{"id":16181,"date":"2026-04-25T18:18:28","date_gmt":"2026-04-25T17:18:28","guid":{"rendered":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/?p=16181"},"modified":"2026-04-25T18:18:28","modified_gmt":"2026-04-25T17:18:28","slug":"ribadavia-unha-vila-historica-con-moito-encanto","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/ribadavia-unha-vila-historica-con-moito-encanto\/","title":{"rendered":"Ribadavia, unha vila hist\u00f3rica con moito encanto"},"content":{"rendered":"

En terras galegas, na provincia de Ourense, atopamos un lugar cun encanto especial, unha localidade que atesoura unha rica herdanza natural, hist\u00f3rica e cultural. Unha localidade na que se protagonizan lendas e tradici\u00f3ns. Refer\u00edmonos a Ribadavia, unha vila hist\u00f3rica con moito encanto.<\/em><\/strong><\/p>\n

Unha localidade m\u00e1xica na que o viaxeiro pode gozar dunha enorme riqueza patrimonial, reflectida nunha excelente conservaci\u00f3n da s\u00faa arquitectura relixiosa, popular e nobiliaria.<\/p>\n

Co\u00f1ecida como a\u00ednda aut\u00e9ntico tesouro medieval e un destino tur\u00edstico cheo de sorpresas<\/p>\n

Vaiamos por partes \u2026<\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

Historia de Ribadavia<\/strong><\/h2>\n

A palabra abobriga<\/em> significa poboaci\u00f3n situada nas marxes ou beiras do r\u00edo abo (como designaban ao Avia).<\/p>\n

A palabra Rippa avie, coa que se designa a Ribadavia<\/em><\/strong> nos documentos do s\u00e9culo XII, como o foro municipal, unha bula e tam\u00e9n noutros, non significa outra cousa que ribeiras ou beiras do r\u00edo Avia<\/em><\/strong>, convindo as\u00ed co significado do nome antigo e o actual, usado na idade media, dando a aquel, estrutura romana ou latiniz\u00e1ndolo.<\/p>\n

A rippa avie, tam\u00e9n era chamada Villa del Rey (por vivir o rei Garc\u00eda I durante os anos 1065 a 1071). Unha vez falecido D. Fernando I, Rey de Castela e Le\u00f3n, deixa repartidos os seus estados entre todos os seus fillos, adxudicando a D. Garc\u00eda I, Galicia, co t\u00edtulo de Reino. D. Garc\u00eda I, estableceu o seu capital e residencia na vila de Ribadavia, como punto c\u00e9ntrico de estados, fac\u00e9ndoa Corte e capital do seu reino, habitando un palacio con extensos xard\u00edns que exist\u00eda en\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 o punto\u00a0 no que hoxe se atopa o Convento de Santo Domingo.<\/p>\n

 <\/p>\n

De todos os xeitos, moitos s\u00e9culos atr\u00e1s temos que viaxar para chegar ata as s\u00faas orixes, terra ocupada por celtas e romanos. <\/em><\/strong><\/p>\n

Xa Estrab\u00f3n encomiaba a elaboraci\u00f3n do co\u00f1ecido vi\u00f1o do Ribeiro neste lugar al\u00e1 pola metade do s\u00e9culo II antes de Cristo.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

 <\/p>\n

Pero se nos centramos por exemplo na Idade media, reco\u00f1ec\u00e9mola como un n\u00facleo de gran importancia<\/em><\/strong>, baste con ver os castelos e demais herdanza arquitect\u00f3nica, a m\u00e1is diso as narraci\u00f3ns sobre veleidades, combates, conquistas e batallas.<\/p>\n

Por se fose pouca nesta localidade conflu\u00edron d\u00faas culturas durante moito tempo, deixando unha importante pegada no seu patrimonio, estas culturas non son outras que a xud\u00eda e a cristi\u00e1.<\/p>\n

