{"id":15416,"date":"2026-04-10T01:03:55","date_gmt":"2026-04-10T00:03:55","guid":{"rendered":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/?p=15416"},"modified":"2026-04-10T01:03:56","modified_gmt":"2026-04-10T00:03:56","slug":"a-dinastia-dos-austrias-en-espana","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/a-dinastia-dos-austrias-en-espana\/","title":{"rendered":"A dinast\u00eda dos Austrias en Espa\u00f1a"},"content":{"rendered":"

Hoxe dedicamos esta entrada para co\u00f1ecer, a\u00ednda que sexa de maneira non exhaustiva, algunhas das caracter\u00edsticas do per\u00edodo\u00a0 da historia en que os Austrias, Casa de Austria ou dinast\u00eda dos Habsburgo<\/em><\/strong>, rex\u00edan e controlaban a maior parte do mundo co\u00f1ecido.<\/p>\n

En territorio espa\u00f1ol estiveron \u00e1 fronte da Monarqu\u00eda Hisp\u00e1nica, durante os s\u00e9culos XV e XVII, isto \u00e9, durante a Idade Moderna.<\/p>\n

O reinado dos Austrias foi moi irregular e est\u00e1 marcado por d\u00faas etapas ben diferenciadas. A primeira etapa, co\u00f1ecida como a dos Austrias Maiores,\u00a0 desenvolveuse durante o reinado dos monarcas Carlos I e Felipe II, quen protagonizou a construci\u00f3n do imperio e a consolidaci\u00f3n de Espa\u00f1a como primeira potencia do mundo. \u00c9, por tanto, considerada a etapa de m\u00e1ximo esplendor.<\/p>\n

A segunda etapa da dinast\u00eda, a dos Austrias Menores, est\u00e1 formada polo reinado dos reis Felipe III, Felipe IV e Carlos II que foi moito menos pr\u00f3spera, debido a que Espa\u00f1a foi perdendo as s\u00faas posesi\u00f3ns en Europa durante os sucesivos reinados destes monarcas. O imperio viuse sumido nunha situaci\u00f3n econ\u00f3mica que empeorou debido \u00e1s guerras e a mala xesti\u00f3n de reis e \u201cvalidos\u201d, raz\u00f3ns polas cales deixou de ser a primeira potencia europea, marcando a decadencia do Imperio Espa\u00f1ol.<\/p>\n

Unha dinast\u00eda que apenas durou 184 anos, no que houbo cinco reinados e que gobernou un inmenso imperio que abarcaba territorios en Europa, Am\u00e9rica, Asia e \u00c1frica<\/em><\/strong>. Este per\u00edodo terminou coa Guerra de Sucesi\u00f3n, tras a cal unha nova Dinast\u00eda, os Borb\u00f3ns, faranse coa monarqu\u00eda espa\u00f1ola, permanecendo, con varias par\u00e9nteses (alg\u00fan de d\u00e9cadas) no trono ata a actualidade.<\/p>\n

 <\/p>\n

Contexto hist\u00f3rico ao comenzo da dinast\u00eda dos Austrias en Espa\u00f1a<\/strong><\/h2>\n

Hai que lembrar que tras o per\u00edodo de goberno conxunto dos chamados Reyes Cat\u00f3licos, representantes da denominada Casa de Trast\u00e1mara, Isabel I de Castela e Fernando II de Arag\u00f3n, e #ante o importante auxe e expansi\u00f3n da monarqu\u00eda hisp\u00e1nica, tras a conquista de Granada, a chegada de Col\u00f3n a terras americanas, a consolidaci\u00f3n de territorios en terras Italianas e Norte de \u00c1frica, as\u00ed como do Reino de Navarra e as Illas Canarias, prod\u00facese a necesidade de desenvolver unha pol\u00edtica encami\u00f1ada\u00a0 a manter e mesmo ampliar a extensi\u00f3n do incipiente gran reino espa\u00f1ol.<\/p>\n

Neste contexto, unha das v\u00edas seguidas, habitual na \u00e9poca, era acordar matrimonios entre os fillos dos Reis Cat\u00f3licos e os herdeiros das principais potencias europeas. Sucesivos falecementos provocaron que a herdeira do reino fose a terceira\u00a0 filla,\u00a0 Juana, casada co Archiduque de Austria, Felipe, fillo de Maximiliano, emperador do Sacro Imperio Germ\u00e1nico. Este matrimonio, que tivo lugar no ano 1496 marcou o comezo da influencia da Casa de Austria no trono espa\u00f1ol.<\/p>\n

Tras a morte de Isabel I, Juana non puido gobernar, pois primeiro exerceu a rexencia Fernando II, e logo ser\u00eda apartada polo seu propio fillo, Carlos I, argumentando unha suposta enfermidade mental, por iso \u00e9 polo que pasase \u00e1 historia como \u201cJuana a tola\u201d. Hai moito debate sobre este asunto, pero non forma parte do contido deste post.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

