{"id":10604,"date":"2026-04-09T06:16:13","date_gmt":"2026-04-09T05:16:13","guid":{"rendered":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/?p=10604"},"modified":"2026-04-09T06:16:13","modified_gmt":"2026-04-09T05:16:13","slug":"a-fantastica-lenda-do-santo-grial","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/recreacionhistoria.com\/gl\/a-fantastica-lenda-do-santo-grial\/","title":{"rendered":"A fant\u00e1stica lenda do Santo Graal"},"content":{"rendered":"

Entre as abondantes lendas fant\u00e1sticas que se foron conformando ao longo dos s\u00e9culos, atopamos case sempre versi\u00f3ns contraditorias, situaci\u00f3ns totalmente inveros\u00edmiis, personaxes ou obxectos con propiedades ou poderes extraordinarios. A construci\u00f3n e transmisi\u00f3n dos mitos e lendas son tam\u00e9n parte da nosa cultura e historia. Hoxe imos tentar fai unha aproximaci\u00f3n \u00e1 fant\u00e1stica lenda do Santo Graal.<\/strong><\/em><\/p>\n

\"\"<\/p>\n

 <\/p>\n

Que \u00e9 o Santo Graal?<\/strong><\/h2>\n

Co\u00f1\u00e9cese como Santo Graal, a un lendario recipiente sacro que habitualmente se identifica co c\u00e1liz da eucarist\u00eda ou a patena do Cordeiro Pascual, na tradici\u00f3n cristi\u00e1. Este obxecto \u00e9 parte da mitolox\u00eda cristi\u00e1 medieval polo que non ten referencias b\u00edblicas. A s\u00faa orixe est\u00e1 ligado ao nacemento do mito, lendas de recipientes m\u00e1xicos, pedras filosofais e reliquias templarias.<\/p>\n

O termo graal -pronunciada \u201cgraal\u201d en ingl\u00e9s medio- parece ser unha adaptaci\u00f3n francesa do termo latino \u201cgradalis\u201d que implica a idea dun prato que \u00e9 levado \u00e1 mesa en diferentes momentos (gradus) dunha comida. Nalg\u00fans textos da Baixa Idade Media aparece trascripto como \u201cSan Gr\u00e9al\u201d, o que deu lugar a interpretaci\u00f3ns que o fac\u00edan derivar dunha suposta forma \u201cSang R\u00e9al\u201d, \u00e9 dicir, \u201csangue real\u201d.<\/p>\n

Consid\u00e9rase que o Santo Graal foi a copa que utilizou Xesucristo para beber durante a celebraci\u00f3n da \u00faltima Cea cos seus disc\u00edpulos; a mesma coa que Jos\u00e9 de Arimatea (o propietario do sepulcro no cal foi depositado o corpo de Jes\u00fas de Nazaret despois da s\u00faa crucifixi\u00f3n e morte) recolleu o seu sangue.<\/p>\n

Empeza ent\u00f3n o periplo do Graal cara a Occidente. E ao redor diso nacen numerosos relatos medievais, dando lugar a diferentes relatos segundo a tradici\u00f3n: nuns casos consid\u00e9rase que o Graal era un c\u00e1liz con misteriosas propiedades sanadoras, dar a vida eterna, dotar de co\u00f1ecemento,\u00a0 ou que era capaz de resucitar aos mortos, alimentar un ex\u00e9rcito enteiro, etc. Pero outros relatos f\u00e1lannos dunha fonte, unha pedra, ou un libro.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Tr\u00e1tase da reliquia m\u00e1is prezada da cristiandade.<\/p>\n

En todo caso as numerosas versi\u00f3ns medievais que xurdiron en torno ao Santo Graal c\u00e9ntranse, principalmente, nas aventuras de nobres cabaleiros nos seus periplos para tentar localizar tan prezada reliquia.<\/p>\n

