{"id":12117,"date":"2026-04-09T07:43:23","date_gmt":"2026-04-09T06:43:23","guid":{"rendered":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/?p=12117"},"modified":"2026-04-09T07:43:23","modified_gmt":"2026-04-09T06:43:23","slug":"tui-unha-fermosa-vila-chea-de-historia","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/tui-unha-fermosa-vila-chea-de-historia\/","title":{"rendered":"Tui, unha fermosa vila chea de historia"},"content":{"rendered":"

No noso percorrido por dar a co\u00f1ecer as vilas galegas con historia, hoxe adicamos esta entrada a un r\u00e1pido achegamento a Tui, unha fermosa vila chea de historia.<\/em><\/strong><\/p>\n

A vila de Tui ten unha situaci\u00f3n privilexiada, non en van est\u00e1 moi preto do r\u00edo Mi\u00f1o, na fronteira entre Espa\u00f1a e Portugal, na comarca galega do Baixo Mi\u00f1o.<\/p>\n

O importante papel desempe\u00f1ado pola cidade de Tui deixou pegadas indelebles na s\u00faa configuraci\u00f3n urbana. As s\u00faas fermosas r\u00faas empedradas, testemu\u00f1as da historia ao longo dos s\u00e9culos, con casas blasonadas, monumentos, historia e lendas asociadas ao seu modo de vida e costumes, sit\u00faanos nun lugar inesquecible.<\/p>\n

Tui converteuse na capital do reino suevo, a casa dos reis e mesmo nunha das provincias do Reino de Galicia.<\/p>\n

 <\/p>\n

Historia de Tui<\/strong><\/h2>\n

Existen testemu\u00f1os materiais da presenza de habitantes nesta zona dende a prehistoria, concretamente xa no Paleol\u00edtico Inferior comprobouse a presenza de individuos de homo-sapiens nun horizonte temporal de hai uns cen mil anos. Atop\u00e1ronse restos como o machado de Carrasqueira, que data do Neol\u00edtico e atopado nos socalcos fluviais do r\u00edo Mi\u00f1o, os machados de Caldelas ou as tallas rupestres de Randufe.<\/p>\n

Durante a \u00e9poca castrexa<\/em><\/strong> houbo numerosos asentamentos, especialmente entre o s\u00e9culo VIII a.C. e I A.D., como demostran os dep\u00f3sitos desta \u00e9poca presentes na zona, especialmente no monte Aloia e arredores. Desta \u00e9poca destaca o Castro dos Cubos.<\/p>\n

Xa na \u00e9poca romana<\/em><\/strong>, Tui ter\u00eda acollido un asentamento de certa dimensi\u00f3n, con xente castrexa, e do que quedaron testemu\u00f1os como as mansi\u00f3ns da importante V\u00eda XIX, que un\u00eda as cidades de Lugo, Astorga e Braga, ou a existencia dunha fortaleza Bruto e as s\u00faas tropas. Deste tempo pervive a lenda da fundaci\u00f3n da cidade polo heroe grego Diomedes, fillo do heroe Tideo.<\/p>\n

\"V\u00eda

V\u00eda XIX.Calzada romana<\/em><\/p><\/div>\n

Tam\u00e9n desta \u00e9poca son a necr\u00f3pole de Santa Eufemia en Rebord\u00e1ns e as construci\u00f3ns atopadas no paseo da Corredoira.<\/p>\n

 <\/p>\n

O conxunto hist\u00f3rico de Tui<\/strong><\/h2>\n

No interior do antigo recinto amurallado at\u00f3pase o interesante barrio hist\u00f3rico de Tui, que mesmo foi declarado conxunto hist\u00f3rico-art\u00edstico. Son numerosas as casas blasonadas, arcos, torres e varios t\u00faneles que nos transportar\u00e1n \u00e1 \u00e9poca medieval.<\/p>\n

Destacamos alg\u00fans dos elementos singulares que forman parte do Conxunto Hist\u00f3rico Tudense.<\/p>\n

 <\/p>\n

A Catedral de Santa Mar\u00eda<\/em><\/strong><\/h3>\n

Este impo\u00f1ente edificio est\u00e1 situado na Praza de San Fernando, constru\u00eddo na zona m\u00e1is alta da vila, o que lle proporciona unhas vistas espectaculares.<\/p>\n

