![\"\"](\"https:\/\/recreacionhistoria.com\/wp-content\/uploads\/2024\/05\/Samos-300x200.jpg\" "\\"\\"")
<\/p>\nNo pobo de Samos, na provincia de Lugo, pr\u00f3ximo \u00e1 vila de Sarria, atopamos un mosteiro, de orixe altomedieval que se asenta nun estreito val, encajonado entre monta\u00f1as, xunto ao r\u00edo Ouribio, afluente do Neira, que \u00e1 s\u00faa vez une as s\u00faas augas \u00e1s do Mi\u00f1o, antes de morrer no mar.<\/p>\n
Da presenza deste mosteiro naceu a vila actual.<\/p>\n
O mosteiro de Samos \u00e9 unha xoia no Cami\u00f1o de Santiago. Situado A s\u00faa impo\u00f1ente silueta, case lambida polas augas do Sarria, rec\u00f3rtase contra as verdes ladeiras dos cerros, pero houbo un tempo en que aquel vasto complexo non era m\u00e1is que unha pequena igrexa.<\/p>\n
<\/p>\n
Tam\u00e9n foi co\u00f1ecido como o Mosteiro de S\u00e1mamos, nome de ascendencia visig\u00f3tica, que co paso do tempo, quedar\u00eda reducido ao de Samos.<\/p>\n
Co\u00f1ecemos a riqueza do mosteiro a trav\u00e9s dos rexistros das s\u00faas propiedades e rendas. As rendas principais provi\u00f1an da verdadeira xoia do mosteiro e principal fonte de ingresos: a venda do ferro das s\u00faas ferrer\u00edas.<\/p>\n
Doutra banda, monxes e soados autores ligados ao mosteiro como o pai Feijoo, f\u00e1lannos de ung\u00fcentos, emplastos e medicinas realizadas a partir das plantas do seu horto e xard\u00edn medicinal, que no s\u00e9culo XVII xa ser\u00eda nomeada como botica ou primitiva farmacia aberta tam\u00e9n aos habitantes da zona.<\/p>\n
Durante s\u00e9culos, o mosteiro de Samos foi o protagonista do tramo do Cami\u00f1o de Santiago Franc\u00e9s, que discorre entre Triacastela e Sarria, seguindo a f\u00e9rtil veiga que avanza en paralelo ao roteiro que transcorre a trav\u00e9s de Zoo, Mont\u00e1n e Calvor, citada polo C\u00f3dice Calixtino.<\/em><\/p>\n Ata que non se chega fisicamente aos p\u00e9s do mesmo, non se pode imaxinar a grandeza do mesmo. Est\u00e1 considerado como Monumento Nacional e Ben de interese cultural.<\/p>\n Crese que o mosteiro de Samos data do s\u00e9culo V ou VI, porque a primeira referencia escrita que se co\u00f1ece \u00e9 do ano 665 (unha inscrici\u00f3n nos muros do claustro da porter\u00eda que di que foi reconstru\u00eddo polo bispo de Lugo Ermefredo).<\/p>\n Tr\u00e1tase dunha das fundaci\u00f3ns mon\u00e1sticas m\u00e1is grandes e antigas de Galicia, cuxo orixe se remonta ao s\u00e9culo VI, cando o ap\u00f3stolo suevo, Mart\u00edn de Braga (co\u00f1ecido en Galicia como San Marti\u00f1o de Dumio), chegou a estas terras e fundouno como colexio de Teolox\u00eda e Filosof\u00eda.<\/p>\n San Marti\u00f1o de Dumio<\/em><\/p><\/div>\n <\/p>\n S\u00e1bese que foi renovado por San Fructuoso no s\u00e9culo VII.<\/p>\n Aquelas comunidades relixiosas rex\u00edanse por Regras Hispanas como as de San Fructuoso ou San Isidoro, pero a partir do s\u00e9culo X a Regra de San Benito ordenou a vida mon\u00e1stica neste cenobio.