A primeira menci\u00f3n ao Santo Graal aparece nunha narraci\u00f3n sobre Perceval, tam\u00e9n denominada \u201cLe Conte du Graal\u201d, escrita polo franc\u00e9s Chr\u00e9tien de Troyes. Nesta obra n\u00e1rrase unha historia que comezo coa enfermidade e incapacidade do Rei Pescador, o pai do m\u00edtico Rei Arturo. Ante a debilidade do monarca, entre os numerosos cabaleiros desexosos de obter unha cura para el, foi elixido Perceval. Este foi recibido\u00a0 polo enfermo rei no seu castelo, e agasallado cun banquete no que ver\u00eda por primeira vez o Graal en mans dunha doncela durante unha procesi\u00f3n que tivo lugar ante os seus ollos. A\u00ednda que nese momento non actuou, posteriormente descubrir\u00eda que se preguntase o significado da procesi\u00f3n, lograr\u00eda unha cura milagrosa para o seu rei, o que lle impulsar\u00eda a atopar o castelo do Graal. Con todo, a obra de Chr\u00e9tien de Troyes termina neste punto sen que se resolva totalmente o misterio do Graal. Tampouco se afirma explicitamente que este graal sexa o C\u00e1liz de Cristo. O escritor franc\u00e9s deixa a pasaxe en brumas.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Froito desta obra, xurdir\u00edan outras as que desenvolver\u00edan as historias ou lendas sobre o Santro Graal. As\u00ed, no ano 1202, o poeta franc\u00e9s Robert de Boron e o alem\u00e1n Wolfram Von Eshenbach, no poema \u201cJoseph d\u2019Arimathie\u201d e \u201cParzifal\u201d, respectivamente, dar\u00edan lugar \u00e1 creaci\u00f3n da versi\u00f3n que ser\u00eda a m\u00e1is difundida pola Europa medieval, e na que o Graal pasar\u00eda a ser xa o Santo Graal, dot\u00e1ndolle ademais con varias das propiedades coas que ser\u00eda co\u00f1ecido: a s\u00faa espiritualidade, o ser a copa que utilizase Xesucristo na \u00faltima Cea e o feito de que fose Jos\u00e9 de Arimatea quen, acompa\u00f1ado da s\u00faa familia, levar o Santo Graal a terras de Britania. O Graal conv\u00e9rtese nun s\u00edmbolo cristi\u00e1n.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

No caso da obra de Von Eschembach, o Graal xa non \u00e9 unha copa, sen\u00f3n unha pedra pur\u00edsima, chamada \u201cLapis exillis\u201d, dotada con milagrosos poderes, inclu\u00edda a inmortalidade. O termo lapis exillis foi interpretado como lapis ex coelis ou \u201cpedra ca\u00edda do ceo\u201d. Esta pedra \u00e9 o lapis exilis, \u00e9 dicir, \u00e9 a pedra milagrosa dos alquimistas. Esta mesma pedra, chamada Pedra Filosofal, relacionouse nalgunhas ocasi\u00f3ns con Cristo, a\u00ednda que tam\u00e9n con Hermes. A identificaci\u00f3n entre o Graal e o Lapis exilis non resulta tan estra\u00f1a, xa que ambos pos\u00faen calidades similares e est\u00e1n relacionados coa Inmortalidade.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

 <\/p>\n

Alg\u00fans compararon a lapis exillis \u00e1 Lia F\u00e0il ou \u201cpedra do destino\u201d que segundo unha antiga lenda irlandesa un pobo de semideuses, chamados Thuata dei Danan, trouxeron consigo desde a s\u00faa primeira morada, o ceo. Eschembach sost\u00e9n que a pedra era unha esmeralda ca\u00edda da fronte de Lucifer e conducido \u00e1 terra polos anxos que permaneceran neutrais durante a rebeli\u00f3n. Os anxos proclamaron a Tirutel se\u00f1or do Reino do Graal e colocaron a pedra nas mans da s\u00faa filla Schoysiane, pois o Graal pod\u00eda ser tocado s\u00f3 por unha virxe. O fillo de Tirutel, Amfortas, que foi coroado novo rei, foi seducido pola bruxa Kundry e caeu xunto a ela en pecado permanecendo gravemente discapacitado. A s\u00faa discapacidade plasmouse tam\u00e9n no seu reino transform\u00e1ndoo nunha terra \u00e1rida e abatida. Foi o mozo e puro Parsifal, tam\u00e9n descendente do vello rei Tirutel, e cabaleiro da mesa redonda, quen curou a discapacidade de Amfortas e salvou e redimi\u00f3 a todo o reino volv\u00e9ndose o novo rei do Graal.<\/p>\n

Na novela de Wolfram Von Eschenbach, o Graal v\u00f3lvese s\u00edmbolo eucar\u00edstico e os seus custodios, os Templarios, viven aliment\u00e1ndose unicamente da s\u00faa enerx\u00eda; s\u00f3 quen co\u00f1ece unha total pureza moral pode levalo consigo e, durante o venres santo, unha pomba pon sobre a pedra unha hostia consagrada, esa hostia confire ao Graal o seu inmenso poder.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

 <\/p>\n

Outros significados pag\u00e1ns do Graal<\/strong><\/h2>\n

Como simbolismo neopagano, o Graal confundir\u00edase coa orixe dos tempos, e adoptar\u00eda diversas formas como unha pedra, unha bandexa, unha cunca, unha copa, un caldeiro, unha mesa e mesmo unha pedra preciosa. Mesmo pola s\u00faa posible forma de vaso, poder\u00eda relacionarse coa matriz feminina e o c\u00edrculo menstrual.<\/p>\n

