{"id":15257,"date":"2026-06-09T01:49:53","date_gmt":"2026-06-09T00:49:53","guid":{"rendered":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/?p=15257"},"modified":"2026-06-09T01:49:53","modified_gmt":"2026-06-09T00:49:53","slug":"o-mosteiro-de-san-martino-pinario","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/o-mosteiro-de-san-martino-pinario\/","title":{"rendered":"O Mosteiro de San Marti\u00f1o Pinario"},"content":{"rendered":"

Pola s\u00faa beleza, por ser un aut\u00e9ntico tesouro e pola s\u00faa proximidade \u00e1 Catedral de Santiago de Compostela, o Mosteiro de San Marti\u00f1o Pinario<\/em><\/strong> \u00e9 unha visita obrigada para todo aquel que se achegue por esta fermosa cidade.<\/p>\n

O mosteiro at\u00f3pase no casco antigo da cidade de Santiago, na Praza da Inmaculada, fronte \u00e1 fachada norte da Catedral, na chamada Azabacher\u00eda. Est\u00e9ndese tam\u00e9n rodeando as r\u00faas de Moeda Vella e Valdedeus, chegando, no seu parte noroeste, a mirar ao pr\u00f3ximo Convento de San Francisco.<\/p>\n

Ocupa unha ampla extensi\u00f3n, uns 20.000 metros cadrados. Tr\u00e1tase pois dun conxunto de gran dimensi\u00f3n, un dos m\u00e1is grandes existentes en Espa\u00f1a, soamente superado polo mosteiro de San\u00a0 Lorenzo del Escorial mandado constru\u00edr s\u00e9culos m\u00e1is tarde polo rei Felipe II.<\/p>\n

Fundado entre os s\u00e9culos X e XI, este lugar desempe\u00f1ou diversas funci\u00f3ns ao longo dos anos e foi reco\u00f1ecido pola s\u00faa importancia cultural e arquitect\u00f3nica.<\/p>\n

Tr\u00e1tase dun dos mellores templos do barroco galego (con permiso da Catedral) e \u00e9, con San Paio de Antealtares, o cenobio compostel\u00e1n vinculado ao comezo do culto e custodia do sepulcro de Santiago o Maior (s\u00e9culo IX).<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

 <\/p>\n

Historia do Mosteiro de San Marti\u00f1o Pinario<\/strong><\/h2>\n

Santiago de Compostela e o Mosteiro de San Marti\u00f1o Pinario van da man, debido a que naceron e creceron ao mesmo tempo, feito que axudou a asentar a tradici\u00f3n xacobea. Todo comezou cando Alfonso II O Casto, rei de Asturias e Galicia, dispuxo, xa no s\u00e9culo IX, que os restos de Santiago o Maior descansasen no que hoxe se co\u00f1ece como Compostela, a\u00ednda que por aquel momento non era m\u00e1is que un escampado. Por iso, mandou levantar unha humilde igrexa sobre os restos, a cal tam\u00e9n ser\u00eda a primeira bas\u00edlica compostel\u00e1. Como acompa\u00f1amento, ordenou a construci\u00f3n de dous mosteiros practicamente anexos ao templo. Un deles ser\u00eda o primeiro xerme do mosteiro de San Marti\u00f1o Pinario: o de Santa Mar\u00eda Corticela, cuxa capela est\u00e1 integrada a d\u00eda de hoxe na catedral. Pouco tempo despois, Alfonso III, O Magno considerou oportuno levantar a catedral sobre esa pequena bas\u00edlica que servira de acubillo aos restos de Santiago o Maior. E as\u00ed se constitu\u00edu, aos poucos, o nacemento dunha Compostela que foi crecendo co paso do tempo, \u00e1 vez que o fac\u00edan a s\u00faa tradici\u00f3n xacobea e a orde benedictina que habita na cidade.<\/p>\n

A\u00ednda que non est\u00e1n totalmente claros as orixes do mosteiro, parece ser que temos que buscalos a finais do s\u00e9culo IX ou comezos do s\u00e9culo<\/em><\/strong> X<\/em><\/strong>, cando un grupo de monxes benedictinos ocup\u00e1banse do oratorio da capela da Corticela (integrada actualmente dentro da Catedral). Iso ser\u00eda posible grazas ao apoio do bispo Sisnando I, quen no ano 912 dedicou a San Marti\u00f1o un oratorio.<\/p>\n

