{"id":15127,"date":"2026-05-09T23:49:16","date_gmt":"2026-05-09T22:49:16","guid":{"rendered":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/?p=15127"},"modified":"2026-05-09T23:49:16","modified_gmt":"2026-05-09T22:49:16","slug":"os-suevos-en-galicia","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/os-suevos-en-galicia\/","title":{"rendered":"Os suevos en Galicia"},"content":{"rendered":"

O suevos formaron nas nosas terras o primeiro reino post romano de Europa.<\/p>\n

O termo suevo foi usado para nomear a unha gran variedade de pobos, tantos que mesmo puido chegar a substitu\u00edr \u00e1 denominaci\u00f3n \u201cxermanos\u201d, <\/em>cuxos trazos m\u00e1is com\u00fans eran a gran facilidade para trasladarse dun territorio a outro e a s\u00faa pouca dependencia da agricultura.<\/p>\n

Os suevos, como outros pobos germ\u00e1nicos, caracteriz\u00e1ronse por ser un pobo guerreiro, destacando pola s\u00faa valent\u00eda e pola s\u00faa habilidade no combate.<\/p>\n

Unha vez al\u00ed, os suevos asent\u00e1ronse en varias localidades, entre elas, a actual cidade de Santiago de Compostela. Os suevos establec\u00e9ronse nesta cidade durante o s\u00e9culo VI, sendo un dos primeiros pobos en habitala. Os suevos foron unha das principais influencias na cultura galega. Deixaron o seu sinal na lingua, na mitolox\u00eda e nalg\u00fans costumes da rexi\u00f3n. Estes pobos proporcionaron a Galicia unha identidade propia, sendo un dos principais responsables das tradici\u00f3ns locais.<\/p>\n

A principios do s\u00e9culo VII, os suevos foron expulsados de Galicia polas tribos visigodas. Isto marcou o fin da s\u00faa presenza na rexi\u00f3n. A\u00ednda que a s\u00faa estancia en Galicia foi curta, os suevos deixaron unha profunda pegada na cultura e o legado da rexi\u00f3n.<\/p>\n

O reino suevo de Galicia foi moi pouco estudado e referenciado ao longo destes anos de revisionismo historiogr\u00e1fico de hoxe en d\u00eda. \u00c9 necesario un estudo m\u00e1is profundo, non s\u00f3 das fontes escritas, tam\u00e9n das arqueol\u00f3xicas, para poder aclarar moitos aspectos que hoxe seguen na sombra. Unha sociedade como a sueva, capaz de dominar sobre tan amplos territorios, ben merece un lugar destacado da Historia espa\u00f1ola.<\/p>\n

 <\/p>\n

Contexto hist\u00f3rico<\/strong><\/h2>\n

O Imperio Romano foi o Estado de maior tama\u00f1o que co\u00f1ecese nunca a Europa Occidental. Pero este gran imperio comezou a dar mostras dun claro afundimento en torno ao s\u00e9culo III. O seu poder\u00edo, antes temido por todos, vai debilitar. Entre, outras causas, as sucesivas filtraci\u00f3ns dos pobos b\u00e1rbaros nos seus dominios carrexar\u00e1n a s\u00faa total destruci\u00f3n: No ano 409 bandas de suevos, v\u00e1ndalos e alanos que percorr\u00edan as Galias desde hai varios anos antes, pasar\u00e1n a Hispania.<\/p>\n

Consumada a penetraci\u00f3n dos suevos, v\u00e1ndalos e alanos nas terras peninsulares, as autoridades imperiais aceptar\u00e1n, nun principio, asinar con eles un pacto ou foedus que lles permitir\u00e1 a repartici\u00f3n entre si do territorio, excepto a provincia Tarraconense que segu\u00eda adscrita \u00e1 autoridade directa de Roma. Esta repartici\u00f3n ao parecer f\u00edxose por sorteo. Hidacio, na s\u00faa cr\u00f3nica, fala do sorteo das terras peninsulares para a instalaci\u00f3n dos diferentes pobos germ\u00e1nicos. As\u00ed, os alanos inst\u00e1lanse nas provincias de Lusitania e Cartaxinense, os v\u00e1ndalos silingos na B\u00e9tica.<\/p>\n

\"Hidacio\"

Hidacio<\/em><\/p><\/div>\n

 <\/p>\n

E Gallaecia ser\u00e1 repartida entre os v\u00e1ndalos asdingos e os suevos.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