En concreto, o pobo hebreo optou por ocupar a comarca de Ribadavia no s\u00e9culo XI, aproveitando as excelentes posibilidades da contorna. As\u00ed este municipio converter\u00edase na maior xuder\u00eda de Galicia, chegando a representar, no s\u00e9culo XIV, a metade da poboaci\u00f3n total de Ribadavia.<\/p>\n

En 1480 os Reis Cat\u00f3licos obrigaron aos xudeus para vivir agrupado en ghettos e desta maneira foi o xerme de moitos barrios xudeus de Galicia e outras partes. <\/em><\/strong><\/p>\n

En 1492 os xudeus de Ribadavia e de todo o reino sufriron un gran rev\u00e9s debido \u00e1 Real Orde do 30 de marzo dos Reis Cat\u00f3licos pola que se expulsan aos xudeus do reino. Esta orde non ser\u00eda m\u00e1is que o colof\u00f3n a unha longa serie de persecuci\u00f3ns, fustrigaci\u00f3n, burlas, matanzas e rancores contra o pobo xudeu ao longo das d\u00e9cadas anteriores, acci\u00f3ns que na vila de Ribadavia foron unha excepci\u00f3n pola tolerancia xa nomeada.<\/p>\n

Desta maneira ou ben se convert\u00edan, ou ben marchaban e perd\u00edan todas as s\u00faas riquezas. A\u00ednda as\u00ed, moitos dos supostos \u201creconvertidos\u201d<\/em> conservaron a s\u00faa relixi\u00f3n \u00e1s agachadas e outros escaparon a terras do interior de Galicia. No ano 1836 a vila tivo que defenderse do ataque do Duque de Lancaster.<\/p>\n

En 1947, Ribadavia foi declarada Conxunto Hist\u00f3rico Art\u00edstico.<\/p>\n

Ademais, Ribadavia est\u00e1 inclu\u00edda no Roteiro Sefarad,<\/em> dada a importancia que tivo a s\u00faa colonia xud\u00eda, da que se conserva a xuder\u00eda m\u00e1is completa do territorio aut\u00f3nomo e, quizais de Espa\u00f1a.<\/p>\n

Mesmo no s\u00e9culo XX atop\u00e1monos por estas terras coas irm\u00e1s, Lola, Amparo e Julia Touza, quen axudou a 500 xudeus a fuxir cara a Portugal, do exterminio nazi.<\/p>\n

 <\/p>\n

Que ver en Ribadavia?<\/strong><\/h2>\n

Ribadavia ten moito que ver. O visitante atoparase con numerosas alternativas e opci\u00f3ns, empezando polo seu conxunto hist\u00f3rico art\u00edstico, un armaz\u00f3n de r\u00faas medievais e prazas porticadas, con diferentes miradoiros ao r\u00edo Avia.<\/p>\n

Templos e pazos l\u00e9mbrannos o seu pasado medieval, renacentista e barroco.<\/p>\n

En todo caso, o aconsellable \u00e9 perderse no centro hist\u00f3rico e monumental, don de acharemos templos rom\u00e1nicos, g\u00f3ticos, casas, pazos, e mesmo un castelo.<\/p>\n

Poida que a forma m\u00e1is bonita de entrar en Ribadavia sexa pola beira do r\u00edo, aparcando na zona da piscina municipal e cami\u00f1ando por esta contorna fluvial para entrar \u00e1 vila desde abaixo. A r\u00faa Extramuros, abraza un centro hist\u00f3rico con restos de antigas murallas e casas porticadas, ademais de sete templos de diferentes etapas que van desde o s\u00e9culo XII ata o XVIII-XIX.<\/p>\n

P\u00f3rtaa Nova da Muralla, entrando desde o r\u00edo, l\u00e9vanos directamente, rodeando o auditorio e o Centro de Informaci\u00f3n Xud\u00eda, ata a Praza Maior.<\/p>\n

 <\/p>\n

O Barrio xudeu<\/em><\/strong><\/h3>\n

Cun bo n\u00famero de edificios e casas se\u00f1oriales, prazas, escudos,\u2026 O centro at\u00f3pase na praza da Magdalena, onde est\u00e1 o edificio que albergou a sinagoga.<\/p>\n