M\u00e1is que un templo, semella unha fortaleza coas s\u00faas torres ameadas, foi consagrada, en tempos de Afonso IX, no ano 1225.<\/p>\n

Esta Catedral foi constru\u00edda a partir dun proxecto rom\u00e1nico do s\u00e9culo XI e completar\u00edase cunha importante intervenci\u00f3n g\u00f3tica, da que destaca o portal occidental, o primeiro do seu estilo na Pen\u00ednsula Ib\u00e9rica.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Como v\u00e9n sendo habitual, a catedral rom\u00e1nica sufriu diversas transformaci\u00f3ns, como a substituci\u00f3n do cabildo por outro de estilo g\u00f3tico no s\u00e9culo XV. Poucos restos rom\u00e1nicos, principalmente a zona interior do cruceiro, a \u00e1bsida e as naves laterais.<\/p>\n

A fachada est\u00e1 formada por oito pares de columnas -nas que se representan figuras de ap\u00f3stolos e profetas- sobre as que se asenta o mesmo n\u00famero de arquivoltas, decoradas con elementos vexetais. No t\u00edmpano te\u00f1en lugar d\u00faas escenas: o Nacemento de Xes\u00fas na parte inferior e a Adoraci\u00f3n dos Reis Magos na parte superior, escenas que se completan coa visi\u00f3n da Xerusal\u00e9n celestial.<\/p>\n

Pola s\u00faa banda, a fachada rom\u00e1nica, a fachada norte, est\u00e1 formada por d\u00faas columnas con arquivoltas decoradas, destacando do conxunto a estatua de San Mart\u00edn Dumiense.<\/p>\n

A propia porta presenta tres arquivoltas semicirculares, un t\u00edmpano liso sobre cristas de animais e catro columnas. Na clave dos monos de cadros repousan os salmeres de dous arcos murais contiguos, englobados \u00e1 s\u00faa vez noutro m\u00e1is grande. No medio hai unha talla dun bispo.<\/p>\n

Unha vez dentro do templo, destaca o coro, con dous niveis: o superior decorado con figuras de santos e o inferior con escenas da vida de san Pedro Gonz\u00e1lez Telmo, frade dominico que viviu en Espa\u00f1a no s\u00e9culo XIII. No seu interior tam\u00e9n podemos admirar diversas capelas como a dedicada a San Telmo -do s\u00e9culo XVI, onde se conserva o retablo das Reliquias-, a capela dos Sacramentos -do s\u00e9culo XV- e a Capela Maior.<\/p>\n

A maior\u00eda dos capiteis son historiados e, xunto con aves e felinos altamente realistas, hai que destacar os que amosan escenas da Natividade.<\/p>\n

O claustro da catedral \u00e9 do s\u00e9culo XIII de estilo g\u00f3tico cisterciense. O claustro est\u00e1 aberto por arcos apuntados, apoiados por columnas pareadas moi esveltas. As b\u00f3vedas son de crucer\u00eda. G\u00f3ticos tam\u00e9n son os soportais da Sala Capitula.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Polo claustro accedemos \u00e1 Sala Capitular, rom\u00e1nica do s\u00e9culo XII, e \u00e1 Torre de Soutomaior, desde onde se contempla unha excelente panor\u00e1mica.<\/p>\n

 <\/p>\n

O Convento de Santo Domingo<\/em><\/strong><\/h3>\n

Constru\u00eddo entre os s\u00e9culos XIV e V, \u00e9 un exemplo do g\u00f3tico en Tui.<\/p>\n

A igrexa do Convento de Santo Domingo de Tui \u00e9 un fermoso e t\u00edpico exemplo de construci\u00f3n g\u00f3tica das ordes mendicantes en Galicia. \u00c9 sabido que tanto franciscanos como dominicos constru\u00edron numerosos conventos en diversas cidades de Galicia. A diferenza dos monxes beneditinos, os frades mendicantes prefer\u00edan as cidades para realizar o seu labor de predicaci\u00f3n e axuda.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

A arquitectura desta igrexa \u00e9 semellante \u00e1 doutros conventos semellantes, onde destacan os altos e esveltos castros, de planta poligonal cuxos v\u00e9rtices presentan fortes contrafortes. Os paneis murais est\u00e1n rasgados por longas fiestras con arcos agudos de parteluz e decoradas con cubertas de p\u00f3 con punta de diamante.<\/p>\n