O caso \u00e9 que tras falecer o seu esposo, no ano 1506 e apenas dez anos m\u00e1is tarde o seu pai, a coroa pasar\u00eda a mans do seu fillo primox\u00e9nito, Carlos, que nacera no ano 1500.<\/p>\n

Poder\u00eda dicirse que a Casa de Austria \u00e9 a rama espa\u00f1ola da dinast\u00eda Habsburgo.<\/em><\/strong><\/p>\n

Durante os s\u00e9culos XVI e XVII, a Casa de Austria foi a dinast\u00eda ao redor da cal virou a historia de Europa e, en gran medida, tam\u00e9n a historia de todo o planeta. Ademais do seu gran poder, a Casa de Austria caracterizouse por estar dividida en d\u00faas ramas familiares separadas, que actuaban coordinadas desde as cortes de Madrid e Viena, segundo deixou establecido o emperador Carlos V cando abdicou, a pesar de que os seus intereses con frecuencia resultaron ser diverxentes.<\/p>\n

As interacci\u00f3ns entre ambas as ramas non afectaron unicamente os reinos hisp\u00e1nicos e ao Imperio, sen\u00f3n tam\u00e9n directamente aos Pa\u00edses Baixos e ao norte de Italia, ao mantemento dunha fronteira com\u00fan co Imperio otom\u00e1n e, en xeral, a todo o continente europeo.<\/p>\n

 <\/p>\n

A orixe da dinast\u00eda de Habsburgo<\/strong><\/h2>\n

A Casa de Habsburgo ten a s\u00faa orixe en Argovia, actual Su\u00edza<\/em><\/strong>, onde esta casa contaba cun castelo denominado Habichtsburg, do cal nace a palabra Habsburgo. Neste primeiro momento os Habsburgo eran tan s\u00f3 uns nobres m\u00e1is, recibindo o t\u00edtulo de conde e sendo vasallo dalg\u00fans dos duques do Sacro Imperio Germ\u00e1nico.<\/p>\n

Os l\u00edderes Habsburgo non estaban satisfeitos co posto de conde e co paso dos anos formaron un sistema de alianzas matrimoniais e militares con outras casas xermanas buscando o aumento continuo de influencia. Tras uns anos de alianzas nos que lograron tomar numerosos territorios, especialmente na zona de Austria, os Habsburgo lograron tomar a coroa dos romanos no s\u00e9culo XIII<\/em><\/strong>, sendo a coroa tomada por Rodolfo I de Habsburgo.<\/p>\n

Grazas a isto, tomaron a\u00ednda m\u00e1is rexi\u00f3ns na zona austriaca e formaron o ducado de Austria como unha das zonas m\u00e1is fortes do Imperio. Xa no s\u00e9culo XV, Federico III foi nomeado emperador do Sacro Imperio Germ\u00e1nico<\/em><\/strong>, sendo o primeiro dos moitos Habsburgo que ocuparon este posto e iniciando a etapa de influencia Habsburgo en Europa.<\/p>\n

\"Federico

Federico III de Habsburgo<\/em><\/p><\/div>\n

 <\/p>\n

Sustentar\u00edan d\u00faas coroas, as xermanas e a espa\u00f1ola.<\/em><\/strong> Sobre a xermana dicir que desde que iniciaron o seu aumento de poder os Habsburgo ocuparon importantes papeis nos gobernos xermanos, sendo primeiros reis romanos e m\u00e1is tarde emperadores coroados polo propio Papa.<\/p>\n

Por tanto, hai que matizar que nalg\u00fans idiomas, como o alem\u00e1n, o termo Casa de Austria (Haus \u00d6sterreich) non se circunscribe \u00e1 Monarqu\u00eda Hisp\u00e1nica, sen\u00f3n que \u00e9 un termo herdado do s\u00e9culo xiv da principal terra hereditaria dos Habsburgo, a saber, o Ducado de Austria, e aplicado a outros territorios da dinast\u00eda. A\u00ednda que, dentro da casa de Habsburgo se autodenominaba a Casa Archiducal (Erzhaus), e noutros c\u00edrculos da sociedade, principalmente polo nome da dinast\u00eda.<\/p>\n

 <\/p>\n

Caracter\u00edsticas da dinast\u00eda dos Austrias<\/strong><\/h2>\n

A Casa de Austria tivo unha dos seus acenos de identidade na s\u00faa capacidade para dividirse en distintas ramas familiares coas que gobernar en distintos territorios. <\/em><\/strong>Dependendo do momento, Madrid, Viena, Praga, Bruxelas, Graz ou Innsbruck foron sede de cortes dos Habsburgos. As relaci\u00f3ns que estes centros estableceron entre si foron m\u00e1is al\u00f3 das embaixadas e o contacto diplom\u00e1tico formal. Existiu unha tupida rede de lealdades familiares, facci\u00f3ns cortes\u00e1s, relixiosos, s\u00e9quitos de ra\u00ed\u00f1as e infantas, que se encargaron de vincular as distintas cortes e buscar puntos de acordo na creaci\u00f3n dunha pol\u00edtica din\u00e1stica.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Doutra banda, durante a dinast\u00eda dos Austrias tivo lugar o chamado S\u00e9culo de Ouro das artes espa\u00f1olas, con alg\u00fans dos mellores artistas da historia do pa\u00eds. Os Austrias sempre apoiaron as artes, contando no seu corte con alg\u00fans dos maiores artistas de todo o reino.<\/p>\n