Polas s\u00faas estreitas callejuelas at\u00f3panse numerosas fachadas con estrelas de David e caracteres en hebreo.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

 <\/p>\n

A igrexa de San Xo\u00e1n Bautista<\/em><\/strong><\/h3>\n

Esta igrexa foi fundada polos cabaleiros da Orde de San Juan de Xerusal\u00e9n quen estableceu un hospital para atender aos peregrinos que percorr\u00edan a itinerario Braga-Santiago de Compostela. A s\u00faa orixe rom\u00e1nico p\u00e9rdese no s\u00e9culo XII, estilo que a\u00ednda mant\u00e9n vivo entre o seu muros e decoraci\u00f3ns.<\/p>\n

San Juan de Ribadavia \u00e9 un notable templo rom\u00e1nico constitu\u00eddo pola habitual planta dunha nave de forma rectangular e unha cabeceira composta por un largu\u00edsimo presbiterio e unha \u00e1bsida semicil\u00edndrico. Tam\u00e9n pos\u00fae un campanario encostado ao tramo m\u00e1is occidental da nave no seu custado norte.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

 <\/p>\n

Na parte de atr\u00e1s e xunto \u00e1 s\u00faa \u00e1bsida est\u00e1 a antiga casa reitoral que conserva un escudo sobre o arco da s\u00faa porta representado a cruz de Malta de oito puntas. No s\u00e9culo XVI a igrexa pasa a mans do concello e conv\u00e9rtese en lugar de reuni\u00f3n do concello.<\/p>\n

 <\/p>\n

A igrexa de Santa Mar\u00eda Magdalena<\/em><\/strong><\/h3>\n

Un exemplo do estilo rom\u00e1nico galego. A\u00ednda que est\u00e1 igrexa est\u00e1 datada no s\u00e9culo XII, poder\u00eda ser anterior.<\/p>\n

Antigamente era co\u00f1ecida co t\u00edtulo e advocaci\u00f3n de San Gin\u00e9s e a s\u00faa localizaci\u00f3n primitiva estaba no interior do Castillo dos Sarmiento.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Esta igrexa serviu para dar culto aos xudeus conversos. Hoxe en d\u00eda presenta unha gran parte de estilo barroco do s\u00e9culo XVIII.<\/p>\n

 <\/p>\n

A igtrexa da Virxe do Portal<\/em><\/strong><\/h3>\n

A s\u00faa edificaci\u00f3n comezou no s\u00e9culo XVI sobre os restos da antiga igrexa de Santa Mar\u00eda de Valpara\u00edso do s\u00e9culo XII, pero non acabou definitivamente ata o ano 1875, data na que se constru\u00edu a fachada de estilo Neocl\u00e1sico.<\/p>\n

Un pequeno templo, unha ermida, de sobria fachada neocl\u00e1sica e precedida de atrio e escalinata, que alberga no seu interior un retablo barroco, de 1737, cunha imaxe da Virxe do Portal.<\/p>\n

Esta igrexa foi constru\u00edda no lugar onde anteriormente atop\u00e1base a ermida de Santa Mar\u00eda de Valpara\u00edso.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

 <\/p>\n

A igrexa e Convento de Santo Domingo<\/em><\/strong><\/h3>\n

Con vestixios rom\u00e1nicos e g\u00f3ticos, ademais de incorporaci\u00f3ns posteriores. Xunto coa igrexa da Virxe do Portal, foron declarados Monumento Nacional no ano 1931.<\/p>\n

A estrutura insp\u00edrase na igrexa compostel\u00e1 de Santo Domingo de Benaval, do mesmo xeito que esta consta de tres naves, cabeceira de tres \u00e1bsidas poligonales e transepto de igual anchura que as tres naves. A parte mellor conservada \u00e9 a \u00e1bsida, que conserva os seus @contrafuerte e as xanelas ojivales caracter\u00edsticas da arte g\u00f3tico. Na \u00e1bsida principal at\u00f3pase un escudo labrado pertencente aos Condes de Ribadavia, xa que ao parecer custearon parte da construci\u00f3n do templo.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