 <\/p>\n

No s\u00e9culo IV existir\u00e1n en Galicia tres sedes episcopais:<\/p>\n

Tui, Ir\u00eda e Lugo. Estes centros supo\u00f1er\u00e1n a iniciaci\u00f3n deuna forza que, con car\u00e1cter relixioso, consolidarase coa chegada dos suevos ao N.Ou. hisp\u00e1nico no 411 e a conversi\u00f3n deste pobo ao cristianismo (s\u00e9culo VI).<\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

A orixe dos suevos<\/strong><\/h2>\n

Os suebi,<\/em> ou suevos en espa\u00f1ol, foron un pobo germ\u00e1nico que se estableceu na pen\u00ednsula Ib\u00e9rica durante o s\u00e9culo V.<\/p>\n

Os suevos proceden dunha zona pr\u00f3xima ao mar B\u00e1ltico, no norte de Europa, foron chamados as\u00ed polos romanos, pois chamaban Mare Suebicum<\/em>, a ese mar que os albergaba, a\u00ednda que con esa denominaci\u00f3n comprend\u00edan tam\u00e9n a outros pobos xermanos residentes nas proximidades.<\/p>\n

Segundo a historiograf\u00eda tradicional, os suev0s pertencen ao grupo dos hormin\u00f3ns<\/em>, que habitaban na zona noroeste da actual Alema\u00f1a e o sur da Escandinavia na Idade do Bronce.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

 <\/p>\n

Empezaron a s\u00faa expansi\u00f3n cara ao occidente europeo, pero a pesar da s\u00faa vitoria sobre os celtas na batalla de Maget\u00f3briga, os suevos atopar\u00e1n un serio obst\u00e1culo no seu avance cara a Occidente: #Julio C\u00e9sar.<\/p>\n

Ao comezar a desprazarse, ocuparon a actual Alema\u00f1a, onde unha rexi\u00f3n tomou o nome de Suabia. Alg\u00fans grupos separ\u00e1ronse do tronco com\u00fan e denomin\u00e1ronse alamanes, que dar\u00edan o nome ao pa\u00eds de Alema\u00f1a.<\/p>\n

Os suevos chegaron a terras galegas e crearon un reino que durou pouco m\u00e1is de 50 anos, e que ser\u00eda o primeiro en separarse do imperio romano e acu\u00f1ar moeda. Chegaron a estas terras ao redor dos anos 409 a 411, cunha poboaci\u00f3n non moi grande, ao redor dunhas trinta mil persoas, que quer\u00edan controlar unha zona, a galaico romana, que por aquelas datas alcanzar\u00eda os 700.000 habitantes, algo que marcar\u00eda a longo prazo o seu fracaso militar. Tiveron que combater con v\u00e1ndalos asdingos por estes territorios. E asent\u00e1ronse con un foedus <\/em>con Roma.<\/p>\n

Ante a imposibilidade de ocupar todo o territorio de maneira uniforme, deciden situarse nos lugares de maior valor estrat\u00e9xico e econ\u00f3mico: as cidades e as vilas m\u00e1is grandes e as zonas fronteirizas. A capital do reino suevo fixar\u00edana en Braga. \u00c9 importante ter en conta que no s\u00e9culo V Gallaecia, inclu\u00eda a actual Galicia, o norte de Portugal e a Meseta Norte, chegando a Somosierra no seu l\u00edmite sur e \u00e1 provincia de Soria cara ao Leste.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

 <\/p>\n

O proceso de asentamento e dominio suevo sobre a provincia de Gallaecia foi lento e cheo de contratempos para eles, porque gran parte da poboaci\u00f3n local era remisa \u00e1 s\u00faa presenza e a entregarlles tributos e subministraci\u00f3ns.<\/p>\n

Os suevos estaban nunha situaci\u00f3n legal dif\u00edcil, porque a s\u00faa presenza en Gallaecia deb\u00edase a un pacto cun emperador usurpador e os romanos non lles reco\u00f1ec\u00edan o seu status de aliados federados, algo que permitise asentalos como un ex\u00e9rcito a cambio de quedar con parte da recadaci\u00f3n na provincia. Leste foi un per\u00edodo moi inestable para Gallaecia, porque co baleiro de poder deixado pola administraci\u00f3n imperial e a chegada dos suevos hab\u00eda moita intranquilidade e desorde. Os suevos de cando en vez chegaban a acordos de paz coas elites locais, pero eses acordos romp\u00edan e reestablec\u00edan constantemente.<\/p>\n