A econom\u00eda espa\u00f1ola durante a dinast\u00eda dos Austrias mant\u00edvose grazas \u00e1s ganancias xeradas polos recursos do continente americano, os cales permitiron salvar unha econom\u00eda que sufrira moito pola peste e as malas colleitas de s\u00e9culos anteriores.<\/p>\n

Os Austrias mantiveron a burocracia que se usaban en terras alem\u00e1s, a\u00ednda que cambiaron alg\u00fans elementos para poder axudar aos habituais intercambios entre Espa\u00f1a e as colonias americanas.<\/p>\n

Cre\u00e1ronse os virreinatos en Am\u00e9rica, permitindo que os Austrias puidesen centrarse nas tarefas en Europa, e deixasen a outros a xesti\u00f3n dos recursos en chan americano.<\/p>\n

Os Austrias aumentaron a importancia de la Iglesia, aumentando o poder co que contaba a Inquisici\u00f3n, isto fixo que Espa\u00f1a fose vista como a naci\u00f3n principal pola loita dos valores cat\u00f3licos.<\/p>\n

 <\/p>\n

Os Austrias Mayores<\/strong><\/h2>\n

Tr\u00e1tase de Carlos I e Felipe II.<\/p>\n

Carlos I<\/em><\/strong><\/h3>\n

Como diciamos anteriormente, a morte de Fernando II levou \u00e1 ascensi\u00f3n ao trono do mozo Carlos como Carlos I de Castela e Arag\u00f3n.<\/p>\n

A chegada de Carlos de Habsburgo ao trono de Espa\u00f1a \u00e9 o momento clave que ilustra a efectividade da pol\u00edtica de alianzas dos seus av\u00f3s, os Reis Cat\u00f3licos. O novo herdeiro recibira do seu pai o goberno de Flandes (Pa\u00edses Baixos) en 1506, ao que agora sumaba non s\u00f3 os territorios da pen\u00ednsula Ib\u00e9rica que estaban baixo a bandeira de Isabel e Fernando, sen\u00f3n tam\u00e9n grandes zonas de Europa (amplas zonas en torno ao Mediterr\u00e1neo que inclu\u00edan N\u00e1poles, Sarde\u00f1a ou Sicilia) e todos os territorios conquistados no Novo Mundo. E a\u00ednda ter\u00eda que sumar a parte que lle tocaba polo seu av\u00f3 Maximiliano.<\/p>\n

Carlos herdou o reino de Arag\u00f3n e Castela, Selecta, Navarra, N\u00e1poles, Sicilia, Sarde\u00f1a, Canarias e os territorios xa conquistados en Am\u00e9rica. Logo foi electo emperador do sacro Imperio roman\u00f3 germ\u00e1nico no ano 1519, como Carlos V. Dos seus outros av\u00f3s, Maximiliano I de Austria e Mar\u00eda de Borgo\u00f1a, Caros recibiu o territorio austr\u00edaca, Luxemburgo, Artois, o Franco Condado e os Pa\u00edses Baixos.<\/em><\/strong><\/p>\n

Carlos utilizar\u00e1 as estruturas do Estado Moderno creadas polos seus av\u00f3s espa\u00f1ois para constru\u00edr unha \u201cMonarqu\u00eda Universal<\/em>\u201d que rexer\u00e1 os destinos do mundo ent\u00f3n co\u00f1ecido.<\/p>\n

Organizou o pa\u00eds en dezasete provincias, establecendo a capital federal en Bruxelas. Foi un goberno de tinguidura popular, xa que respectou a autonom\u00eda das cidades. Con todo, mant\u00edvose duro en materia relixiosa, exercendo a Inquisici\u00f3n e perseguindo aos protestantes.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Os primeiros anos de goberno da Casa de Austria estiveron marcados porque Espa\u00f1a foi a maior potencia do mundo<\/em><\/strong>, tendo presenza en case todo o mundo, grazas aos seus recursos conseguidos na conquista de Am\u00e9rica.<\/p>\n

Pero os inicios non resultaron f\u00e1ciles, \u00e1 s\u00faa chegada a Espa\u00f1a, pa\u00eds do que desco\u00f1ec\u00eda o seu idioma e costumes, provocou as guerras comuneiras dirixidas por Padilla, Bravo e Maldonado, que foron derrotados na batalla de Villalar.<\/p>\n