<\/h3>\n

A igrexa de Santiago<\/em><\/strong><\/h3>\n

Esta igrexa no s\u00e9culo XIV conservou unha xurisdici\u00f3n exenta e depend\u00eda directamente do bispado de Tui e mesmo tivo cabido de colexiata. \u00c9 por iso que ao non depender doutros poderes intermedios sempre foi considerada como \u201ca parroquia\u201d.<\/p>\n

O seu estilo orixinal rom\u00e1nico l\u00e9vanos a s\u00faa orixe ao primeiro terzo do s\u00e9culo XIII xa no per\u00edodo art\u00edstico onde o g\u00f3tico xa deixaba pegada en moitos templos galegos.<\/p>\n

Presenta unha soa nave con cuberta de madeira que descansa sobre arcos apuntados sostidos por columnas con capiteis decorados. O seu prebisterio ten dous tramos, un cadrado cuberto con b\u00f3veda de crucer\u00eda con tendencias g\u00f3ticas e outro semicircular con b\u00f3veda rom\u00e1nica de cuarto de esfera. A fachada div\u00eddese en tres corpos e presenta un tornalluvias sostido por canecillos. O muro sur ref\u00f3rzase con contraforte e remata tam\u00e9n en diversos canecillos.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

A \u00e1bsida div\u00eddese en varios panos por columnas. A s\u00faa portada \u00e9 fabulosa, ten arco de medio punto con tres arquivoltas que descansan en tres pares de columnas decoradas con capiteis con motivos vexetais. Dita porta est\u00e1 flanqueada por dous @contrafuerte e \u00e1 dereita lev\u00e1ntase a gran torre que xa \u00e9 do s\u00e9culo XVIII. A interior conserva interesantes elementos como o retablo barroco Rococ\u00f3 e estilos neocl\u00e1sicos. Ademais, poderemos ver a figura do Santiago sedente do 1340 que estivo no altar maior ata 1871 cando foi cambiado por Matamoros. Outra figura de interese \u00e9 o Cristo da Humildade do segundo terzo do s\u00e9culo XVI.<\/p>\n

 <\/p>\n

O Convento, igrexa, de San Francisco<\/em><\/strong><\/h3>\n

Est\u00e1 situado na marxe esquerda do r\u00edo Avia.<\/p>\n

Este convento estivo primitivamente situado en Santa Marta, paraxe deserta e solitario sobre o R\u00edo Mi\u00f1o. Este convento que se fundou baixo a advocaci\u00f3n de San Antonio, era de noviciado, despois foi colexio de artes ou de 2\u00aa Ensino, no que, ademais dos relixiosos, estudaban moitos seglares.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

 <\/p>\n

O Convento de San Ant\u00f3n<\/em><\/strong><\/h3>\n

O lugar que ocupa actualmente o convento franciscano de Ribadavia recib\u00eda antigamente o nome de Santiago de Al\u00e9n, debido \u00e1 capela ou igrexa medieval, albergue ou hospital de peregrinos do que nos falan os documentos do s\u00e9culo XIII.<\/p>\n

No ano 1380 a orde dos terciarios situouse na ermida de Santa Marta, fundando unha granxa e un convento, ata 1585, ano en que compran o solar onde hoxe at\u00f3pase o convento.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

 <\/p>\n

O templo conventual empezouse en 1605 e acabouse no ano 1610; nel destaca a s\u00faa torre barroca con balconcillo. No seu interior, que presenta b\u00f3veda de crucer\u00eda, destaca tam\u00e9n o altar churrigueresco. Conserva parte do coro antigo ojival (1471-1480) da catedral de Ourense.<\/p>\n

Do convento anexo, cons\u00e9rvase o claustro dos s\u00e9culos XVII-XVIII. Conserva o portal\u00f3n de entrada, de medio punto, e a escaleira que formaban parte do antigo convento situado en Santa Marta no s\u00e9culo XIII. No ano 1835 tivo lugar a exclaustraci\u00f3n ata que, o 26 de abril de 1915, retornaron de novo os franciscanos. Os \u00faltimos frades march\u00e1ronse a finais do XX.<\/p>\n