Estes monxes instal\u00e1ronse nun lugar pr\u00f3ximo \u00e1 devandita capela, nun lugar chamado \u201cPinario\u201d, chamado as\u00ed en referencia ao bosque de pi\u00f1eiros que ocupaba a zona no pasado.<\/p>\n

A vida benedictina \u00e9 unha vida de oraci\u00f3n que adopta numerosas formas e pode levar a cabo en todos os espazos. Con todo, o oficio mon\u00e1stico implica un encontro coa comunidade.<\/p>\n

Esta posible orixe bas\u00e9ase en que as noticias m\u00e1is antigas sobre a existencia dun cenobio benedictino no lugar datan de comezos do s\u00e9culo X, ao pouco tempo do descubrimento dos restos do ap\u00f3stolo, e son uns privilexios outorgados polo rei Ordo\u00f1o que certifican as primeiras doaz\u00f3ns recibidas pola comunidade e a posesi\u00f3n da igrexa de Santa Mar\u00eda da Corticela.<\/p>\n

Nun primeiro momento os monxes estiveron obrigados a seguir realizando os oficios lit\u00farxicos na Corticela, pero a finais do s\u00e9culo X puideron compartilo co da s\u00faa propia igrexa monasterial, dedicada a San Marti\u00f1o (Marti\u00f1o en galego) de Circu\u00edtos, santo moi vinculado coas nacentes peregrinaci\u00f3ns e que chegar\u00eda a contar cunha gran devoci\u00f3n no Cami\u00f1o de Santiago, xa desde Francia.<\/p>\n

Inicialmente haber\u00eda un cenobio, no s\u00e9culo X, e chegado os tempos de Xelm\u00edrez, en 1102<\/em><\/strong> (1109 segundo algunhas fontes), consagrar\u00edase a nova igrexa rom\u00e1nica<\/em><\/strong>, da que lamentablemente non queda ning\u00fan resto tras a realizaci\u00f3n ao longo dos s\u00e9culos de diferentes reconstruci\u00f3ns e reformas. As\u00ed pois, o Mosteiro de San Marti\u00f1o nacer\u00eda no s\u00e9culo XI, tras o tr\u00e1xico paso de Almanzor por terras galegas, contando os monxes as obras de construci\u00f3n, co apoio do bispo Pedro de Mezonzo.<\/p>\n

\"Gelm\u00edrez\"

Xelm\u00edrez<\/p><\/div>\n

Te\u00f1amos presente que o s\u00e9culo XI era un per\u00edodo de gran esplendor na zona en que se construir\u00eda o mosteiro, pois era onde se concentraban os peregrinos estranxeiros para entrar na catedral, e onde se atopaba o hospital para atendelos.<\/p>\n

As ordes relixiosas comezaron a adquirir gran poder\u00edo nesta \u00e9poca e fac\u00edan ostentaci\u00f3n dese poder nos seus edificios. Compostela era xa un centro de peregrinaci\u00f3n de m\u00e1xima relevancia e todas as ordes quer\u00edan ter aqu\u00ed o seu escaparate. A de San Benito non pod\u00eda ser menos e por iso foi que levaron a cabo esta obra. Ocupar\u00edan o mosteiro ata a desamortizaci\u00f3n de 1835.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

 <\/p>\n

Os s\u00e9culos de crecemento de San Marti\u00f1o Pinario suced\u00e9ronse ata o XIII<\/em><\/strong>, sufrindo una certa crise durante os s\u00e9culos XIV e XV, coincidindo co auxe e fundaci\u00f3n de comunidades mendicantes -franciscanos e dominicos- na cidade de Santiago.<\/p>\n

No ano 1494 o mosteiro pasa a depender da congregaci\u00f3n benedictina de Valladolid<\/em><\/strong>, e o mosteiro recupera o seu esplendor coa promoci\u00f3n que lle deparan os Reis Cat\u00f3licos. Converteuse as\u00ed no mosteiro m\u00e1is rico e poderoso de Galicia.<\/p>\n