O seu goberno non foi sinxelo, pero si, en li\u00f1as xerais moi pr\u00f3spero<\/p>\n

Pero o certo \u00e9 que Carlos I de Espa\u00f1a e V de Alema\u00f1a concentrou un enorme poder<\/em><\/strong>. Ademais dos territorios antes citados, hai que incorporar Borgo\u00f1a, Tirol e Austria e Brabante.<\/p>\n

A acumulaci\u00f3n de tanto poder nun home e unha dinast\u00eda preocupaba moito ao rei de Francia, Francisco I, que se atopou rodeado de territorios Habsburgo. En 1521, Francisco invadiu as posesi\u00f3ns espa\u00f1olas en Italia e inaugurou unha segunda rolda do conflito franco-espa\u00f1ol. As Guerras Italianas foron un desastre para Francia, que sufriu varias derrotas. Ambas as monarqu\u00edas seguir\u00edan confrontadas nos anos posteriores.<\/p>\n

Como protector\u00a0 da causa cat\u00f3lica, cabe resaltar a vitoria do emperador na Batalla de M\u00fchlberg, en 1547, contra os estados protestantes, unha vitoria importante pero que non cambiou moito \u00e9 status quo da zona, polo que en 1555 tivo que asinar a Paz de Augsburgo para restaurar a estabilidade en Alemania.<\/p>\n

O certo \u00e9 que Carlos I pelexouse con todos<\/em><\/strong>, pois fixo fronte \u00e1s incursi\u00f3ns dos turcos en Europa, varios encontr\u00f3ns co papado, revoltas nos Pa\u00edses Baixos e en terras alem\u00e1s, as guerras contra os franceses, etc, non fixeron m\u00e1is que minguar as arcas do imperio.<\/p>\n

Poida que cansado de todo iso, en 1556 ano m\u00e1is tarde, Carlos ret\u00edrase ao mosteiro de Yuste, en Estremadura, e abdica as s\u00faas posesi\u00f3ns, Ao seu fillo Felipe cedeulle os reinos de Espa\u00f1a, dos Pa\u00edses Baixos e das Indias. Ao seu irm\u00e1n Fernando entregoulle a coroa imperial. Meses despois, instalouse en Estremadura, morrendo en Yuste o 21 de setembro de 1558.<\/p>\n

Dous anos antes da s\u00faa morte, abdicou no seu fillo Felipe II<\/em><\/strong>, e retirouse ao Mosteiro de Yuste en Estremadura. Al\u00ed recibiu ao seu fillo natural Jerom\u00edn, que se converter\u00eda en Don Juan de Austria, gran militar e diplom\u00e1tico, durante o reinado do seu medio irm\u00e1n Felipe II.<\/p>\n

 <\/p>\n

Felipe II<\/em><\/strong><\/h3>\n

Alcumado \u201co prudente<\/em>\u201d, ao ser fillo de Isabel de Portugal, engadiu aos territorios herdados do seu pai, tam\u00e9n a coroa portuguesa e todas as s\u00faas colonias.<\/p>\n

Durante o seu reinado, Espa\u00f1a converteuse no pa\u00eds m\u00e1is poderoso do mundo; de a\u00ed a frase de \u201cno Imperio Espa\u00f1ol nunca se pon o sol\u201d.<\/em><\/strong><\/p>\n

Estableceu a corte en Madrid, concretamente no Escorial, desde\u00a0 onde gobernaba todos os seus dominios.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

O seu reinado estivo caracterizado pola continuidade dos conflitos cos que xa lidara o seu pai, a aparici\u00f3n dalg\u00fans problemas novos (como o enfrontamento coa Inglaterra de Isabel I) e a f\u00e9rrea defensa da fe cat\u00f3lica<\/em><\/strong>, que chegou a converterse nun dos principais motores da acci\u00f3n pol\u00edtica e social durante o seu reinado.<\/p>\n

Obtivo d\u00faas grandes vitorias militares, pero tam\u00e9n unha derrota importante:<\/p>\n

    \n
  • Na batalla de San Quint\u00edn<\/u><\/em> (no norte de Francia) venceu aos franceses. Para celebrar a s\u00faa vitoria que tivo lugar o 10 de agosto de 1557, d\u00eda de San Lorenzo, ordenou constru\u00edr o Mosteiro de San Lorenzo del Escorial.<\/li>\n
  • Na batalla naval de Lepanto<\/u><\/em>, que tivo lugar na costa de Grecia, Felipe II liderou a denominada Liga Santa que derrotou ao Imperio Otom\u00e1n dos turcos.<\/li>\n
  • O seu gran fracaso foi o enfrontamento con Inglaterra<\/u><\/em> polo control mar\u00edtimo mundial que terminou coa derrota da Armada Invencible nas costas de Escocia e Irlanda, debido en gran parte a unhas condici\u00f3ns meteorol\u00f3xicas adversas.<\/li>\n<\/ul>\n