 <\/p>\n

A Praza Maior<\/em><\/strong><\/h3>\n

Tivo cambios frecuentes de denominaci\u00f3n. Desde os seus inicios era a Praza Nova ou a Praza da Feira, durante o Sexenio Democr\u00e1tico (1868-1874) e a Segunda Rep\u00fablica (1931-1936) levou o nome de Praza da Constituci\u00f3n e no franquismo Praza do General\u00edsimo Franco.<\/p>\n

Neste punto do pobo atopamos varios edificios de orixe medieval e outros de gran atractivo como son o Palacio dos Condes e a Casa do concello<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

 <\/p>\n

O Palacio dos Condes de Ribadavia<\/em><\/strong><\/h3>\n

Construci\u00f3n barroca pertencente \u00e1 familia dos Sarmiento. Destaca na s\u00faa fachada o escudo condal de lle a familia cos seus trece roeles ou bezantes de ouro, escudo que veremos en m\u00e1is dunha ocasi\u00f3n na visita \u00e1 vila.<\/p>\n

Nela at\u00f3pase a Casa do Concello, Casa do concello e Torre do Campanario, Pazo dous Condes de Ribadavia e a primeira estaci\u00f3n de tel\u00e9grafos de Ribadavia.<\/p>\n

 <\/p>\n

<\/h3>\n

<\/h3>\n

A Casa Consistorial de Ribadavia<\/em><\/strong><\/h3>\n

De mediados do s\u00e9culo XVI, a s\u00faa funci\u00f3n era de alh\u00f3dinga<\/em> (dep\u00f3sito ou almac\u00e9n) e tam\u00e9n como lugar de reuni\u00f3n do consello da vila.<\/p>\n

Coa reforma do edificio do s\u00e9culo XIX p\u00e9rdense os arcos e tan s\u00f3 cons\u00e9rvase parcialmente a torre que en 1902 foi empregada para a colocaci\u00f3n dun reloxo.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

 <\/p>\n

A Torre del Campanario<\/em><\/strong><\/h3>\n

A torre do campanario, como se denomina agora, mant\u00e9n tres corpos e conserva os antigos escudos da vila. Cor\u00f3ase cun magn\u00edfico campanario de ferro que \u00e9 denominado como Ou Galo e a figueira. Hai un curioso reloxo solar e outro de corda. O reloxo de corda data do ano 1902, que todos os d\u00edas ha de ser accionado xa que a duraci\u00f3n da corda non \u00e9 superior a 30 horas. Ao reloxo d\u00e1selle corda cunha manivela en dous puntos diferentes: para as medias neces\u00edtanse doce voltas e para as horas cento corenta e dous; a manivela levanta uns pesos que se sit\u00faan por baixo do nivel da praza.<\/p>\n

 <\/p>\n

<\/h3>\n

A Casa da Inquisici\u00f3n<\/em><\/strong><\/h3>\n

Obra g\u00f3tica pertencente a finais do s\u00e9culo XVI. Est\u00e1 situada no fondo da R\u00faa San<\/p>\n

Mart\u00edn Do s\u00e9culo XV, sobre a s\u00faa porta est\u00e1n os escudos de familias unidas ao \u201cSanto Oficio\u201d,<\/em> como os Puga, Garc\u00eda Camba, Bahamonde, Mosquera-Sandoval\u2026<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

 <\/p>\n

O Pazo do Marqu\u00e9s de Bahamonde<\/em><\/strong><\/h3>\n

Data do s\u00e9culo XVI, a\u00ednda que hoxe vemos un edificio totalmente reformado entre os s\u00e9culos XVIII e XIX conservando a antiga coci\u00f1a, o forno e as adegas ao redor do patio interior.<\/p>\n