<\/p>\n A comezos do s\u00e9culo X, o bispo de Lugo, don Ero, tentou facerse co seu control e expulsou aos monxes. Os condes Arias Men\u00e9ndez e Gutierre Men\u00e9ndez\u2014fillos de Hermenegildo Guti\u00e9rrez\u2014 foron requiridos para repoboar o mosteiro con novos monxes; a partir de ent\u00f3n hai moi boas relaci\u00f3ns entre o mosteiro e esta familia condal.<\/p>\n No mesmo s\u00e9culo foi reocupado a pedimento do rei Ordo\u00f1o II de Le\u00f3n e desde 960 a comunidade viviu baixo a regra de San Benito, a\u00ednda que no s\u00e9culo XII sumouse \u00e1 Reforma cluniacense co bispo don Juan.<\/p>\n E \u00e9 a partir deste s\u00e9culo, o s\u00e9culo X, cando o mosteiro foi ocupado por monxes benedictinos, e son membros desa mesma orde os que seguen vivindo al\u00ed hoxe en d\u00eda. Isto fai que o de Samos sexa o mosteiro habitado m\u00e1is antigo de Espa\u00f1a.<\/p>\n Sufriu diversos avatares, entre outros, pola invasi\u00f3n musulm\u00e1, polo que temporalmente foi abandonado. O mosteiro foi ocupado por moz\u00e1rabes que vi\u00f1an fuxindo da o-Andalus, ao redor do\u00a0 760, en tempos do rei Fruela I que lles asignou un coto nestas terras. Cando anos m\u00e1is tarde Fruela foi asasinado, o fillo deste, o que ser\u00eda o gran rei Alfonso II o Casto, rei de Asturias,\u00a0 atopou aqu\u00ed refuxio e pasou da s\u00faa infancia aqu\u00ed, xunto \u00e1 s\u00faa irm\u00e1 Jimena, tras a morte por asasinato do seu pai, cando a s\u00faa vida perigaba polas continuas conspiraci\u00f3ns aristocr\u00e1ticas do recentemente nado Reino Astur.<\/p>\n Fruela I<\/em><\/p><\/div>\n <\/p>\n Alfonso II caracterizouse por ser un home xusto e agradecido, polo que recompensou, con terras e bens, aos monxes de Samos pola bondade que tiveron con el e a s\u00faa nai en tempos dif\u00edciles. E as\u00ed, a s\u00faa estancia resulto decisiva para a expansi\u00f3n econ\u00f3mica, art\u00edstica e cultural do citado mosteiro e, polo tanto, do Cami\u00f1o de Santiago (o chamado Cami\u00f1o Primitivo), pois foi durante o reinado do rei Alfonso II cando se descubriu a tumba do Ap\u00f3stolo Santiago, no ano 813.<\/p>\n O historiador e monxe benedictino Arias Cuenllas, publicou no seu d\u00eda alg\u00fans documentos que se refiren ao labor hospitalario do mosteiro, como a escritura datada en 1064 na que recolle a doaz\u00f3n dun cabaleiro: \u201cCo fin de que lle sirva de alivio e remedio espiritual, ao par que de axuda temporal aos propios monxes, aos pobres, aos peregrinos, aos estranxeiros e aos h\u00f3spedes que acudisen ao cenobio\u201d.<\/em><\/p>\n O mosteiro non s\u00f3 ofrec\u00eda a acollida ou reparo da s\u00faa hospeder\u00eda ao peregrino, tam\u00e9n contaba cunha caixa de primeiros auxilios ou servizo de enfermer\u00eda no que atesouraba os f\u00e1rmacos ou remedios naturais ent\u00f3n co\u00f1ecidos e dispensados para o servizo dos monxes e dos peregrinos que acud\u00edan en demanda de auxilio.<\/p>\n Despois dalgunhas vicisitudes, respecto a as Ordes mon\u00e1sticas que o habitaron, foi no S\u00e9culo XII, coa Reforma da Orde do Cluny, cando alcanza unha gran importancia.<\/p>\n Existe documentaci\u00f3n do auxe da abad\u00eda de Samos nunha bula papal de Alejandro III do ano 1.175, momento no que a abad\u00eda exerc\u00eda xurisdici\u00f3n sobre 105 igrexas repartidas por toda Galicia.