autos de Fe foron ga\u00f1ando en solemnidade e duraci\u00f3n.<\/p>\n

    No ano 1559 ter\u00eda lugar dous Autos de Fe en Valladolid, para combater dous focos protestantes; no primeiro resultaron condenados a ser queimados 14 persoas e outras 16 salv\u00e1ronse con penitencias. No segundo queim\u00e1ronse trece persoas e outros dezaseis salv\u00e1ronse igualmente grazas \u00e1s penitencias.<\/p>\n

    \"\"<\/p>\n

     <\/p>\n

    Ser\u00e1 a partir do ano 1598 cando a asistencia de autoridades e de funcionarios fose obrigatoria, baixo pena de excomuni\u00f3n. A Inquisici\u00f3n concede a presidencia do acto a un membro da alta nobreza e cando se celebra na Corte tentar\u00e1 que asista o rei.<\/p>\n

    Por exemplo, o rei Felipe III presidiu alg\u00fan que outro Auto de Fe, como o que tivo lugar o 6 de marzo de 1600, en Toledo.<\/p>\n

    Resulta chocante que o rei Felipe IV, en 1632, ordenase a realizaci\u00f3n dun Auto de Fe na corte, para celebrar a curaci\u00f3n da s\u00faa esposa Isabel de Borb\u00f3n.<\/p>\n

    \"Auto

    Auto de Fe en Madrid<\/p><\/div>\n

     <\/p>\n

    Desta forma, local\u00edzanse numerosos Autos de Fe, alg\u00fans dos cales aparecen reflectidas en diferentes pinturas.<\/p>\n

    Co tempo ir\u00eda diminu\u00edndo o n\u00famero de Autos de Fe, seguramente polo custo que ocasionaban, que non sempre era posible que o asumise a Inquisici\u00f3n. As\u00ed mentres en Sevilla na segunda metade do s\u00e9culo XVI celebr\u00e1ronse polo menos vinte e tres Autos de Fe, en Madrid entre 1632 e 1680 non se celebrou ning\u00fan.<\/p>\n

    O \u00faltimo Auto de Fe xeral que se celebrou en Espa\u00f1a tivo lugar en Sevilla en 1781. A v\u00edtima foi Mar\u00eda de los Dolores L\u00f3pez, unha muller de baixa condici\u00f3n social, acusada de finxir revelaci\u00f3ns divinas e de manter relaci\u00f3ns sexuais cos seus sucesivos confesores. A muller non se arrepentiu dos seus erros porque segundo ela “nada [do que fixera] era pecado”.\u00a0 <\/em>Foi condenada., debendo comparecer vestida cun sambenito e unha coroza pintados con chamas e dia\u00f1os, e foi relaxada ao brazo secular para ser executada. Aplic\u00f3uselle o garrote vil e despois o cad\u00e1ver foi lanzado a unha “gran fogueira”.<\/em><\/p>\n

    Ad\u00f3itase afirmar que o \u00faltimo Auto de Fe foi o celebrado en Valencia en 1826 no que o mestre de Ruzafa Cayetano Ripoll foi condenado a ser executado na forca e queimado despois por hereje, pero naquel momento a Inquisici\u00f3n non exist\u00eda porque o rei Fernando VII non a restablec\u00eda tras a s\u00faa abolici\u00f3n polos liberais durante o Trienio (1820-1823).<\/p>\n

    \"Auto

    Auto de Fe en Lima. Siglo XVII<\/em><\/p><\/div>\n

    <\/h2>\n

    Conclusi\u00f3n<\/strong><\/h2>\n

    Centenares de persoas foron condenadas en p\u00fablico por herex\u00eda #ante unha multitude expectante e atemorizada polo control sen piedade do Santo Oficio.<\/p>\n

    Tivo o Auto de Fe unha gran popularidade entre as masas, como espect\u00e1culo destinado a elas, mentres a Inquisici\u00f3n apoiou sen fisuras ao sistema pol\u00edtico hispano que denominamos Monarqu\u00eda Cat\u00f3lica.<\/p>\n

    O \u00e9xito do procedemento inquisitorial po\u00f1er\u00edase finalmente de manifesto ao converterse en invencible pavor fronte \u00e1 s\u00faa autoridade impo\u00f1ente, titora de conciencias, bens e famas.<\/p>\n