A realizaci\u00f3n da igrexa e o mosteiro levan a cabo ao longo de m\u00e1is dun s\u00e9culo, desde que se comeza a igrexa, en 1590, ata que termina un dos claustros interiores, en 1747.<\/p>\n

O mosteiro foi sometido a importantes obras de ampliaci\u00f3n e renovaci\u00f3n nos s\u00e9culos XVI e XVII<\/em><\/strong>, e moitas das estruturas que se poden ver hoxe en d\u00eda son o resultado destas intervenci\u00f3ns.<\/p>\n

O final da gran instituci\u00f3n mon\u00e1stica chegar\u00eda coa Desamortizaci\u00f3n, en 1835<\/em><\/strong>, cando a comunidade benedictina foi exclaustrada e o mosteiro pasou a ser sede de oficinas estatais e a acoller importantes eventos. Os monxes non volveron xamais.<\/p>\n

En 1868 converteuse na sede do Seminario Maior de Santiago de Compostela, funci\u00f3n que a\u00ednda conserva hoxe en d\u00eda.<\/p>\n

En 2015, o Mosteiro e Iglesia de San Marti\u00f1o Pinario foi inclu\u00eddo na ampliaci\u00f3n do Cami\u00f1o de Santiago pola Unesco.<\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

Caracter\u00edsticas da igresa de San Marti\u00f1o Pinario<\/strong><\/h2>\n

Estamos a falar dunha igrexa que representa unha obra arquitect\u00f3nica impresionante, e que \u00e9 o froito dos s\u00e9culos de maior esplendor do mosteiro.<\/p>\n

A igrexa act\u00faa como punto de partida do mosteiro e como li\u00f1a gu\u00eda desde a cal as obras deber\u00e1n avanzar de Norte a Sur, cara \u00e1 Catedral.<\/p>\n

A actual igrexa comezou a erixirse ao pouco do nomeamento do cordob\u00e9s Juan de San Clemente Torquemada como arcebispo de Santiago en 1587.<\/em><\/strong> Lembremos que se trata dun momento complicado na historia de Espa\u00f1a, pois se suceden o desastre da Armada Invencible e a ameaza de Drake, impulsaron ao arcebispo para ocultar as reliquias do Ap\u00f3stolo \u201cpara que non sexa profanado por estes b\u00e1rbaros herexes\u201d <\/em>e tam\u00e9n a constru\u00edr un apropiado sistema de murallas para protexer \u00e1 cidade, que conduciron \u00e1 realizaci\u00f3n do plano m\u00e1is antigo que se co\u00f1ece de Santiago en 1595.<\/p>\n

Neste contexto, o proxecto foille encargado o portugu\u00e9s Mateo L\u00f3pez, o arquitecto mon\u00e1stico m\u00e1is destacado da cidade. \u00c1 morte de L\u00f3pez en 1606 asumiu a direcci\u00f3n da obra Benito Gonz\u00e1lez de Araujo.<\/p>\n

A igrexa foi terminada no ano 1652<\/em><\/strong>, e nela traballaron varios arquitectos, ademais dos anteriormente citados: o granadino Bartolomeu Fern\u00e1ndez\u00a0 Leituga, o salmantino Pe\u00f1a e Toro, frei Tom\u00e1s Alonso e Frei Gabriel Casas.<\/p>\n

Conta cunha preciosa escaleira, barroca<\/em><\/strong>, de acceso, que salva o desnivel existente no\u00a0 terreo.<\/strong><\/p>\n

Sobre a porta despr\u00e9gase unha vistosa fachada<\/strong> plateresca, orientada ao oeste e aberta \u00e1 praza de San Marti\u00f1o, presenta portada con estrutura de gran retablo de pedra dividido en tres corpos e tres cales separadas por columnas estriadas e est\u00e1 dedicada \u00e1 exaltaci\u00f3n da Virxe Mar\u00eda e da orde benedictina.<\/p>\n

Presiden na parte central, entre a porta e o \u00f3culo, a Virxe, San Benito e San Bernardo, mentres que no front\u00f3n que coroa a portada est\u00e1 San Marti\u00f1o repartindo a s\u00faa capa cun pobre.<\/p>\n