<\/p>\n O mosteiro de Samos gozou de gran importancia durante a Idade Media, o que se reflicte en que posu\u00eda duascentas vilas e cincocentos lugares. As m\u00faltiples doaz\u00f3ns feitas polos reis e nobres dan testemu\u00f1o do seu observancia, do seu influxo social e espiritual dentro e f\u00f3ra da comarca.<\/p>\n Desde mediados do s\u00e9culo XV, os monxes, sabedores da abundancia de mineral de ferro nos seus territorios da provincia de Lugo, preocup\u00e1ronse por montar estas pequenas industrias, seis en total nas terras de Gunt\u00edn, val de Louzara, Quiroga e Valdeorras.<\/p>\n No s\u00e9culo XV os Reis Cat\u00f3licos implantan unha reforma nos mosteiros benedictinos, orde \u00e1 que se incorporou Samos no ano 1.505.<\/p>\n A partir do s\u00e9culo XVI a comunidade benedictina de Samos pertence \u00e1 Congregaci\u00f3n da Observancia de Valladolid, alcanzando neses tempos a s\u00faa maior importancia hist\u00f3rica. Reyes, nobres, bispos e artistas acoll\u00e9ronse \u00e1 hospitalidade deste Mosteiro, do que sa\u00edron personaxes importantes na historia e a cultura de Espa\u00f1a, resaltando entre os seus monxes ao P. Benito Jer\u00f3nimo Feij\u00f3o e oito Bispos. Como dato curioso, o segundo bispo de Buenos Aires, predecesor por tanto do Papa Francisco naquela Sede foi o monxe de Samos P. Crist\u00f3bal de Aresti.<\/p>\n <\/p>\n Sinalar que no ano 1558, incorporado xa a San Benito O Real de Valladolid, sufriu un incendio que obrigou o seu total reedificaci\u00f3n.<\/p>\n A reconstruci\u00f3n do mosteiro de Samos desenv\u00f3lvese, principalmente, entre os s\u00e9culos XVI ao XVIII (estilo renacentista e barroco)<\/p>\n Ao longo de tantos s\u00e9culos de historia, este complexo relixioso sufriu unha infinidade de reformas, desgrazas e intrigas. O mosteiro resistiu invasi\u00f3ns e abandonos.<\/p>\n Dous grandes incendios arras\u00e1rono en 1558 e 1951, e a desamortizaci\u00f3n de Mendiz\u00e1bal sumiuno no completo silencio entre 1836, momento en que a comunidade fu exclaustrada e 1880, cando regresan.<\/p>\n No inter\u00edn, a principios do s\u00e9culo XIX, o mosteiro converteuse en hospital de guerra durante a invasi\u00f3n francesa, atendendo simultaneamente a m\u00e1is de 800 feridos.<\/p>\n O mosteiro de Samos converteuse en Sede da Orde de monxes benedictinos a comezos do s\u00e9culo XIX.<\/p>\n Sufriu outro incendio en 1951, tras o cal foi reconstru\u00eddo.<\/p>\n Sinalar tam\u00e9n, en referencia \u00e1 importancia deste mosteiro, que entre as s\u00faas propiedades, desde tempos medievais, o mosteiro de Samos contou cun amplo coto redondo ou territorio circundante que inclu\u00eda a 33 parroquias da s\u00faa contorna, \u00e1rea na que tam\u00e9n contaba cun dereito de xurisdici\u00f3n que se estend\u00eda a outras parroquias de \u00e1reas afastadas como o Saln\u00e9s, Ourense, Astorga ou outras zonas de Lugo. Doutra banda, m\u00e1is al\u00f3 do seu propio coto, a abad\u00eda posu\u00eda oito priorados: Lo\u00fazara, Ou Mao, Vilela, O Bierzo, Mourulle, Moreda e Barbadelo, cuxa igrexa prioral \u00e1lzase sobre o Cami\u00f1o de Santiago.