    Tendo en cuenta a s\u00faa fundamental dimensi\u00f3n propagand\u00edstica, o Auto de Fe como cerimonia, resulta inseparable dos relatos da s\u00faa celebraci\u00f3n, dado que, como aut\u00e9nticos medios de adoctrinamiento de masas, os papeis impresos subli\u00f1aban o seu sentido, axudando a unha comprensi\u00f3n posterior de tales ritos, tanto aos espectadores visuais que os segu\u00edan, como aos imaxinarios de ent\u00f3n e agora.<\/p>\n

     <\/p>\n

    \u201cUn Auto de Fe escribi\u00f3,<\/em><\/p>\n

    pero yo por fe no creo,<\/em><\/p>\n

    lo que en el escrito leo,<\/em><\/p>\n

    porque vi lo que dec\u00eds.<\/em><\/p>\n

    Y en esto si lo advert\u00eds,<\/em><\/p>\n

    mayor renombre gan\u00e1is,<\/em><\/p>\n

    cuando a tantos ojos dais,<\/em><\/p>\n

    lo que s\u00f3lo Cuenca vio,<\/em><\/p>\n

    no por el o\u00eddo, no,<\/em><\/p>\n

    que eso es fe, si lo mir\u00e1is.<\/em><\/p>\n

    Ser\u00e1, pues, demostraci\u00f3n<\/em><\/p>\n

    libre de oscuros antojos,<\/em><\/p>\n

    pues hac\u00e9is plato a los ojos,<\/em><\/p>\n

    que alimenta la raz\u00f3n.\u201d<\/em><\/p>\n

    \u00a0<\/em><\/p>\n

    \"Auto

    Auto de Fe, de Francisco de Goya<\/em><\/p><\/div>\n

     <\/p>\n

    E rematamos esta publicaci\u00f3n, confiando en que, a pesar da s\u00faa longa extensi\u00f3n, resultase do voso interese, e nese caso gustar\u00edanos que nolo fix\u00e9sedes saber pulsando no bot\u00f3n \u201cG\u00fastame\u201d.<\/em><\/strong> Ademais, anim\u00e1mosche a achegar alg\u00fan comentario, e se tes interese, subscribirche de xeito gratuoito \u00e1 Newsletter do Blog para manterche sempre informado sobre as novas publicaci\u00f3ns do Blog.<\/p>\n

    Por \u00faltimo, se vos gustou o suficiente como para compartilo nas vosas redes sociais, estariamos realmente encantados de que as\u00ed o fix\u00e9sedes.<\/p>\n

    \u00a0<\/em><\/p>\n

     <\/p>\n

    Referencias<\/strong><\/h2>\n

    Fiesta y Auto de Fe: Un espacio sagrado y profano<\/em><\/strong>. De VV.AA.<\/p>\n

    El Auto de Fe y las ceremonias inquisitoriales.<\/em><\/strong> De Gonz\u00e1lez, D. (Coord) y otros.<\/p>\n

    https:\/\/www.cervantesvirtual.com\/obra-visor\/los-autos-de-fe-de-valladolid-religiosidad-y-espectaculo\/html\/<\/a><\/p>\n

    https:\/\/masobesi64.wixsite.com\/lomejordelahistoria\/post\/la-inquisici%C3%B3n-auto-de-fe<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

    Tendo en cuenta a s\u00faa fundamental dimensi\u00f3n propagand\u00edstica, o Auto de Fe como cerimonia, resulta inseparable dos relatos da s\u00faa celebraci\u00f3n, dado que, como aut\u00e9nticos medios de adoctrinamiento de masas, os papeis impresos subli\u00f1aban o seu sentido, axudando a unha comprensi\u00f3n posterior de tales ritos, tanto aos espectadores visuais que os segu\u00edan, como aos imaxinarios de ent\u00f3n e agora.<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":16240,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"footnotes":""},"categories":[221],"tags":[3519,3520,407,229,444,230,271,3521,2002,3522,2006,1022,392,237],"class_list":["post-16258","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-recuncho-da-historia","tag-apostatas-gl","tag-autos-de-fe-gl","tag-costumbres-gl","tag-costumes","tag-creencias-gl","tag-crenzas","tag-curiosidades-historicas-gl","tag-herejes-gl","tag-herejia-gl","tag-herexes","tag-herexia","tag-inquisicion-gl","tag-sociedad-gl","tag-sociedade","category-221","description-off"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/16258","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=16258"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/16258\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":16263,"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/16258\/revisions\/16263"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/16240"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=16258"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=16258"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=16258"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}