O primeiro rei foi Hermerico ao que suceder\u00eda o seu fillo Requila<\/em><\/strong>, que se dedicou a loitar para expandir o seu reino polo norte da Lusitania, chegando a conquistar M\u00e9rida e mesmo Sevilla.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

O sucesor de Requila ser\u00eda o primeiro rei suevo nado en Galicia, o seu fillo Requiario<\/em><\/strong>, quen adoptou o catolicismo. A partir da derrota deste rei e as s\u00faas tropas na batalla do r\u00edo *\u00d3rbigo contra os visigodos, empezou a lenta agon\u00eda do reino suevo, pois empezar\u00eda a manifestarse a influencia visigoda. A partir dese momento o reino suevo div\u00eddese e reagrupa en diferentes momentos, pero inmersos nunha secuencia de feitos na loita por sobrevivir, como a adopci\u00f3n do arrianismo no ano 465 pola influencia visigoda e a volta ao catolicismo no 550. Tras a morte de Remismundo \u00e9ntrase nunha \u00e9poca escura que durar\u00e1 ata 550, na que desaparecen practicamente todos os textos escritos.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

 <\/p>\n

Co reinado de Teodomiro<\/em><\/strong> (559-570) f\u00edxase a capital en Ourense. E o final do reino suevo prod\u00facese no ano 585 coa anexi\u00f3n por parte dos visigodos.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

 <\/p>\n

Durante a s\u00faa estancia en Galicia, os suevos constru\u00edron unha serie de fortificaci\u00f3ns para asegurar as s\u00faas posesi\u00f3ns. Tam\u00e9n desenvolveron unha serie de actividades econ\u00f3micas, como a agricultura e a gander\u00eda, para obter os recursos necesarios para a supervivencia. Ademais, os suevos asent\u00e1ronse na parte occidental de Galicia, onde desenvolveron unha cultura propia.<\/p>\n

Un dos principais rivais dos suevos eran os v\u00e1ndalos, antigos aliados dos mesmos e convertidos a rivais debido \u00e1s ambici\u00f3ns territoriais. Acurralaron aos suevos e non puideron acabar con eles grazas \u00e1 intervenci\u00f3n romana que co apoio suevo desterraron aos v\u00e1ndalos fac\u00eda o sur.<\/p>\n

A partir da s\u00faa chegada a Hispania, a supervivencia dos suevos como entidade \u00e9tnica e pol\u00edtica depender\u00e1 non tanto deles mesmos, como dos sempre inestables e cambiantes equilibrios de poder, por exemplo, entre o titular da dignidade imperial en Occidente, os distintos usurpadores, os visigodos, os v\u00e1ndalos, os francos ou o Imperio Romano de Oriente.<\/p>\n

Estes acontecementos, co\u00f1ec\u00e9molos grazas \u00e1s cr\u00f3nicas de Hidacio, bispo galaico, cuxo testemu\u00f1o \u00e9 fundamental para entender o desenvolvemento social ocorrido en Hispania ata o 469. Por exemplo, Hidacio c\u00f3ntanos como os suevos foron capaces de aproveitar as diferenzas entre cat\u00f3licos e priscilianistas (seguidores do suposto hereje Prisciliano de \u00c1vila) para poder formar unha brecha entre as tropas de resistencia galaicas.<\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

Caracter\u00edsticas da sociedade sueva<\/strong><\/h2>\n

Os sucesivos achados arqueol\u00f3xicos e as cr\u00f3nicas medievais permiten co\u00f1ecer alg\u00fans aspectos da s\u00faa cultura. Os suevos eran agricultores e tam\u00e9n desenvolveron a artesan\u00eda, creando xoias e obxectos de bronce e ferro. Ademais, eran co\u00f1ecidos pola s\u00faa habilidade como xinetas e pola s\u00faa capacidade para a guerra.<\/p>\n

O reino dos suevos estaba gobernado por un rei, que exerc\u00eda o poder pol\u00edtico e militar. Os cronistas ref\u00edrense ao Regnum suevorum, Suevorum patria, Gallicianse regnum: Reino dos suevos, patria dos suevos, reino galego.<\/em><\/p>\n

O poder do rei era absoluto, con xu\u00edces supremos e xefes do ex\u00e9rcito. Estaba asesorado por un consello de nobres e contaba co apoio dunha clase militar.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

 <\/p>\n

A nivel administrativo, o reino estaba dividido en comarcas e cada comarca estaba a cargo dun l\u00edder local.<\/p>\n