<\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n O conxunto mon\u00e1stico de San Juli\u00e1n de Samos procede de distintas \u00e9pocas, a\u00ednda que maioritariamente abarca desde o Renacemento ata o Neoclasicismo.<\/p>\n O mosteiro de Samos combina na s\u00faa arquitectura diferentes estilos, desde o rom\u00e1nico ata o barroco. Non faltan elementos g\u00f3ticos tard\u00edos e do renacemento.<\/p>\n Do mosteiro atrae a atenci\u00f3n os seus muros de grandes proporci\u00f3ns e a austeridade do edificio, constru\u00eddo con cachoter\u00eda de lousa. A sinxeleza dos muros exteriores contrasta coa nobreza e a elegancia dos seus claustros de pedra de granito.<\/p>\n Pero vexamos con detalle\u2026<\/p>\n <\/p>\n O vestixio m\u00e1is antigo da s\u00faa arquitectura \u00e9 a pequena Capela de San Salvador<\/em><\/strong>, que data de finais do s\u00e9culo IX e principios do X e a\u00ednda se alza xunto \u00e1 \u00e1rbore que lle deu o seu sobrenome: capela do Cipr\u00e9s.<\/em><\/strong> Para alg\u00fans historiadores a capela foi o xerme do mosteiro, pero a maior\u00eda pensan que se trataba tan s\u00f3 dun espazo secundario, probablemente destinado aos h\u00f3spedes, peregrinos nobres ou rexios cos seus s\u00e9quitos. Est\u00e1 constru\u00edda nun estilo moz\u00e1rabe. A s\u00faa planta \u00e9 lixeiramente trapezoidal no que distinguen dous corpos, nave e pequena cabeceira, e unha \u00fanica porta de acceso.<\/p>\n <\/p>\n Sabemos que no s\u00e9culo XII foi reconstru\u00edda en estilo rom\u00e1nico, f\u00e1brica da que tan s\u00f3 sobreviviu unha fermosa porta rom\u00e1nica.<\/p>\n A igrexa abacial foi reconstru\u00edda e ampliada entre 1734 e 1748, a\u00ednda que polas s\u00faas formas austeras e clasicistas parece m\u00e1is ben neocl\u00e1sica. Esta construci\u00f3n foi posible grazas ao mecenado do Pai Feijoo, soado escritor pertencente \u00e1 Orde Benedictina, e ao traballo dun mestre de obras da orde: o arquitecto frei Juan V\u00e1zquez.<\/p>\n No seu segundo corpo, exhibe un gran \u00f3culo central flanqueado polas imaxes de san Juli\u00e1n e santa Basilisa, patr\u00f3ns do mosteiro. O campanario \u00e9 de estrutura cadrada, cun arco de medio punto nas s\u00faas tres frontes, o acceso \u00e9 por unha se\u00f1orial escaleira, do s\u00e9culo XVIII, inspirada na do Obradoiro de Santiago de Compostela.<\/p>\n O edificio \u00e9 de planta de cruz latina e tres naves. As b\u00f3vedas son de medio can\u00f3n, con casetones e os apoios, arcos semicirculares sobre fortes piares con pilastras d\u00f3ricas nas s\u00faas caras. No cruceiro elevouse unha enorme c\u00fapula semiesf\u00e9rica sobre pechinas, iluminada por oito \u00f3culos e con relevos e pinturas que representan os catro doutores marianos benedictinos San Ruperto, San Bernardo, San Anselmo e San Ildefonso.<\/p>\n Chama a atenci\u00f3n pola s\u00faa luminosidade e grandeza, austeridade de li\u00f1as e proporcionadas dimensi\u00f3ns.