A cornixa est\u00e1 sostida por m\u00e9nsulas de tradici\u00f3n rom\u00e1nica.<\/p>\n

No Convento de Santo Domingo de Tui tam\u00e9n \u00e9 moi destacable a portada, a\u00ednda que presenta arquivoltas apuntadas, presenta un evidente arca\u00edsmo tendente ao rom\u00e1nico, como \u00e9 habitual en case toda a arquitectura baixomedieval galega.<\/p>\n

Os dous pares de columnas e os cumios soste\u00f1en un t\u00edmpano coa escena da Epifan\u00eda en moi mal estado.<\/p>\n

Conta con dous magn\u00edficos retablos barrocos do s\u00e9culo XVIII. A m\u00e1is grande, obra do artista redondel\u00e1n Antonio del Villar, destaca pola s\u00faa grandeza. No cruceiro sur, o retablo da Virxe do Rosario ten, na s\u00faa parte superior, unha curiosa representaci\u00f3n da Batalla de Lepanto. Esta igrexa e o seu convento -do que se conservan poucos vestixios arquitect\u00f3nicos- foi o pante\u00f3n da fidalgu\u00eda tudense: Sotomayores, Correas, Ozores, etc…<\/p>\n

 <\/p>\n

Iglesia de San Bartolom\u00e9 de Rebordans<\/em><\/strong><\/h3>\n

Coa igrexa de San Bartolom\u00e9 ou San Bartolomeu de Rebordans atopamos un caso extraordinario dentro do rom\u00e1nico pontevedr\u00e9s e galego, en xeral.<\/p>\n

Constru\u00edda sobre precedentes romanos e suevos, esta igrexa rem\u00f3ntase ao s\u00e9culo XI, coa s\u00faa planta bas\u00edlica, destacando os seus capiteis hist\u00f3ricos de rudo primitivismo. Na capela maior hai unhas magn\u00edficas pinturas murais do s\u00e9culo XVI. Este antigo mosteiro foi sede episcopal durante os s\u00e9culos XI e XII. Ademais, desde 1138 foi un mosteiro beneditino e posteriormente agosti\u00f1o.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Orixinalmente a igrexa ti\u00f1a tres naves con tres \u00e1bsidas rectangulares. As naves estaban separadas por antigos arcos que apoiaban sobre piares rectangulares con d\u00faas semicolumnas colocadas no eixe da igrexa.<\/p>\n

Coas reformas do s\u00e9culo XII, a \u00e1bsida central converteuse en semicilindro, de estilo evolucionado dende o rom\u00e1nico, e os piares m\u00e1is pr\u00f3ximos \u00e1 \u00e1bsida pasan a ser cruciformes, con catro semicolumnas.<\/p>\n

Co paso dos s\u00e9culos, os muros perimetrais foron moi transformados, polo que o m\u00e1is interesante pola s\u00faa primitividade e simbolismo son os capiteis que a\u00ednda se conservan do primeiro edificio. As\u00ed atopamos a decapitaci\u00f3n de San Xo\u00e1n, a cea de Herodes, animais devorando homes, etc.<\/p>\n

 <\/p>\n

A Irexa de San Miguel de Pexegueiro<\/em><\/strong><\/h3>\n

Esta igrexa pertenceu a un antigo mosteiro, e na actualidade conserva os muros perimetrais ag\u00e1s o coro que foi substitu\u00eddo.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

A portada occidental \u00e9 de grandes proporci\u00f3ns, con tres arquivoltas. Tanto a inferior como a media est\u00e1n baquetonadas e a superior presenta un chafl\u00e1n adornado cunha fileira de pomas e unha corda. Os monos son facturas. O par de columnas que sost\u00e9n a arquivolta intermedia ten capiteis de follas entremezcladas. Unha raz\u00f3n interesante \u00e9 o tama\u00f1o do t\u00edmpano, con dous le\u00f3ns esculpidos enfrontados con mand\u00edbulas abertas e dous paxaros arriba, un deles introducindo a s\u00faa cabeza entre os cuadr\u00fapedos.<\/p>\n