A sociedade sueva estaba estruturada en diferentes estratos, sendo a nobreza a clase dominante. Por baixo da nobreza atop\u00e1base a clase libre, composta por agricultores, artes\u00e1ns e comerciantes. Na base da pir\u00e1mide social atop\u00e1banse os servos, que traballaban a terra e estaban suxeitos \u00e1 servidume.<\/p>\n

O reino dos suevos contaba cun sistema legal baseado nas leis germ\u00e1nicas, co\u00f1ecidas como “leis suevo-visigodas”.<\/em> Estas leis regulaban aspectos como a propiedade, os contratos, o matrimonio e os delitos. A xustiza administr\u00e1base a trav\u00e9s de tribunais compostos por xu\u00edces e base\u00e1base na mediaci\u00f3n e a compensaci\u00f3n econ\u00f3mica.<\/p>\n

A econom\u00eda dos suevos base\u00e1base principalmente na agricultura e a gander\u00eda. Os suevos cultivaban cereais, legumes e vide, e criaban ga\u00f1ado ovino e bovino. Ademais, tam\u00e9n se dedicaban \u00e1 explotaci\u00f3n de minerais, como o ouro e a prata, e ao comercio con outros pobos da pen\u00ednsula ib\u00e9rica e do Mediterr\u00e1neo.<\/p>\n

Os suevos cobrar\u00e1n os tributos denominados capitatio e ingatio<\/em>, como os fac\u00edan os romanos.<\/p>\n

O reino dos suevos estableceu relaci\u00f3ns comerciais tanto con outros pobos da pen\u00ednsula ib\u00e9rica como co Mediterr\u00e1neo. Os suevos comerciaban con produtos agr\u00edcolas, como cereais, veu e aceite, as\u00ed como con produtos minerais. Estas actividades comerciais contribu\u00edron ao desenvolvemento econ\u00f3mico e \u00e1 prosperidade do reino.<\/p>\n

Os suevos acu\u00f1aron a s\u00faa propia moeda, co\u00f1ecida como “triens”,<\/em> que era unha moeda de ouro.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

A cultura dos suevos estaba influenciada pola tradici\u00f3n germ\u00e1nica e pola cultura romana. Os suevos desenvolveron a s\u00faa propia literatura e poes\u00eda, as\u00ed como manifestaci\u00f3ns art\u00edsticas en cer\u00e1mica, ourivar\u00eda e escultura. Ademais, practicaban rituais relixiosos e celebraban festividades relacionadas coa agricultura e a caza.<\/p>\n

As mulleres ti\u00f1an un papel subordinado aos homes e a s\u00faa principal funci\u00f3n era a de esposa e nai. As mulleres non ti\u00f1an dereitos pol\u00edticos nin acceso \u00e1 educaci\u00f3n e a s\u00faa vida estaba fortemente regulada por normas e costumes sociais.<\/p>\n

Relixiosamente, os suebi practicaban unha forma de paganismo germ\u00e1nico, cun pante\u00f3n de deidades similar ao adorado por outras tribos germ\u00e1nicas, baseado na tradici\u00f3n germ\u00e1nica e na adoraci\u00f3n de deuses e esp\u00edritos naturais. Cr\u00edan na existencia de m\u00faltiples deuses e rend\u00edan culto a trav\u00e9s de rituais e sacrificios. Con todo, despois do seu asentamento en Hispania, os suebi gradualmente adoptaron o cristianismo, particularmente o arrianismo, que era predominante entre os pobos germ\u00e1nicos dese tempo.<\/p>\n

Como os suevos adoptaron rapidamente a lingua latina vulgar local, quedaron poucos rastros da s\u00faa lingua germ\u00e1nica nas linguas galega e portuguesa. Distinguir entre pr\u00e9stamos do g\u00f3tico ou do suevo \u00e9 dif\u00edcil, pero hai unha serie de palabras, caracter\u00edsticas de Galicia e da metade norte de Portugal, que se atrib\u00faen ou ben aos suevos ou ben aos godos, a\u00ednda que non se co\u00f1ece unha gran inmigraci\u00f3n visigoda en Gallaecia antes da s\u00e9culo VIII.<\/p>\n

A escritura sueva \u00e9 unha das fontes principais para o estudo e comprensi\u00f3n da sociedade e cultura sueva. Durante o seu reinado, os suevos utilizaron diversos sistemas de escritura e linguas, tanto lat\u00edn como g\u00f3tico. Os primeiros escritos identificados como suevos datan do s\u00e9culo V. Os documentos adoitan estar escritos en letra uncial ou visig\u00f3tica.<\/p>\n