As torres lev\u00e1ntanse s\u00f3 ata a altura da fachada, debido \u00e1 oposici\u00f3n do cabido catedralicio, medorento de que a bas\u00edlica perdese visibilidade.<\/p>\n

A igrexa ten planta de cruz latina con tres nav<\/em>es<\/u><\/strong> no brazo principal e unha nave no transversal, percorridas por unha tribuna. Cuberta con b\u00f3veda de can\u00f3n con fasos casetones. Ten seis capelas laterais rexistradas nun rect\u00e1ngulo.<\/p>\n

Destaca a c\u00fapula semiesf\u00e9rica do cruceiro<\/em><\/strong>, de Bartolomeu Fern\u00e1ndez Leituga e datada no ano 1636.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

 <\/p>\n

A siller\u00eda do coro<\/em><\/strong>, unha das grandes pezas de mobiliario barroco galego, foi realizada por Mateo de Prado entre 1639 e 1647, con claras influencias de Gregorio Fern\u00e1ndez.\u00a0 Composta por tres grandes conxuntos, mostra na siller\u00eda inferior a vida da Virxe Mar\u00eda, seguida dun santoral na estancia intermedia, para rematalo a narraci\u00f3n da vida de San Benito de Nursia, coa imaxe de San Marti\u00f1o de Circu\u00edtos no centro.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

 <\/p>\n

O interior de g\u00f3tico tard\u00edo<\/em><\/strong>, acolle retablos de gran calidade<\/em><\/strong> e a tumba do arcebispo Alonso de Fonseca e Acevedo. A gran c\u00fapula nervada, apoiada en pechinas, proporciona unha sensaci\u00f3n a\u00e9rea moi marcada. Destacan as capelas, realizadas no seu maior parte, no s\u00e9culo XVIII, as\u00ed como os tres retablos, da mesma \u00e9poca, ao que se engade o espl\u00e9ndido coro baixo, do s\u00e9culo XVII, onde se representan escenas da vida da Virxe.<\/p>\n

Os tres retablos son dese\u00f1ados por Fernando de Casas. Ademais, ao longo deses anos, os monxes \u00edan encargando e engadindo imaxes encargadas na s\u00faa maior\u00eda ao escultor Jos\u00e9 Ferreiro.<\/p>\n

Unha das caracter\u00edsticas m\u00e1is rechamantes do retablo maior<\/em><\/strong>, constru\u00eddo en madeiras nobres recubertas de pan de ouro, \u00e9 a s\u00faa dobre funci\u00f3n de retablo-baldaquino con dobre cara, unha cara \u00e1 nave e outra cara ao coro da comunidade mon\u00e1stica. Organ\u00edzase mediante dous corpos con profusa decoraci\u00f3n en pan de ouro, con columnas salom\u00f3nicas, volutas, perlados, follas de acanto, mi\u00fada decoraci\u00f3n vexetal\u2026 e o seu discurso iconogr\u00e1fico artic\u00falase ao redor da Asunci\u00f3n e a Coroaci\u00f3n da Virxe. M\u00e1is arriba repres\u00e9ntase a apoteose de San Marti\u00f1o de Circu\u00edtos (quen d\u00e1 nome ao mosteiro) cun par de anxos portando as bandeiras das ordes de Calatrava e do Amorne respectivamente. E coroando o retablo atopamos a figura de San Marti\u00f1o de Circu\u00edtos partindo a capa para o pobre.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

 <\/p>\n

Como curiosidade apuntar que cando queiramos diferenciar as figuras de Santiago Matamoros das de San Marti\u00f1o de Circu\u00edtos, haber\u00e1 que fixarse na posici\u00f3n das patas do cabalo e da espada do xinete. Nas figuras de Santiago o cabalo aparece coas d\u00faas patas dianteiras no alto e coa espada elevada en posici\u00f3n de ataque. Por contra, o cabalo de San Marti\u00f1o aparece coas catro patas en terra e o Santo ten a espada baixa mentres se corta a capa. Ademais sempre aparece un pobre ao seu lado.<\/p>\n

Neste retablo maior, a gran carga decorativa delata que este retablo \u00e9 de estilo churrigueresco.<\/p>\n