As historias celtas est\u00e1n cargadas con obxectos m\u00e1xicos, pedras, lanzas, espadas e caldeiros. Na mitolox\u00eda celta, irlandesa e galesa p\u00e9nsase que estes obxectos m\u00e1xicos son os que lle dan o poder ao guerreiro e ao rei. Moitos estudiosos cren que as potas para coci\u00f1ar nos caldeiros marabillosos dos antigos mitos e lendas de Breta\u00f1a foron os predecesores do graal, pois, por exemplo. o caldeiro nas lendas c\u00e9lticas era s\u00edmbolo de abundancia que distrib\u00fae comida inesgotable e co\u00f1ecemento infinito, pero tam\u00e9n s\u00edmbolo de resurrecci\u00f3n en que se arroxa aos mortos para que resuciten ao d\u00eda seguinte. O caldeiro nutre aos guerreiros c\u00e9lticos como o sangue contido no c\u00e1liz nutre a fe dos cristi\u00e1ns e rexen\u00e9raos a unha vida nova\u2026<\/p>\n

Para os celtas o Graal poder\u00eda ser un caldeiro m\u00e1xico que unha deusa regalaba a un heroe. Talvez por este motivo as mulleres desempe\u00f1an un papel importante nos romances. A influencia Celta tam\u00e9n narra que no s\u00e9culo I despois de Cristo, Jos\u00e9 de Arimatea, xunto con doce eremitas e o Santo Graal, chegaron a Glastonbury onde constru\u00edron a primeira Igrexa cristi\u00e1 de Inglaterra. Posteriormente, no ano 1191, dixeron atopar a\u00ed a tumba do Rei Arturo, relacionando as\u00ed ambas as historias.<\/p>\n

Por tanto, o mito do Graal ten ra\u00edces moito m\u00e1is arcaicas que o cristianismo e nace da fusi\u00f3n de lendas antigas presentes en moitas culturas e tradici\u00f3ns.<\/p>\n

 <\/p>\n

A orixe da lenda do Graal<\/strong><\/h2>\n

Nin na Biblia nin ning\u00fan dos textos ap\u00f3crifos\u00a0 aparece ningunha menci\u00f3n\u00a0 ao Santo Graal. Diversos elementos entraron na formaci\u00f3n do mito, entre eles as lendas monacais co seu contido aleg\u00f3rico e as referencias precristianas, a recipientes m\u00e1xicos, como o corno da abundancia ou os caldeiros da tradici\u00f3n c\u00e9ltica.<\/p>\n

Diversa lendas, frecuentemente contraditorias, narran que Jos\u00e9 de Arimatea, amigo de Jes\u00fas de Nazaret, obt\u00e9n de Pilato o corpo e a copa que Xesucristo utilizara na \u00faltima Cea. Reducido a prisi\u00f3n durante a persecuci\u00f3n dos cristi\u00e1ns ou ben encarcerado polos propios xudeus, \u00e9 milagrosamente alimentado polo vaso, aparec\u00e9ndoselle Cristo, quen lle instr\u00fae no rito da misa e rev\u00e9lalle a m\u00edstica e o poder da devandita copa. Liberado ao fin, tam\u00e9n milagrosamente, forma unha Irmandade en torno ao Graal, dedicada a conmemorar a Santa Cea. A Irmandade vaise ao afastado Occidente a esperar a vinda dun v\u00e1stago que ser\u00e1 o gardi\u00e1n eterno do Graal.<\/p>\n

\"Jos\u00e9

Jos\u00e9 de Arimatea<\/em><\/p><\/div>\n

Os irm\u00e1ns, como cabaleiros misioneiros, chegan por mandato celestial, a Inglaterra, para evanxelizar e bautizar aos seus habitantes, e na s\u00faa peregrinaci\u00f3n, todos son alimentados polo Santo Graal, a\u00ednda que quen pretenda contemplalo ou senta \u00e1 mesa sen dereito ou impuro, ser\u00e1 ferido ou cegado por unha celeste espada. Antes de chegar a Inglaterra, todo o cami\u00f1o do Graal queda sinalado por numerosos milagres.<\/p>\n

Por fin chegan a un desco\u00f1ecido palacio, onde se oculta e garda celosamente o vaso sacro, por temor a que caia en poder dos imp\u00edos. Neste castelo, un rei vix\u00eda a copa, pero est\u00e1 enfermo (O rei Tullido) e non pode morrer nin sanar ata que non chegue un cabaleiro totalmente puro que lle pregunte achega do Graal.<\/p>\n

Merl\u00edn \u00e9 o enviado dos infernos, como unha r\u00e9plica do mesmo Cristo, para confundir aos cabaleiros, e funda a orde dos cabaleiros da T\u00e1boa redonda coa finalidade de atopar o Graal e talvez destru\u00edlo, pero ao final a Suma Bondade imponse en Merl\u00edn, que cambia os plans ao ver transformada a s\u00faa natureza diab\u00f3lica.<\/p>\n