<\/p>\n Foi costume lit\u00farxico e arquitect\u00f3nico espa\u00f1ola que nas catedrais e igrexas monasteriales estivese o coro na nave central. As\u00ed era en Samos. Pero en 1970 trasladouse a siller\u00eda ao presbiterio, adiantando o altar maior ao cruceiro.<\/p>\n <\/p>\n Dignos de consideraci\u00f3n son os retablos e as s\u00faas esculturas<\/em><\/strong>, entre os que destacan as obras de Francisco de Moure (1577-1636) e de Jos\u00e9 Ferreiro (1738-1830), autor da imaxe do patr\u00f3n do mosteiro, San Juli\u00e1n. Menci\u00f3n expresa merecen tres esculturas do primeiro: a inmaculada, san Juan Bautista e a Virxe Dolorosa. Do segundo \u00e9 o retablo maior, excelente obra neocl\u00e1sica, coa escultura de san Juli\u00e1n no arco central. Un rompimiento de gloria ao Bernini figura o ceo, cara ao cal dirixe o santo o seu ext\u00e1tica mirada.<\/p>\n <\/p>\n A Sancrist\u00eda<\/em><\/strong> \u00e9 de finais do s\u00e9culo XVIII ten unha b\u00f3veda de planta octogonal, apoiada en arcos de medio punto. Alberga a famosa biblioteca<\/em><\/strong> de Samos,\u00a0 de 31 metros de longo, e que conserva uns 25.000 volumes, entre eles varios incunables e outros documentos de valor hist\u00f3rico, como \u201cA Patolox\u00eda Grega\u201d<\/em> (168 volumes) e \u201cLatina\u201d<\/em> (222 volumes), as\u00ed como \u201cSacrorum Conciliorum nova et amplissima\u201d<\/em> (54 volumes). Est\u00e1 biblioteca tivo que ser reconstru\u00edda despois dun incendio.<\/p>\n <\/p>\n Conta tam\u00e9n cun \u00f3rgano<\/em><\/strong>, con case 4000 tubos, dos maiores de Galicia.<\/p>\n <\/p>\n A s\u00faa grandiosa fachada<\/em><\/strong> est\u00e1 precedida por unha escalinata en forma de lazo, similar \u00e1 da Catedral de Santiago na s\u00faa entrada pola Praza do Obradoiro, que termina nunha porta custodiada por catro columnas sobre pedestais, que se repiten no corpo superior flanqueando o \u00f3culo. A fachada est\u00e1 formada por dous corpos: o inferior, coa portada principal custodiada por catro columnas d\u00f3ricas, e o superior, cun roset\u00f3n entre d\u00faas columnas.<\/p>\n Desta fachada chama a atenci\u00f3n a horizontalidade da s\u00faa terminaci\u00f3n, pola carencia de front\u00f3n ou de \u00e1tico central e do terceiro corpo das s\u00faas torres. Isto imprime un selo peculiar a esta portada, que, a\u00ednda que lle resta esbeltez, non logra subtraerlle maxestosidade e beleza.<\/p>\n Pero a arquitectura actual de todo o mosteiro comezou a constru\u00edrse no s\u00e9culo XVI, tras o devastador incendio que en 1533 \u00f3 1534 destru\u00edu case por completo os claustros e dependencias conventuales.<\/p>\n <\/p>\n O mosteiro de Samos conta con dous claustros, o do Pai Feijoo e o das Nereidas.<\/p>\n O Claustro grande ou de Feijoo<\/em><\/strong> \u00e9 o m\u00e1is grande de Espa\u00f1a con renx\u00edas de case sesenta metros de lonxitude, e uns 3000 metros cadrados de superficie. Consta de tres plantas.<\/p>\n Foi constru\u00eddo no s\u00e9culo XVII, entre 1685 e 1689 en estilo herreriano., non se conclu\u00edu ata mediados do s\u00e9culo XVIII. O estilo \u00e9 unha combinaci\u00f3n austera e sinxela de clasicismo e herrerianismo.