Do mesmo xeito que outros pobos antigos, os suevos utilizaban diversos materiais para escribir, como pergami\u00f1o e papiro. Tam\u00e9n usaban cera e bronce para escribir sobre tablillas.<\/p>\n

Os principais autores de textos escritos en paleograf\u00eda sueva foron os monxes, que eran os encargados de recompilar e copiar os documentos relixiosos e seculares da \u00e9poca.<\/p>\n

A escritura sueva est\u00e1 formada por caracteres moi particulares que se asemellan \u00e1s runas germ\u00e1nicas.<\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

O legado suevo<\/strong><\/h2>\n

A presenza dos suevos na pen\u00ednsula ib\u00e9rica tivo un impacto na pol\u00edtica e a cultura da \u00e9poca. Os suevos introduciron elementos propios da s\u00faa tradici\u00f3n germ\u00e1nica, como a s\u00faa organizaci\u00f3n pol\u00edtica e social, e tam\u00e9n adoptaron aspectos da cultura romana. Ademais, a s\u00faa conversi\u00f3n ao cristianismo influ\u00edu na difusi\u00f3n do catolicismo na rexi\u00f3n.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

 <\/p>\n

A cultura Sueva caracterizouse pola s\u00faa rica produci\u00f3n art\u00edstica, a s\u00faa avanzada t\u00e9cnica ourive e a elaboraci\u00f3n de cer\u00e1micas moi detalladas. Ademais, deixaron unha pegada importante na literatura popular e obras do rei Miro ou o Bispo San Mart\u00edn de Dumio, quen escribiu poemas e obras relixiosas.<\/p>\n

En canto ao seu legado social, os suevos introduciron un sistema feudal baseado na propiedade privada e a xerarqu\u00eda social. Tam\u00e9n, sentaron as bases para a organizaci\u00f3n pol\u00edtica e administrativa das rexi\u00f3ns onde se estableceron. As\u00ed mesmo, os suevos foron os primeiros en impo\u00f1er a obrigaci\u00f3n do servizo militar aos homes nobres e com\u00fans.<\/p>\n

Hai un documento \u00fanico, o famoso Parroquial Suevo. \u00c9 unha aburrida lista de diocese coas s\u00faas respectivas parroquias. Os suevos non nos deixaron murallas, pero deix\u00e1ronnos as parroquias, que hoxe seguen funcionando como o mellor sistema para distinguir e xestionar n\u00facleos de poboaci\u00f3n, organizados en parroquias. A estruturaci\u00f3n parroquial pervive en case todo o antigo territorio suevo, conformado polas actuais Galicia e Asturias e o norte de Portugal. Al\u00ed ch\u00e1maselles freguesias pero v\u00e9n sendo exactamente a mesma cousa.<\/p>\n

Deix\u00e1ronnos tam\u00e9n estruturas administrativas e organizativas que mantemos hoxe. As comunidades de montes, por exemplo. Serv\u00eda para que os veci\u00f1os organizasen o mellor aproveitamento dos recursos locais. O gandeiro ti\u00f1a a s\u00faa zona de pastos, o agricultor o seu espazo para plantar colleitas, o madeireiro as s\u00faas \u00e1rbores, o molinero a s\u00faa auga. Dese xeito, o monte comunal era de todos e organiz\u00e1base da maneira m\u00e1is produtiva e sensata.<\/p>\n

Os Suevos lograron influ\u00edr na m\u00fasica, a arquitectura e as tradici\u00f3ns populares galegas. A s\u00faa presenza e o seu legado seguen presentes na cultura popular da rexi\u00f3n.<\/p>\n

A arquitectura dos suevos estaba influenciada pola tradici\u00f3n germ\u00e1nica e pola arquitectura romana. Os suevos constru\u00edron igrexas e edificios administrativos utilizando t\u00e9cnicas e materiais propios da rexi\u00f3n, como a pedra e a madeira. Alg\u00fans exemplos emblem\u00e1ticos da arquitectura suevo son a ponte de Bibei, e a igrexa de San Pedro de Rocas (ver o noso post: O singular e espectacular Mosteiro de San Pedro das Rocas<\/a>)<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