A porta sur ten unha clara estrutura vertical. Est\u00e1 formado por unha arquivolta composta por baquetones e pomas con mono de cadros que acubillan un t\u00edmpano liso sostido por rebordes con grandes cabezas bovinas. As columnas son moi esveltas e est\u00e1n rematadas por capiteis vexetais con follas rematadas en volutas.<\/p>\n

A cuberta norte \u00e9 m\u00e1is complexa. Ten tres arquivoltas. A inferior de baquetas finas. O intermedio con baquetas con pomas e finalmente o superior con baquetas e un sogueado. Un conxunto tan complexo est\u00e1 rodeado por unha chambrana a cadros. O t\u00edmpano de rigor est\u00e1 sostido por cristas cun perfil de g\u00f3ndola unido a grandes cabezas de animais.<\/p>\n

 <\/p>\n

A Casa dos Capel\u00e1ns<\/em><\/strong><\/h3>\n

Estamos a falar dunha casa g\u00f3tica. Do s\u00e9culo XV, nel podemos ver as d\u00faas m\u00e9nsulas que soste\u00f1en o aleiro decoradas cos rostros de Mois\u00e9s e Aar\u00f3n, os primeiros sacerdotes do pobo de Israel.<\/p>\n

 <\/p>\n

A casa de Salom\u00f3n<\/em><\/strong><\/h3>\n

Situada no casco hist\u00f3rico de Tui, a Casa de Salom\u00f3n \u00e9 a \u00fanica casa xud\u00eda que se conserva en toda Galicia e data do s\u00e9culo XV.<\/p>\n

Desde o punto de vista arquitect\u00f3nico, esta vivenda destaca pola s\u00faa distribuci\u00f3n caracterizada por un patio central arredor do que se distrib\u00fae a vivenda. Este estilo de distribuci\u00f3n era pouco com\u00fan nestas terras.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

A Capela de San Telmo<\/em><\/strong><\/h3>\n

Exemplo \u00fanico do barroco portugu\u00e9s en Galicia, constru\u00eduse sobre a casa onde morreu este santo dominico no s\u00e9culo XIII. Comezada en 1769, non se rematou ata 1803. De planta de cruz grega, destaca a c\u00fapula de gal\u00f3n e os frescos de principios do s\u00e9culo XIX.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

A igrexa de San Francisco<\/em><\/strong><\/h3>\n

Orixinalmente formaba parte do convento franciscano de San Antonio. Realizouse entre 1682 e 1728, cun destacado retablo barroco da primeira metade do s\u00e9culo XVIII. O antigo convento \u00e9 actualmente o Seminario Menor Diocesano. Ten dous claustros, un barroco e outro aberto.<\/p>\n

 <\/p>\n

O Convento das Clarisas<\/em><\/strong><\/h3>\n

Tam\u00e9n co\u00f1ecido como convento das monxas pechadas. Sobre os antigos pazos episcopais de Oliveira constru\u00eduse o actual convento entre os s\u00e9culos XVII e XVIII. A igrexa, de finais do s\u00e9culo XVII, corresponde a patr\u00f3ns clasicistas, est\u00e1 integrada no conxunto conventual que destaca polas s\u00faas grandes proporci\u00f3ns e solidez construtiva.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

A Tripar\u00eda<\/em><\/strong><\/h3>\n

A orixe desta r\u00faa estreita e empinada rem\u00f3ntase \u00e1 \u00e9poca prerromana e foi o sumidoiro dos restos da antiga Tripar\u00eda. Neste as cunetas crearon sebo para velas e tripa limpa para salchichas.<\/p>\n

\"Escaleras

Escalerias Tripar\u00eda<\/em><\/p><\/div>\n

A Sinagoga<\/em><\/strong><\/h3>\n

A importante presenza xud\u00eda, dende comezos do segundo milenio, legounos unha sinagoga, un cemiterio e mesmo a \u00fanica carnicer\u00eda xud\u00eda documentada de Galicia.<\/p>\n

A sinagoga era o centro da comunidade xud\u00eda, un lugar de oraci\u00f3n, estudo da Tor\u00e1 e reuni\u00f3n.<\/p>\n

Xunto a este edificio estaba o \u00abmicv\u00e9\u00bb,<\/em> o ba\u00f1o ritual para a purificaci\u00f3n.<\/p>\n