    En 1568, Guillermo de Orange encabezou unha sublevaci\u00f3n armada contra Alba, \u00e1 vez que inicia a guerra propagand\u00edstica antiespa\u00f1ola co\u00f1ecida como “Leyenda Negr<\/em>a”, que o debuxa como un monstro sediento de sangue; outros o ven como un dirixente nobre e bo. Seguramente, nin a unha nin a outra son certas. Esta lenda negra foi orquestrada na Apolox\u00eda de Orange, quen transformou a mutua amizade e simpat\u00eda que sent\u00edan Isabel e Carlos nunha ardente relaci\u00f3n amorosa. O texto suxer\u00eda que Felipe II ordenara o envelenamento de Isabel para poder casar con Ana de Austria. O certo foi que Felipe II designou ao duque de Alba como gobernador dos Pa\u00edses Baixos, o que supuxo un gran agravio ao seu fillo Carlos, que desexaba fervientemente ese cargo. Tras varios intentos de suicidio, o pr\u00edncipe caeu enfermo e morreu meses despois. Isabel, que nunca comprendeu a severidade do seu marido co seu propio fillo, faleceu en maio de 1568. Ent\u00f3n, os seus inimigos lanzaron o rumor de que el estivera detr\u00e1s do envelenamento da s\u00faa muller. Aquel suceso \u00eda alimentar a lenda negra que acompa\u00f1ar\u00eda \u00e1 Coroa espa\u00f1ola a partir de ent\u00f3n.<\/p>\n

    Foi o inicio da Guerra dos Oitenta Anos que, co tempo, dividiu o territorio entre un norte maioritariamente protestante que obtivo a independencia (as Provincias Unidas encabezadas por Holanda), e un sur cat\u00f3lico que permaneceu baixo control espa\u00f1ol (a actual B\u00e9lxica).<\/p>\n

    O esforzo b\u00e9lico en Flandes e no Mediterr\u00e1neo contra os otom\u00e1ns arruinou \u00e1 Coroa, que en varias ocasi\u00f3ns declarouse en bancarrota.<\/p>\n

    O Imperio espa\u00f1ol no estranxeiro converteuse na orixe da riqueza e poder espa\u00f1ol en Europa,<\/em><\/strong> pero contribu\u00edu tam\u00e9n \u00e1 inflaci\u00f3n. No canto de impulsar a econom\u00eda espa\u00f1ola, a prata americana fixo a Espa\u00f1a dependente dos recursos estranxeiros de materias primas e bens manufacturados. As transformaci\u00f3ns econ\u00f3micas e sociais que orientaban a Europa Noroccidental na transici\u00f3n do feudalismo ao capitalismo non tiveron o mesmo ritmo en Espa\u00f1a -nin na Europa Central e Meridional-.<\/p>\n

    A s\u00faa pol\u00edtica interior estivo balizada por multitude de conflitos derivados da aplicaci\u00f3n da s\u00faa pol\u00edtica de confesionalidade cat\u00f3lica, \u201chispanizaci\u00f3n<\/em>\u201d e pretensi\u00f3ns absolutistas. As\u00ed, por unha banda, a s\u00faa intolerancia relixiosa baseada na limpeza de sangue e a Inquisici\u00f3n motivou a rebeli\u00f3n dos moriscos nas Alpujarras (1568-1570), sufocada por Juan de Austria.<\/p>\n

    Felipe II faleceu en 1598 deixando un gran Imperio e unha Espa\u00f1a que sent\u00eda orgullo polas s\u00faas xestas militares e pola brillantez dos seus artistas, pero tam\u00e9n un pa\u00eds arruinado, cuxa xente viv\u00eda na m\u00e1is profunda das miserias.<\/p>\n

     <\/p>\n

    En conclusi\u00f3n, desposu\u00eddos do absoluto hero\u00edsmo, Carlos I e Felipe II desc\u00f3brense como monarcas que encumbraron aos reinos espa\u00f1ois como a primeira potencia europea, a\u00ednda \u00e1 conta do desgaste pol\u00edtico e socioecon\u00f3mico que esixiu a gloria hisp\u00e1nica.<\/em><\/strong> Unha peaxe que hipotecou os reinados de Felipe III, Felipe IV e Carlos II, que vistos \u00e1 luz dunha nova perspectiva hist\u00f3rica e, enmarcados nunha centuria de crise xeneralizada, perden parte dos t\u00f3picos pexorativos que estableceran unha cesura no reinado dos Habsburgo en Espa\u00f1a, identificado aos Austrias Menores coa decadencia e o ocaso fronte ao esplendor e o cenit dos Austrias Maiores.<\/p>\n

     <\/p>\n

    Os Austrias Menores<\/strong><\/h2>\n

    Reinaron en Espa\u00f1a durante o S\u00e9culo de Ouro, e significaron a decadencia espa\u00f1ola, ao perder a hexemon\u00eda europea e vivir unha profunda crise social e econ\u00f3mica, azoutada ademais polas fames negras e a peste.<\/p>\n