Os retablos laterais<\/em><\/strong>, colocados nos testeros do cruceiro, est\u00e1n dedicados a San Benito e \u00e1 Virxe Inglesa, que recibe ese nome porque a tradici\u00f3n di que a talla da Virxe co Neno que preside o conxunto, que data de ha. 1500, foi tra\u00edda a Compostela por cat\u00f3licos exiliados de Inglaterra en tempos de Enrique VIII.<\/p>\n

A sancrist\u00eda<\/em><\/strong> \u00e9 unha interesante obra de Frei Gabriel de Casas e Fernando de Casas e Novoa, realizada entre finais do XVII e principios do XVIII.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

 <\/p>\n

Caracter\u00edsticas del monasterio de San Marti\u00f1o Pinario<\/strong><\/h2>\n

Tr\u00e1tase dunha construci\u00f3n de gran sinxeleza e li\u00f1as moi fr\u00edas, s\u00f3 interrompidas pola fachada, \u00e1 que se accede por unha gran escalinata desde a praza da Inmaculada e deixando de costas a Catedral, a escasos metros.<\/p>\n

Na s\u00faa decoraci\u00f3n intervi\u00f1eron Pe\u00f1a e Toro, Melchor de Velasco e Domingo de Andrade, tres dos mellores artistas da \u00e9poca.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

 <\/p>\n

A fachada principal \u00e9 de estilo barroco<\/em><\/strong>, e foi proxectada por Frei Gabriel das Casas, un dos arquitectos m\u00e1is clasicistas e sobrios do barroco espa\u00f1ol, en torno ao ano 1697. Presenta unha serie de columnas, pilastras e esculturas que lle confiren un aspecto maxestoso. Div\u00eddese en tres corpos: a fronte e as d\u00faas torres laterais. A torre de cinco corpos contrib\u00fae a romper a monoton\u00eda da fachada.<\/p>\n

A escalinata ovalada \u00e9 obra de Manuel dos M\u00e1rtires.<\/p>\n

A portada enmarcada por severas columnas d\u00f3ricas, acolle a San Benito, rematando coa estrutura engadida por Fernando de Casas na que est\u00e1 o escudo de Espa\u00f1a entre vieiras e a figura de San Marti\u00f1o de Circu\u00edtos<\/p>\n

Sobresaen as estatuas da Virxe e alg\u00fans santos abades benedictinos ademais do \u00f3culo ovalado que presta iluminaci\u00f3n. Esta estrutura complexa \u00e9 flanqueada por d\u00faas bandas ou pilastras laterais de siller\u00eda almofadada.<\/p>\n

O mosteiro conta con dous claustros<\/em><\/strong>: o Claustro Procesional, o principal, e o Claustro das Oficinas, realizados no s\u00e9culo XVIII. As s\u00faas cuadrillas ou renx\u00edas te\u00f1en dous pisos. O inferior \u00e1brese mediante arcos de medio punto e no superior hai balc\u00f3ns de van adintelado. Nos espazos intermedios hai parellas de columnas d\u00f3ricas de gran tama\u00f1o. O centro do patio claustral est\u00e1 ocupado por unha gran fonte.<\/p>\n

\"Caustro

Claustro das Procesi\u00f3ns. San Mart\u00edn PInario. Santiago<\/p><\/div>\n

 <\/p>\n

Por \u00faltimo, dentro do mosteiro, queremos advertir aos lectores que visiten o mosteiro, a que gocen das soberbias g\u00e1rgolas <\/em><\/strong>que atesoura, e que presenta unha gran variedade tipol\u00f3xica. As\u00ed atopamos le\u00f3ns, aves rampantes, peces, cans, porcos, asnos, cabras,\u2026 Tam\u00e9n monstros animais ou h\u00edbridos, como aves con orellas, peces con orellas e\/o patas etc. Outra tipolox\u00eda est\u00e1 formada polas g\u00e1rgolas con monstros vexetais, e unhas figuras antropomorfas sorprendentes, con demos alados, personaxes grotescos, con xestos e posturas singulares, que sen d\u00fabida sorprender\u00e1n\u00a0 quen as contemple.<\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