<\/p>\n O alzado das cuadrillas f\u00f3rmase mediante tres pisos ou niveis. O piso inferior mostra galer\u00edas abertas ao patio mediante arcos de medio punto (nove por renx\u00eda) que apoian en pilastras d\u00f3ricas encostadas a machones que se decoran tam\u00e9n con grandes pilastras que se envorcan ao interior. O segundo nivel s\u00f3 leva xanelas rectangulares, mentres que o \u00faltimo \u00e9 de atractivas formas ao ter balaustradas e grupos de vans aximezados de arco carpanel con columna mainel central de capitel j\u00f3nico. Conta con escenas da vida de San Benito.<\/p>\n No centro deste claustro \u00e9rguese a enorme estatua do Pai Feij\u00f3o, obra de Francisco Asorey, de 1947, que lembra que aqu\u00ed tomo o h\u00e1bito, en 1690, o citado Feij\u00f3o.<\/p>\n <\/p>\n O Claustro Peque\u00f1o ou das Nereidas<\/em><\/strong> \u00e9 m\u00e1is antigo. A s\u00faa construci\u00f3n data do s\u00e9culo XVI avanzado (1539-1582) pero como \u00e9 normal na arquitectura galega, a s\u00faa arca\u00edsmo conv\u00e9rteo nun monumento tardog\u00f3tico.<\/p>\n \u00c9 de planta cadrada como o anterior, pero de menores proporci\u00f3ns, xa que as s\u00faas renx\u00edas miden uns 34 metros de longo. A clave co busto de San Benito, no tramo de b\u00f3veda situado abte a porta do refectorio, m\u00f3stranos a data do seu comezo: 1562. Termo: ACABOSE O ANO 1582. O nome do arquitecto ou mestre de obras aparece na inmediata: PEDRO RODRIGUES NATURAL DE MONFORTE. Estes datos ref\u00edrense unicamente \u00e1 planta baixa.<\/p>\n <\/p>\n Ten sinxelas arquer\u00edas apuntadas. As b\u00f3vedas son de crucer\u00eda estrelada.<\/p>\n Posteriormente constru\u00edronse dous pisos por encima.<\/p>\n Este claustro ch\u00e1mase das Nereidas pola fonte central -orixinaria do s\u00e9culo XVIII- cuxa copa \u00e9 sostida por catro esculturas que representan a este ser mitol\u00f3gico.<\/p>\n Conta con curiosos motivos de decoraci\u00f3n, como a inscrici\u00f3n humor\u00edstica “Que miras, bobo?”<\/em> nunha clave. O centro do claustro oc\u00fapao a fonte barroca das Nereidas, de de o s\u00e9culo XVIII. Esta fonte est\u00e1 ornamentada con mulleres mari\u00f1as, metade muller metade peixe, que en tempos antigos aparecen citadas como sirenas.<\/p>\n A parte da igrexa e os claustros, existen moitas outras estancias e dependencias con interese arquitect\u00f3nico, entre elas son dignos de menci\u00f3n o refectorio e a antiga coci\u00f1a.<\/em><\/strong> A antiga coci\u00f1a do mosteiro pode verse desde o exterior, pois \u00e9 un corpo illado do edificio, actualmente no terreo da horta: unha torre esvelta e elegante, ornamentada con pin\u00e1culos de b\u00f3las e cuberta cunha c\u00fapula sobre tambor octogonal.<\/p>\n <\/p>\n Situado xunto ao claustro do Pai Feijoo. A trav\u00e9s de sete estancias p\u00f3dese descubrir ao completo a orixe e a evoluci\u00f3n do mosteiro e como viven os monxes benedictinos no claustro, ademais de co\u00f1ecer obras \u00fanicas desde o s\u00e9culo III a.C., as\u00ed como ourivar\u00eda, pergami\u00f1os, pezas de Francisco Moure ou manuscritos do Pai Feijoo, entre outras.