    No plano pol\u00edtico, a caracter\u00edstica m\u00e1is destacable dos Austrias menores foi o seu sistem\u00e1tico recurso a delegar labores de goberno.<\/p>\n

     <\/p>\n

    Felipe III<\/em><\/strong><\/h3>\n

    Con el aparecen os \u201cvalidos<\/em>\u201d, un nobre de confianza do rei en quen o monarca delegaba poderes e responsabilidades para o goberno do pa\u00eds, e que a\u00ednda que xa se utilizou con anterioridade, adquire unha maior relevancia partir deste momento.\u00a0 O seu valido m\u00e1is importante foi Francisco de Sandoval, o duque de Lerma, cuxa corrupci\u00f3n e enriquecemento il\u00edcito chegaron ao momento da s\u00faa destituci\u00f3n en 1618. Ser\u00eda substitu\u00eddo polo seu fillo, o duque de Uceda.<\/p>\n

    Indicar que a figura do valido ser\u00eda substitu\u00edda en tempo dos Borb\u00f3ns pola figura de secretario de Estado, que cumpr\u00eda funci\u00f3ns dun primeiro ministro.<\/p>\n

    \"\"<\/p>\n

    Felipe III, alcumado \u201co piadoso<\/em>\u201d, logrou un per\u00edodo de tranquilidade exterior coa Paz con Inglaterra e a Tregua dos Doce Anos nas guerras de Flandes.\u00a0 Con todo, apoiar\u00e1 aos parentes de Viena (os Habsburgo) na Guerra dos Treinta Anos polo que a maquinaria b\u00e9lica seguir\u00e1 en marcha.<\/p>\n

    En 1608 decretou a expulsi\u00f3n dos moriscos, feito que provocou un impacto moi negativo na agricultura en rexi\u00f3ns como Valencia e Arag\u00f3n, onde os moriscos eran numerosos.<\/p>\n

     <\/p>\n

    Felipe IV<\/em><\/strong><\/h3>\n

    Outro rei d\u00e9bil que cedeu o seu poder aos validos, entre os que destaca a autoridade m\u00e1is importante da historia de Espa\u00f1a, o Conde-Duque de Oliveirais, que tentaba devolver a Espa\u00f1a a gloria perdida. Tras el asumir\u00eda as s\u00faas funci\u00f3ns Luis de Haro.<\/p>\n

    Felipe IV, alcumado \u201co rei planeta<\/em>\u201d, asumiu o trono en 1621, aos dezaseis anos de idade.<\/p>\n

    \"\"<\/p>\n

    Os problemas econ\u00f3micos agrav\u00e1ronse, mentres que a pol\u00edtica centralista do Conde-Duque de Oliveirais, o valido do rei, exacerbou a situaci\u00f3n. O seu enfoque buscaba involucrar aos reinos perif\u00e9ricos nos esforzos b\u00e9licos, xerando descontento en rexi\u00f3ns como Catalu\u00f1a e Portugal. A\u00ednda que o conde-duque non persegu\u00eda riquezas persoais, o seu desexo de manter a hexemon\u00eda de Espa\u00f1a en Europa a trav\u00e9s de reformas fiscais e centralizaci\u00f3n fallou. Isto desencadeou a sublevaci\u00f3n de Catalu\u00f1a e Portugal, coincidindo coa Guerra dos Treinta Anos e posteriores conflitos contra Francia. Estas circunstancias sumiron a Espa\u00f1a nun per\u00edodo de decadencia.<\/p>\n

    En pol\u00edtica internacional, a Monarqu\u00eda hisp\u00e1nica enfrontouse a unha alianza de reinos europeos, os cales derrotan aos terzos espa\u00f1ois na batalla de Rocroi.<\/p>\n

    Debido a esta derrota Espa\u00f1a asinou a Paz de Westfalia, reco\u00f1ecendo a independencia de Holanda, e pouco m\u00e1is tarde a Paz dos Pireneos, onde Espa\u00f1a deu o Rosell\u00f3n e Sarde\u00f1a a Francia. Estes tratados conlevaron unha enorme perda de poder, e evidenciaron o declive do Imperio Hisp\u00e1nico.<\/p>\n

    Tivo que facer fronte a revoltas en Catalu\u00f1a e Portugal en 1640 e obtivo a derrota na Guerra de Flandes (Paz de Munster) e asinou a paz con Francia polo seu enfrontamento na Guerra dos Treinta Anos (Paz dos Pireneos). A partir de aqu\u00ed, Espa\u00f1a perder\u00e1 a hexemon\u00eda mundial.<\/p>\n

    Doutra banda, indicar que Felipe IV foi un mecenas da cultura, promovendo a creaci\u00f3n art\u00edstica, literaria e teatral.<\/p>\n