O mosteiro de San Marto\u00f1o Pinario na actualidade<\/strong><\/h2>\n

Na actualidade acolle a un gran n\u00famero de instituci\u00f3ns relixiosas e laicas: \u00e9 o Seminario Maior da Arquidiocese compostel\u00e1, sede do Arquivo Diocesano, alberga a Escola Universitaria de Traballo Social e o Instituto Teol\u00f3xico compostel\u00e1n. Ademais acolle unha hospeder\u00eda, que funciona principalmente durante o ver\u00e1n.<\/p>\n

Na hospeder\u00eda de San Marti\u00f1o Pinario, aqueles que a visitan poden degustar dunha atractiva oferta de doces do Nadal realizados polos obradoiros relixiosos. Tam\u00e9n se poden adquirir outros doces m\u00e1is t\u00edpicos de Galicia, as\u00ed como licores, xab\u00f3ns, aceites, e outros produtos realizados nestas terras.<\/p>\n

Ademais, o mosteiro conta cun museo <\/em><\/strong>que alberga unha importante colecci\u00f3n de iconograf\u00eda, ourivar\u00eda, pinturas, tallas escult\u00f3ricas, manuscritos, unha imprenta, un gabinete de historia natural e f\u00edsica, e unha botica.<\/p>\n

A exposici\u00f3n permanente est\u00e1 formada por 12 salas distribu\u00eddas en varios pisos do edificio monacal. Destacan varias pezas na s\u00faa colecci\u00f3n, como o antigo coro da Catedral de Santiago, de comezos do s\u00e9culo xvii, obra de Juan D\u00e1vila e Gregorio Espa\u00f1ol. \u00c1 s\u00faa vez, un cadro da Virxe do Socorro, obra de Claudio Coello ou algunhas obras de Dionisio Ferros.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Unha das salas incorporadas ao circu\u00edto do museo \u00e9 a antiga botica. Antes do s\u00e9culo XV a atenci\u00f3n sanitaria reca\u00eda, fundamentalmente, nos mosteiros. As\u00ed, en todas as comunidades mon\u00e1sticas exist\u00eda un monxe boticario que cultivaba e colleitaba herbas e plantas medicinais coas que elaboraba os seus remedios. A botica de San Marti\u00f1o est\u00e1 documentada desde fins do s\u00e9culo XVI, sempre rexentada por un monxe da comunidade. Ao principio atend\u00eda \u00e1 comunidade e, esporadicamente, a alg\u00fan peregrino ou enfermo pobre. Pero a mediados do s\u00e9culo XVII abriuse ao p\u00fablico e a comezos do XIX trasladouse ao \u00e1 esquerda da fachada principal do mosteiro para permitir o acceso desde o exterior, no que se co\u00f1eceu como a botica nova.<\/p>\n

Este museo \u00e9 unha xanela ao pasado e permite aos visitantes mergullarse na historia e a cultura deste lugar.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

<\/h2>\n

Conclusions<\/strong><\/h2>\n

San Marti\u00f1o Pinario \u00e9 un conxunto que nos abre unha porta cara a unha dimensi\u00f3n na que os espazos se transforman en lenzos escult\u00f3ricos, mostrando a obra de grandes xenios, arquitectos, escultores, tallistas,\u2026 que crearon unha obra maxestosa.<\/p>\n

A maxestosidade do Mosteiro de San Marti\u00f1o Pinario, unha das vistas m\u00e1is emblem\u00e1ticas de Compostela, est\u00e1 chamado a ser Ben de Interese Cultural (BIC) desde o mes de novembro do 2019.<\/p>\n

O conxunto adquiriu unha importancia social relevante tras a divulgaci\u00f3n realizada, entre outros, polo ilustre dramaturgo e poeta pontevedr\u00e9s Ram\u00f3n Cabanillas Enr\u00edquez<\/em><\/strong> (1876-1959), home ligado\u00a0 \u00e1s Irmandades da Fala, quen distingue cos seus eloxios ao conxunto monumental de San Marti\u00f1o Pinario. Cunha arquitectura e dese\u00f1o impo\u00f1entes, o mosteiro conta cunha gran cantidade de caracter\u00edsticas destacadas, como unha fachada adornada con esculturas e un fermoso claustro interior. Ademais, alberga unha rica colecci\u00f3n de arte sacra, con pinturas, esculturas e retablos de destacados artistas. Pero o m\u00e1is impresionante do Mosteiro de San Marti\u00f1o Pinario \u00e9 a s\u00faa igrexa, unha verdadeira xoia arquitect\u00f3nica de estilo barroco que asombra pola s\u00faa beleza e riqueza art\u00edstica. Sen d\u00fabida, este lugar hist\u00f3rico e relixioso \u00e9 unha visita obrigada para calquera persoa que visite Santiago de Compostela.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