En 1492 a sinagoga deixou de ser utilizada, pasando a ser vivenda no s\u00e9culo XVI.<\/p>\n

 <\/p>\n

O Museo Catedralicio e Dioces\u00e1n<\/em><\/strong><\/h3>\n

Conta cunha colecci\u00f3n moi importante de pezas arqueol\u00f3xicas e de arte sacra.<\/p>\n

Situado no antigo Hospital de Pobres e Peregrinos, o edificio data de 1756. Os peregrinos que se dirix\u00edan a Compostela ti\u00f1an dereito a pasar al\u00ed tres noites. \u00c9 o hospital barroco m\u00e1is grande e mellor conservado de Galicia.<\/p>\n

Na planta baixa est\u00e1 a alh\u00f3ndiga ou mercado da cidade. No interior do Museo Diocesano destaca o fermoso patio central e as ricas colecci\u00f3ns de arte sacra da diocese e da arqueolox\u00eda da cidade (entre elas o casco celta de Caldelas).<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

O Museo Diocesano de Tui alberga unha colecci\u00f3n de 14 sambenitos cos nomes, apelidos, oficios, crimes e anos de herexes acusados \u200b\u200bante a corte da Inquisici\u00f3n en Galicia no s\u00e9culo XVII.<\/p>\n

 <\/p>\n

As murallas<\/em><\/strong><\/h3>\n

A defensa da cidade foi no seu d\u00eda o obxectivo dos dous sistemas amurallados que se conservan en Tui. Un corresponde \u00e1 \u00e9poca medieval, s\u00e9culos XII e XIII. Formaba un amplo recinto irregular con varias torres defensivas. A\u00ednda que hoxe pouco queda del, hai alg\u00fans tramos nos que podes imaxinar como debeu ser hai uns s\u00e9culos. O mellor lugar para velo \u00e9 a r\u00faa Ordo\u00f1ez, que antigamente era unha das portas da cidade no seu cruce coa r\u00faa Porta da Pia.<\/p>\n

Na actualidade cons\u00e9rvanse os antigos accesos \u00e1 Porta da P\u00eda, coas s\u00faas persianas \u00e1 vista, a base da torre e varios tramos dela. Constru\u00eddo por Fernando II no s\u00e9culo XII, foi ampliado nos s\u00e9culos XVII e XVIII durante as guerras con Portugal.<\/p>\n

Actualmente, as follas de hedra son xa, neste caso, a \u00fanica ameaza visible para estas pedras vellas e cansadas de tanto deterioro.<\/p>\n

 <\/p>\n

Curiosidades relacionadas con Tui<\/strong><\/h2>\n

O patr\u00f3n de Tui \u00e9 un dos personaxes cuxa historia est\u00e1 entrelazada coa lenda. Pedro Gonz\u00e1lez ou Pedro Telmo foi un frade humilde, beatificado en 1254 e nomeado en 1745 patr\u00f3n dos mari\u00f1eiros. Atrib\u00faeselle a construci\u00f3n de numerosas pontes, as m\u00e1is importantes de Ribadavia (Ourense) e A Ramallosa, esta \u00faltima sobre o r\u00edo Mi\u00f1or, entre Nigr\u00e1n e Baiona. Segundo a lenda, predicando ante unha multitude, comezou unha tormenta e partiu as nubes en d\u00faas, expuls\u00e1ndoas \u00e1s costas e despexando o ceo sobre a xente reunida.<\/p>\n

\u00a0<\/strong><\/p>\n

Tui e o Cami\u00f1o de Santiago<\/strong><\/h2>\n

A s\u00faa situaci\u00f3n fronteiriza tam\u00e9n fixo que fose a porta de entrada a Galicia no Cami\u00f1o Portugu\u00e9s a Santiago. O Cami\u00f1o Portugu\u00e9s \u00e9 un itinerario medieval do Cami\u00f1o de Santiago que vai ao norte do pa\u00eds portugu\u00e9s e entra en Galicia pola beira do r\u00edo Mi\u00f1o por Tui.<\/p>\n