     <\/p>\n

    Carlos II<\/em><\/strong><\/h3>\n

    O \u00faltimo rei da Casa de Austria, co\u00f1ecido como o \u201cenfeitizado<\/em>\u201d, pola s\u00faa d\u00e9bil constituci\u00f3n f\u00edsica e por ser un home que padec\u00eda continuas enfermidades, o que dificultaba\u00a0 o desempe\u00f1o das s\u00faas obrigaci\u00f3ns como monarca.<\/p>\n

    Parece ser que padec\u00eda a s\u00edndrome de Klinefelter, enfermidade xen\u00e9tica, que consiste nunha alteraci\u00f3n cromos\u00f3mica,; tam\u00e9n raquitismo, epilepsia , ataques de c\u00f3lera e outros problemas que dificultaron o seu desenvolvemento f\u00edsico e mental pleno, pois non comezou a cami\u00f1ar ata os seis anos e non aprendeu a ler ata os dez.<\/p>\n

    “\u00c9 de aspecto enfermizo, fronte estreita, mirada incerta, beizo ca\u00eddo, corpo desmedrado e torpe de xestos”,<\/em> describiu o embaixador franc\u00e9s nun informe remitido a Versalles. O marqu\u00e9s de Villars unicamente necesitou unha frase para resumir o f\u00edsico do rei: “Asusta de feo<\/em>“.<\/p>\n

    Proclamado rei aos catro anos, o seu reinado iniciouse baixo a rexencia da s\u00faa nai, ata que o monarca adquiriu a maior\u00eda de idade.<\/p>\n

    \"\"<\/p>\n

    O seu reinado caracterizouse por unha crise econ\u00f3mica herdada do reinado do seu pai e polas guerras contra Francia de Luis XIV.<\/p>\n

    Os seus validos foron o pai Juan Everardo Nithard e Fernando de Valenzuela (durante a rexencia da s\u00faa nai) e o duque de Medinaceli e o conde de Oropesa, posteriormente.<\/p>\n

    Espa\u00f1a continuou o seu declive na escena internacional. O pa\u00eds sufriu derrotas en conflitos militares, e a monarqu\u00eda enfrontou dificultades financeiras debido \u00e1 diminuci\u00f3n dos ingresos de Am\u00e9rica e a mala xesti\u00f3n econ\u00f3mica. A influencia estranxeira tam\u00e9n se fixo m\u00e1is evidente, xa que as potencias europeas buscaban aproveitar a situaci\u00f3n de debilidade de Espa\u00f1a.<\/p>\n

    A\u00ednda con todo, e xa f\u00f3ra por cousa s\u00faa ou dos seus conselleiros e ministros, o reinado de Carlos II non foi tan desastroso como moitas veces p\u00edntase: conseguiu plantar cara a #Luis XIV de Francia e mellorou considerablemente a situaci\u00f3n econ\u00f3mica e os problemas sociais do pa\u00eds.<\/p>\n

    Morreu, \u00e1 idade de trinta e nove anos,\u00a0 no ano 1700 (dous s\u00e9culos despois do nacemento de Carlos I) sen descendencia.<\/p>\n

    A pesar de casar d\u00faas veces, Carlos II non tivo descendencia, provocando a Guerra de Sucesi\u00f3n espa\u00f1ola, que foi un conflito internacional que duro desde 1701 ata\u00a0 a firma do tratado de Utrecht en 1713.<\/p>\n

     <\/p>\n

    O final da dinast\u00eda dos Austrias<\/strong><\/h2>\n

    A endogamia dos reis, unha mala pr\u00e1ctica matrimonial que conlevo que Carlos II fose incapaz de ter descendencia. Non en balde, este rei era o cume de catro xeraci\u00f3ns abraz\u00e1ndoa endogamia.<\/p>\n

    \u201cO seu corpo \u00e9 tan d\u00e9bil como a s\u00faa mente. De cando en vez d\u00e1 sinais de intelixencia, de memoria e de certa vivacidade, pero non agora; polo com\u00fan ten un aspecto lento e indiferente , torpe e indolente, parecendo estupefacto. P\u00f3dese facer con el o que se desexe, pois carece de vontade propia\u201d.<\/em> Con estas palabras describ\u00eda o embaixador do Papa en Madrid a Carlos II\u00a0 aos 20 anos.<\/p>\n

    O seu sucesor dirimiuse entre Felipe d\u2019Anjou, neto de #Luis XIV de Francia, e o archiduque Carlos de Austria, dous parentes afastados do monarca espa\u00f1ol falecido, o que provocou a divisi\u00f3n en dous bandos que se enfrontaron polo dereito para portar a coroa espa\u00f1ola.<\/p>\n

    Mentres a Coroa de Castela e Navarra mant\u00ed\u00f1anse fieis ao candidato borb\u00f3nico, a maior parte da Coroa de Arag\u00f3n prestou o seu apoio ao candidato austr\u00edaco.<\/p>\n

    O conflito civil non terminou ata 1713, cando o archiduque Carlos foi elixido emperador de Alema\u00f1a.<\/p>\n