 <\/p>\n

E rematamos esta longa publicaci\u00f3n, confiando en que, a pesar da s\u00faa longa extensi\u00f3n, resultase do voso interese, e nese caso gustar\u00edanos que nolo fix\u00e9sedes saber pulsando no bot\u00f3n \u201cG\u00fastame\u201d<\/em><\/strong>. Ademais, anim\u00e1mosche a achegar alg\u00fan comentario, e se tes interese, subscribirche @gratuitamente \u00e1 Newsletter do Blog para manterche sempre informado sobre as novas publicaci\u00f3ns do Blog.<\/p>\n

Por \u00faltimo, se vos gustou o suficiente como para compartilo nas vosas redes sociais, estariamos realmente encantados de que as\u00ed o fix\u00e9sedes.<\/p>\n

eis.<\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

Referencias<\/strong><\/h2>\n

\u201cBartolom\u00e9 Fern\u00e1ndez Lechuga y el claustro procesional de San Mart\u00edn Pinario en Santiago de Compostela\u201d. <\/em><\/strong>De Vigo Trasancos, A. Cuadernos de Estudios Gallegos (1994)<\/p>\n

\u201cLa Galicia de los monasterios\u201d<\/em><\/strong>. De Chamorro, E. Biblioteca Galicia. La Voz de Galicia.<\/p>\n

\u201cLa iglesia mon\u00e1stica de San Mart\u00edn PInario, en Santiago de Compostela. Proyecto, f\u00b4barica y art\u00edfices\u201d. <\/em><\/strong>De Vigo Trasancos, A. Compostellanum, volumen XXXVIII (1993)<\/p>\n

https:\/\/www.arteguias.com\/monasterio\/monasteriosanmartinpinario.htm<\/a><\/p>\n

https:\/\/doloresherrero.com\/el-seductor-y-magico-imaginario-de-las-gargolas-del-monasterio-de-san-martin-pinario-en-santiago-de-compostela\/<\/a><\/p>\n

http:\/\/www.museosanmartinpinario.com\/<\/a><\/p>\n

https:\/\/www.ruasmagazine.es\/en-el-interior-del-templo-san-martin-pinario<\/a><\/p>\n

https:\/\/www.sanmartinpinario.es\/es\/index.html<\/a><\/p>\n

https:\/\/www.santiagoturismo.com\/monumentos\/mosteiro-e-igrexa-de-san-martino-pinario<\/a><\/p>\n

https:\/\/viajarconelarte.blogspot.com\/2012\/11\/santiago-de-compostela-i-san-martino.html<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

San Marti\u00f1o Pinario \u00e9 un conxunto que nos abre unha porta cara a unha dimensi\u00f3n na que os espazos se transforman en lenzos escult\u00f3ricos, mostrando a obra de grandes xenios, arquitectos, escultores, tallistas,\u2026 que crearon unha obra maxestosa.<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":15227,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"footnotes":""},"categories":[400,221,379,337],"tags":[366,367,3207,247,271,1236,1323,3312,3313,1715],"class_list":["post-15257","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-que-ver-gl-2","category-recuncho-da-historia","category-sugerencias-gl","category-suxestions-gl","tag-arquitectura-gl","tag-arte-gl","tag-barroco-gl","tag-centros-historicos-gl","tag-curiosidades-historicas-gl","tag-monasterio-gl","tag-mosteiro","tag-san-martin-pinario-gl","tag-san-martino-pinario","tag-santiago-de-compostela-gl","category-400","category-221","category-379","category-337","description-off"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/15257","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=15257"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/15257\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":15260,"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/15257\/revisions\/15260"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/15227"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=15257"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=15257"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=15257"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}