Na actualidade sit\u00faase nel o Museo Etnol\u00f3xico de Ribadavia, un magn\u00edfico museo dedicado ao mundo do vi\u00f1o e a comarca do Ribeiro.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

<\/h3>\n

O castelo dos Sarmiento, condes de Ribadavia<\/em><\/strong><\/h3>\n

Foi constru\u00eddo sobre un antigo poboado prerromano, por ser un lugar privilexiado para o control da zona. Al\u00ed realiz\u00e1banse as tomas de posesi\u00f3n dos novos herdeiros, onde o alcalde entregaba as varas da xustiza e as chaves do castelo.<\/p>\n

Da fortaleza orixinal cons\u00e9rvanse os grandes muros, as portas, o torre\u00f3n e os sepulcros tallados en roca, ademais dalg\u00fan tramo da muralla. Ofrece unhas impresionantes vistas do val.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

 <\/p>\n

O Puente de ferro<\/em><\/strong><\/h3>\n

Desde o miradoiro del R\u00edo Avia poderemos ver sobre o mesmo r\u00edo a ponte de ferro de ferrocarril estilo Eiffel, constru\u00eddo en 1881 e que serv\u00eda para unir a li\u00f1a Vigo-Ourense e que facilitou en gran medida o transporte por terra do prezado vi\u00f1o do Ribeiro.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

 <\/p>\n

O Ponte de San Francisco<\/em><\/strong><\/h3>\n

A ponte de pedra que une as d\u00faas beiras co\u00f1\u00e9cese como ponte de San Francisco e a s\u00faa orixe vaise ao s\u00e9culo XIII, cando o bispo de Tui, San Pedro Gonz\u00e1lez Telmo ordenou a s\u00faa construci\u00f3n.<\/p>\n

 <\/p>\n

O Museo etnol\u00f3gico de Ribadavia<\/em><\/strong><\/h3>\n

O hoxe denominado Museo Etnol\u00f3xico de Ribadavia \u00e9 un museo de titularidade estatal e xesti\u00f3n transferida \u00e1 Xunta de Galicia.<\/p>\n

A s\u00faa sede \u00e9 o pazo de Baamonde. Entre 1970 e 1980 proc\u00e9dese ao acondicionamento do pazo de Baamonde En 1967 o inmoble \u00e9 cedido sine die ao Estado para a s\u00faa xesti\u00f3n pola Direcci\u00f3n Xeral de Belas Artes para acoller ao Museo Etnogr\u00e1fico do Ribeiro; acordo municipal que ser\u00e1 aprobado polo Pleno do Concello no ano 1978.<\/p>\n

En 1986 o Museo abriu definitivamente ao p\u00fablico como Secci\u00f3n Etnogr\u00e1fica do Museo Arqueol\u00f3xico Provincial de Ourense.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

 <\/p>\n

Os seus fondos acollen colecci\u00f3ns etnogr\u00e1ficas que documentan os cambios nos \u00e1mbitos rural e de aldea galego, conformados tanto por bens mobles, como documentais: destacando entre estes as colecci\u00f3ns fotogr\u00e1ficas e o arquivo oral.<\/p>\n

 <\/p>\n

Outros puntos interesantes para visitar son:<\/em><\/strong> o Centro de Informaci\u00f3n Xud\u00eda, un espazo cultural con testemu\u00f1os e informaci\u00f3n hist\u00f3rica sobre a vida na localidade desta comunidade, documentada desde o s\u00e9culo XI e ata o XV.<\/p>\n

Tam\u00e9n a r\u00faa Xuder\u00eda ou a casa do Boticario Felipe \u00c1lvarez, convertida en sinagoga clandestina, a antiga casa da Inquisici\u00f3n, pero tam\u00e9n a Tor\u00e1 que se situaba na r\u00faa San Mart\u00edn facendo esquina coa r\u00faa Xuder\u00eda, son outros puntos marcados do roteiro por este centro hist\u00f3rico.<\/p>\n