    Resultar\u00eda vitorioso o duque de A\u2019njou, que foi coroado como Felipe V, co apoio do papado. Empeza as\u00ed a dinast\u00eda dos Borb\u00f3ns na monarqu\u00eda espa\u00f1ola.<\/p>\n

     <\/p>\n

    Conclusi\u00f3ns<\/strong><\/h2>\n

    Segundo un estendido punto de vista, que \u00e1s veces era expresado polos deputados castel\u00e1ns nas Cortes, Carlos e os seus sucesores, no canto de centrar os seus esforzos en Castela, o coraz\u00f3n do seu Imperio, tentando unha unificaci\u00f3n dos territorios espa\u00f1ois cunha perspectiva centralista, consider\u00e1rona s\u00f3 como outra parte do seu imperio. Niso a monarqu\u00eda autoritaria dos Habsburgo difer\u00eda da orientaci\u00f3n absolutista ou precozmente nacionalista doutras potencias europeas (Francia, Inglaterra ou os Pa\u00edses Baixos), sendo debatido pola historiograf\u00eda a s\u00faa condici\u00f3n moderna (a Estado naci\u00f3n) ou m\u00e1is ben continuadora de ideais e entidades medievais de vocaci\u00f3n universal (Papado e Imperio). Conseguir os obxectivos pol\u00edticos da dinast\u00eda \u2013que ante todo significou debilitar o poder de Francia, manter a hexemon\u00eda Cat\u00f3lica Habsburga en Alema\u00f1a, e conter ao Imperio Otom\u00e1n\u2013 foi m\u00e1is importante para os gobernantes Habsburgo que a protecci\u00f3n de Espa\u00f1a. Esta \u00e9nfase, que se explicitou na frase atribu\u00edda a Felipe II: \u201cantes preferir\u00eda perder os meus Estados e cen vidas que tivese que reinar sobre herejes, contribuir\u00eda decisivamente ao declive do poder imperial espa\u00f1ol\u201d.<\/em><\/p>\n

    \"\"<\/p>\n

     <\/p>\n

    E rematamos esta longa publicaci\u00f3n, confiando en que, a pesar da s\u00faa longa extensi\u00f3n, resultase do voso interese, e nese caso gustar\u00edanos que nolo fix\u00e9sedes saber pulsando no bot\u00f3n \u201cG\u00fastame<\/em><\/strong>\u201d. Ademais, anim\u00e1mosche a achegar alg\u00fan comentario, e se tes interese, subscribirche gratuitamente \u00e1 Newsletter do Blog para manterche sempre informado sobre as novas publicaci\u00f3ns do Blog.<\/p>\n

    Por \u00faltimo, se vos gustou o suficiente como para compartilo nas vosas redes sociais, estariamos realmente encantados de que as\u00ed o fix\u00e9sedes.<\/p>\n

     <\/p>\n

    Referencias<\/strong><\/h2>\n

    Breve historia de los Austrias<\/em><\/strong>. De Garc\u00eda, D.A. Nowtilus.<\/p>\n

    La dinast\u00eda de los Austria. Las relaciones entre la Monarqu\u00eda Cat\u00f3lica y el Imperio.<\/em><\/strong> De Mart\u00ednez Mill\u00e1n, J. y Gonz\u00e1lez Cuerva, R. (Coord).<\/p>\n

    La Espa\u00f1a de los Austria. La hegemon\u00eda mundial.<\/em><\/strong> De Sola Casta\u00f1o, E. Anaya<\/p>\n

    https:\/\/ancestrosgroup.com\/arbol-genealogico-de-los-austrias\/<\/a><\/p>\n

    https:\/\/www.cervantesvirtual.com\/<\/a><\/p>\n

    https:\/\/historiaybiografias.com\/casa_austria\/<\/a><\/p>\n

    infograf\u00eda eje-Austrias:\u00a0 https:\/\/javier2pm.blogspot.com\/2016\/11\/los-austrias.html<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

    Unha Dinast\u00eda, \u00e1 dos Austrias, que chegou a formar o imperio mais poderoso da faz da Terra. <\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":15392,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"footnotes":""},"categories":[520,223,221],"tags":[1461,273,1653,3369,3370,271,3371,3372,1056,1462,3373,2551,3374,315,392],"class_list":["post-15416","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-edad-moderna-gl","category-idade-moderna","category-recuncho-da-historia","tag-austrias-gl","tag-biografias-gl","tag-carlos-i-gl","tag-carlos-ii-gl","tag-carlos-v-gl","tag-curiosidades-historicas-gl","tag-dinastia-gl","tag-edad-gl","tag-espana-gl","tag-felipe-ii-gl","tag-felipe-iii-gl","tag-felipe-iv-gl","tag-idade","tag-moderna-gl","tag-sociedad-gl","category-520","category-223","category-221","description-off"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/15416","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=15416"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/15416\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":15419,"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/15416\/revisions\/15419"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/15392"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=15416"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=15416"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=15416"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}