 <\/p>\n

O templo de San Trocado de Santa Comba (Bande, Ourense) est\u00e1 considerado como unha das edificaci\u00f3ns da arte suevo-visigodo (ou hispano-visigoda, xa que desde o punto de vista art\u00edstico conxuga distintas tendencias dos sucesivos pobos conquistadores) m\u00e1is importantes de todo o Estado espa\u00f1ol. Conserva elementos da \u00e9poca da romanizaci\u00f3n como un miliario que serve agora de fuste a unha pila bautismal, e o templo posiblemente exist\u00eda xa como tal no s\u00e9culo VII. Ao redor dos s\u00e9culos IX e X foi obxecto dunha importante restauraci\u00f3n. At\u00f3pase preto da v\u00eda romana XVIII e do campamento romano de Aquis Querquennis.<\/em><\/p>\n

Por parte dalg\u00fans autores af\u00edrmase que a imaxe da virxe que se venera no santuaria de Pastoriza (A Coru\u00f1a) pertenceu ao rei suevo Requiario, considerado o primeiro monarca cat\u00f3lico dun reino germ\u00e1nico. A imaxe estar\u00eda nunha primitiva igrexa e foi escondida no monte para protexela das invasi\u00f3ns normandas e dos sarracenos.<\/p>\n

A m\u00fasica tradicional galega ten influencias da cultura germ\u00e1nica, tanto en melod\u00edas como en instrumentos musicais.<\/p>\n

Na zona da actual Galicia hai varias localidades con toponimia germ\u00e1nica, como \u00e9 o caso de Arteixo, Ames, A Ba\u00f1a, Sandi\u00e1s, Mondariz, Guitirrz, Baltar, Gondomar,\u2026<\/p>\n

 <\/p>\n

E rematamos esta publicaci\u00f3n, confiando en que, a pesar da s\u00faa longa extensi\u00f3n, resultase do voso interese, e nese caso gustar\u00edanos que nolo fix\u00e9sedes saber pulsando no bot\u00f3n \u201cG\u00fastame\u201d.<\/em><\/strong> Ademais, anim\u00e1mosche a achegar alg\u00fan comentario, e se tes interese, subscribirche gratuitamente \u00e1 Newsletter do Blog para manterche sempre informado sobre as novas publicaci\u00f3ns do Blog.<\/p>\n

Por \u00faltimo, se vos gustou o suficiente como para compartilo nas vosas redes sociais, estariamos realmente encantados de que as\u00ed o fix\u00e9sedes.<\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

Referencias<\/strong><\/h2>\n

Historia antigua de la Pen\u00ednsula Ib\u00e9rica, \u00e9poca tardoimperial y visigoda<\/em><\/strong>. DE Sayas Abengoechea, J.J. y Abad Varela, M. Ed. Uned<\/p>\n

El reino suevo en Galicia<\/em><\/strong>. De L\u00f3pez-Dafonte Sanju\u00e1n. J.M.<\/p>\n

De los v\u00e1ndalos a los suevos en Galicia.<\/em><\/strong> De Quiroga, J.L. y Lovelle M.R.<\/p>\n

https:\/\/arteguias.com\/reinosuevo.htm<\/a><\/p>\n

https:\/\/historiadegalicia.gal\/2019\/07\/o-reino-suevo-en-galicia-so-50-anos-de-independencia\/<\/a><\/p>\n

https:\/\/institutointernet.net\/la-historia-de-los-suevos-origen-y-caida-del-reino-germanico\/<\/a><\/p>\n

 <\/p>\n

Im\u00e1genes<\/strong><\/p>\n

https:\/\/www.regionalgeographic.com\/2020\/04\/los-caminos-de-santiago-por-la-historia.html<\/a><\/p>\n

https:\/\/institutointernet.net\/la-historia-de-los-suevos-origen-y-caida-del-reino-germanico\/<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

O reino suevo de Galicia foi moi pouco estudado e referenciado ao longo destes anos de revisionismo historiogr\u00e1fico de hoxe en d\u00eda. \u00c9 necesario un estudo m\u00e1is profundo, non s\u00f3 das fontes escritas, tam\u00e9n das arqueol\u00f3xicas, para poder aclarar moitos aspectos que hoxe seguen na sombra. Unha sociedade como a sueva, capaz de dominar sobre tan amplos territorios, ben merece un lugar destacado da Historia espa\u00f1ola.<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":15101,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"footnotes":""},"categories":[221],"tags":[271,126,3290,3291],"class_list":["post-15127","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-recuncho-da-historia","tag-curiosidades-historicas-gl","tag-galicia-gl","tag-gallaecia-gl","tag-suevos-gl","category-221","description-off"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/15127","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=15127"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/15127\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":15548,"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/15127\/revisions\/15548"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/15101"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=15127"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=15127"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=15127"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}