E a\u00ednda hai m\u00e1is: a Casa Condal, a Praza de Bux\u00e1n e os xard\u00edns de Robla. E a 2 quil\u00f3metros do pobo, no lugar de Francelos, at\u00f3pase unha xoia arquitect\u00f3nica, a pequena Iglesia de San Gin\u00e9s, de finais do s\u00e9culo VIII \u2013 principios do IX, e na que atopamos uns magn\u00edficos elementos decorativos prerrom\u00e1nicos.<\/p>\n

O centro do vi\u00f1o, situado a uns cinco quil\u00f3metros, as termas de Prexigueiro, as pozas de mel\u00f3n, ou o balneario de Noia, as\u00ed como o parque da Veronza, son outros lugares que merece a pena visitar.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

 <\/p>\n

E a\u00ednda por riba, un dos aspectos m\u00e1is destacados de Ribadavia \u00e9 a s\u00faa tradici\u00f3n vitivin\u00edcola, que xa exist\u00eda na \u00e9poca romana. Aqu\u00ed prod\u00facese especialmente o vi\u00f1o Ribeiro.<\/p>\n

A cultura de Ribadavia tam\u00e9n se manifesta nas s\u00faas festividades e tradici\u00f3ns populares. Eventos como o Entroido de Ribadavia e a Festa do Vi\u00f1o son momentos clave que reflicten a alegr\u00eda e a convivencia dos seus habitantes.<\/p>\n

As paisaxes de Ribadavia son un verdadeiro agasallo para os sentidos, onde a natureza e a beleza entrel\u00e1zanse en cada recuncho. Este municipio galego ofrece unha variedade de contornas que van desde os suaves vales ata as monta\u00f1as que o rodean, proporcionando un escenario perfecto para os amantes do sendeirismo e a fotograf\u00eda. Alg\u00fans dos puntos m\u00e1is emblem\u00e1ticos incl\u00faen: as ribeiras do r\u00edo Avia, os miradoiros naturais no Monte de San Sebasti\u00e1n, e os roteiros de sendeirismo que conectan coa natureza.<\/p>\n

 <\/p>\n

E a\u00ednda por riba, Ribadavia conta cun rico patrimonio inmaterial que incl\u00fae lendas e contos populares, entre os que destaca a historia da Santa Compa\u00f1a, unha crenza que fascinou e asustou a xeraci\u00f3ns. Este armaz\u00f3n cultural non s\u00f3 enriquece a s\u00faa historia, sen\u00f3n que tam\u00e9n convida os visitantes a explorar cada recuncho con curiosidade e respecto cara \u00e1s s\u00faas ra\u00edces.<\/p>\n

As\u00ed, os ritos da Santa Compa\u00f1a tam\u00e9n forman parte do imaxinario colectivo de Ribadavia. Esta lenda, fala de almas en pena que vagan pola noite.<\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

Referencias<\/strong><\/h2>\n

https:\/\/www.galiciamaxica.eu\/galicia\/ribadavia-conjunto-historico-artistico\/<\/a><\/p>\n

https:\/\/www.galiciamaxica.eu\/galicia\/ribadavia-conjunto-historico-artistico\/<\/a><\/p>\n

https:\/\/museoetnoloxicoribadavia.xunta.gal\/es\/museo\/historia<\/a><\/p>\n

http:\/\/www.ribadavia.net\/esp\/situa\/historia.htm<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

A riqueza patrimonial de Ribadavia, xunto coas s\u00faas paixases, son un verdadeiro regalo para os sentidos.<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":16143,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"footnotes":""},"categories":[400,221,379,337],"tags":[247,126,304,914,305,1716,1717],"class_list":["post-16181","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-que-ver-gl-2","category-recuncho-da-historia","category-sugerencias-gl","category-suxestions-gl","tag-centros-historicos-gl","tag-galicia-gl","tag-ourense-provincia-gl","tag-que-ver-gl","tag-ribadavia-gl","tag-sugerencias-gl","tag-suxestions","category-400","category-221","category-379","category-337","description-off"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/16181","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=16181"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/16181\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":16184,"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/16181\/revisions\/16184"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/16143"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=16181"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=16181"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=16181"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}