<\/p>\n <\/p>\n E rematamos esta publicaci\u00f3n, confiando en que, a pesar da s\u00faa longa extensi\u00f3n, resultase do voso interese, e nese caso gustar\u00edanos que nolo fix\u00e9sedes saber pulsando no bot\u00f3n \u201cG\u00fastame\u201d.<\/em><\/strong> Ademais, anim\u00e1mosche a achegar alg\u00fan comentario, e se tes interese, subscribirche gratuitamente \u00e1 Newsletter do Blog para manterche sempre informado sobre as novas publicaci\u00f3ns do Blog.<\/p>\n Por \u00faltimo, se vos gustou o suficiente como para compartilo nas vosas redes sociais, estariamos realmente encantados de que as\u00ed o fix\u00e9sedes.<\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n https:\/\/www.abadiadesamos.com\/<\/a><\/p>\n https:\/\/arteguias.com\/monasterio\/monasteriosamos.htm<\/a><\/p>\n https:\/\/arteviajero.com\/articulos\/monasterio-de-samos\/<\/a><\/p>\n https:\/\/www.fundacionjacobea.org\/camino-de-santiago\/camino-frances-historia-del-monasterio-de-samos\/<\/a><\/p>\n https:\/\/www.rutasconhistoria.es\/loc\/monasterio-de-san-julian-de-samos<\/a><\/p>\n <\/p>\n Im\u00e1genes<\/strong><\/p>\n https:\/\/elcaminodesantiagodesdeasturias.blogspot.com\/2013\/06\/monasterio-de-san-julian-de-samos.html<\/a><\/p>\n![\"\"](\"https:\/\/recreacionhistoria.com\/wp-content\/uploads\/2024\/05\/Imagen-aerea-Monasterio-Samos-300x168.jpg\" "\\"\\"")
<\/p>\n\u00a0<\/strong><\/h2>\n
Historia do Mosteiro de Samos<\/strong><\/h2>\n
![\"San](\"https:\/\/recreacionhistoria.com\/wp-content\/uploads\/2024\/05\/San-Martino-de-Dumio-208x300.jpg\" "\\"\\"")
![\"Fruela](\"https:\/\/recreacionhistoria.com\/wp-content\/uploads\/2024\/05\/Fruela-I-186x300.jpg\" "\\"\\"")
![\"\"](\"https:\/\/recreacionhistoria.com\/wp-content\/uploads\/2024\/05\/Samos_2-300x225.jpg\" "\\"\\"")
<\/p>\nComo \u00e9 o Mosteiro de Samos?<\/strong><\/h2>\n
![\"\"](\"https:\/\/recreacionhistoria.com\/wp-content\/uploads\/2024\/05\/Capilla-del-Salvador-300x192.jpg\" "\\"\\"")
<\/p>\nA igrexa<\/em><\/strong><\/h3>\n
![\"\"](\"https:\/\/recreacionhistoria.com\/wp-content\/uploads\/2024\/05\/Samos-Pinturas-3-300x97.jpg\" "\\"\\"")
<\/p>\n![\"\"](\"https:\/\/recreacionhistoria.com\/wp-content\/uploads\/2024\/05\/Cupula-Samos.jpg\" "\\"\\"")
<\/p>\n![\"\"](\"https:\/\/recreacionhistoria.com\/wp-content\/uploads\/2024\/05\/Interior_samos-300x190.jpg\" "\\"\\"")
<\/p>\n![\"\"](\"https:\/\/recreacionhistoria.com\/wp-content\/uploads\/2024\/05\/Sacristia-Monasterio-Samos-300x225.jpg\" "\\"\\"")
<\/p>\n![\"\"](\"https:\/\/recreacionhistoria.com\/wp-content\/uploads\/2024\/05\/Biblioteca-SAmos-300x126.jpg\" "\\"\\"")
<\/p>\n![\"\"](\"https:\/\/recreacionhistoria.com\/wp-content\/uploads\/2024\/05\/Organo-Samos-198x300.jpg\" "\\"\\"")
<\/p>\nOs claustros<\/em><\/strong><\/h3>\n
![\"\"](\"https:\/\/recreacionhistoria.com\/wp-content\/uploads\/2024\/05\/Claustro-Padre-Feijoo-300x200.jpg\" "\\"\\"")
<\/p>\n![\"\"](\"https:\/\/recreacionhistoria.com\/wp-content\/uploads\/2024\/05\/Claustro-de-las-Nereidas-300x200.jpg\" "\\"\\"")
<\/p>\nMuseo mon\u00e1stico de Samos<\/em><\/strong><\/h3>\n
Referencias<\/strong><\/h2>\n