Na Idade Media tivo unha enorme importancia este Cami\u00f1o \u00a0como se aprecia nos numerosos escudos, s\u00edmbolos e tallas xacobeas que atopar\u00e1n os peregrinos tanto no norte do pa\u00eds portugu\u00e9s como en Galicia. Ademais tam\u00e9n hai moitas lendas e tradici\u00f3ns na s\u00faa historia. Hai escritos populares que mesmo sit\u00faan a orixe do uso da vieira como xacobeo emblem\u00e1tico na costa entre Porto e Vigo a partir dun episodio protagonizado por un cabaleiro que sae do mar cuberto de cunchas. No caso de Portugal, ademais, o milagre do m\u00e1is famoso Ap\u00f3stolo, o do peregrino inxustamente acusado de roubo e enviado ao pat\u00edbulo e o do galo que se levanta de entre os mortos e comeza a cantar como proba da s\u00faa inocencia, ten ve\u00f1en a darlle ao pa\u00eds un dos seus s\u00edmbolos m\u00e1is co\u00f1ecidos, o do galo de Barcelos, representado nunha peza de cer\u00e1mica de cores vivas.<\/p>\n

En concreto, santa Isabel de Portugal, muller do rei Don Din\u00eds, despois de ter percorrido unha primeira peregrinaci\u00f3n a Santiago en 1325, repetiu a experiencia unha d\u00e9cada despois e aloxouse nun humilde hospedaxe para peregrinos no centro hist\u00f3rico de Compostela na r\u00faa da Ra\u00ed\u00f1a. . . Despois da s\u00faa estancia, a r\u00faa acabou adoptando o seu nome. Este testemu\u00f1o amosa o compromiso lendario da coroa portuguesa co Cami\u00f1o de Santiago (Afonso Henr\u00edques chegou a Compostela en 1097 e Afonso II f\u00edxoo en 1220), e serve como proba do longo percorrido hist\u00f3rico da ruta. A orixe do Cami\u00f1o Portugu\u00e9s rem\u00f3ntase aos albores do fervor xubilar, cando se descubriron os supostos restos do Ap\u00f3stolo no ano 813.<\/p>\n

 <\/p>\n

E rematamos esta publicaci\u00f3n, confiando en que, a pesar da s\u00faa longa extensi\u00f3n, foi do voso interese, e nese caso gustar\u00edanos que nolo avisades facendo clic no bot\u00f3n \u201cG\u00fastame\u201d.<\/em><\/strong> Ademais, recomend\u00e1mosche que colabores con calquera comentario e, se est\u00e1s interesado, subscr\u00edbete gratuitamente ao Bolet\u00edn do Blog para manterte sempre informado sobre as novas publicaci\u00f3ns do Blog.<\/p>\n

Para rematar, se che gustou o suficiente para compartilo nas t\u00faas redes sociais, estariamos moi contentos que o fixeras.<\/p>\n

 <\/p>\n

Referencias<\/strong><\/h2>\n

www.arteguias.com<\/a><\/p>\n

www.artehistoria.com<\/a><\/p>\n

www.catedraltui.com<\/a><\/p>\n

https:\/\/www.elespanol.com\/<\/p>\n

www.galiciamaxica.eu<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

No noso percorrido por dar a co\u00f1ecer as vilas galegas con historia, hoxe adicamos esta entrada a un r\u00e1pido achegamento a Tui, unha fermosa vila chea de historia. A vila de Tui ten unha situaci\u00f3n privilexiada, non en van est\u00e1 moi preto do r\u00edo Mi\u00f1o, na fronteira entre Espa\u00f1a e Portugal, na comarca galega do…<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":12092,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"footnotes":""},"categories":[221,170,379,337],"tags":[2441,366,367,1750,247,2444,2442,2438,126,213,256,914,2443,716],"class_list":["post-12117","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-recuncho-da-historia","category-sugerencias","category-sugerencias-gl","category-suxestions-gl","tag-_curiosidades-historicas-gl","tag-arquitectura-gl","tag-arte-gl","tag-catedral-gl","tag-centros-historicos-gl","tag-cidade-medieval","tag-ciudad-medieval-gl","tag-ciudad-medieval","tag-galicia-gl","tag-noroeste-peninsular-gl","tag-pontevedra-provincia-gl","tag-que-ver-gl","tag-san-telmo-gl","tag-tui-gl","category-221","category-170","category-379","category-337","description-off"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12117","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=12117"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12117\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":12126,"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12117\/revisions\/12126"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/12092"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=12117"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=12117"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=12117"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}