S\u00f3 Perceval ou -segundo outros- Galaad, o fillo de Lancelot, do mesma li\u00f1axe de Jos\u00e9, alcanza o Castelo de Cobernic, fai as preguntas rituais e conv\u00e9rtese no rei eterno do Graal.<\/p>\n

O bispo Josefes, sucesor de Jos\u00e9 de Arimatea, celebra unha misa no sal\u00f3n do Castelo, e Cristo crucificado sae do mesmo Graal e administra a Comu\u00f1\u00f3n \u00e1 Irmandade e ao cabaleiro.<\/p>\n

Esta magn\u00edfica lenda que encerra e sintetiza en si mesma a uni\u00f3n total perfecta da relixi\u00f3n, o sacro, co home, sufriu despois, durante varios s\u00e9culos, algunhas terribles consecuencias por ter certa relaci\u00f3n m\u00e1is ou menos directa, cos cabaleiros templarios e caeu como eles en desgraza e esquecemento.<\/p>\n

 <\/p>\n

A procura do Santo Graal<\/strong><\/h2>\n

A procura do Santo Graal, a\u00ednda que estea xeralmente aceptado como un mito e a s\u00faa procura a\u00ednda non dese resultados, a expectaci\u00f3n e teor\u00edas peregrinas ao redor do mesmo aumentan co tempo.<\/p>\n

Desde os cabaleiros das lendas medievais at\u00e9 o cinematogr\u00e1fico Indiana Jones, pasando polos nazis, o Santo Graal \u00e9 a reliquia m\u00e1is prezada e desexada da cristiandade. A s\u00faa procura \u00e9 unha das misi\u00f3ns m\u00e1is sacras. Obsesionou a cazadores de reliquias durante milenios e hoxe en d\u00eda o seu paradoiro contin\u00faa sendo un dos misterios m\u00e1is intrigantes.<\/p>\n

Hai que ter presente que na Idade Media desenvolveuse unha verdadeira febre no \u00e1mbito do tr\u00e1fico de reliquias, obxectos relixiosos ou partes do corpo dalg\u00fan santo. O punto culminante podemos centralo na \u00e9poca das Cruzadas, cando os soldados cristi\u00e1ns regresaban de Terra Santa con prezados bot\u00edns. Como sucede na actualidade, por ent\u00f3n tam\u00e9n se falsificaban obxectos e desenvolv\u00edan teor\u00edas para que devanditos obxectos alcanzasen prezos astron\u00f3micos e, ao cabo, outorgar prestixio \u00e1s sancrist\u00edas e relicarios de Europa.<\/p>\n

As intrincadas aventuras cabalerescas medievais, xurdidas ao amparo do fen\u00f3meno hist\u00f3rico das Cruzadas, transf\u00f3rmanse artisticamente polos poetas, a trav\u00e9s das novelas bretoas do s\u00e9culo XII, e \u00e1 vez en s\u00edmbolo da perfecci\u00f3n cristi\u00e1 pola influencia do clero.<\/p>\n

Pero a estas narraci\u00f3ns, onde ao amor terreal \u00fanese o principio da honra sumamente esaxerado, f\u00e1ltalles o esp\u00edrito e as virtudes realmente relixiosas, e \u00e9 precisamente coa lenda do Santo Graal como, ao fin, este esp\u00edrito, l\u00f3grase plenamente.<\/p>\n

A Conquista do Graal, non \u00e9 s\u00f3 unha mera aventura m\u00e1is, sen\u00f3n a suma faza\u00f1a, pois a s\u00faa procura \u00e9 como unha especie de peregrinaci\u00f3n apote\u00f3sica, perigosa e complexa, a cuxo termo os cabaleiros m\u00e1is perfectos e puros, que encarnan todas as virtudes cristi\u00e1s, son os \u00fanicos que triunfan ao conseguir a coroa da vida, a graza eucar\u00edstica e a comu\u00f1\u00f3n en \u00e9xtase con Deus.<\/p>\n

 <\/p>\n

O Santo Graal e os Templarios<\/strong><\/h2>\n

\u00c1 Orde do Amorne atrib\u00faenselle numerosas reliquias e bens valiosos. Entre eles a posesi\u00f3n do Graal.<\/p>\n

A data da fundaci\u00f3n da orde a\u00ednda que incerta, ach\u00e9gase ao ano 1118, cando Hugo de Payens, e outros oitos cabaleiros fixeron os seus votos de pobreza, castidade e obediencia e debido ao seu celo ao servizo de Deus, recibiron do rei Balduino II, un palacio edificado sobre o mesmo solar onde estivera o Templo de Salom\u00f3n, de onde tomaron o seu nome.<\/p>\n

O obxecto da s\u00faa milicia era protexer o cami\u00f1o dos peregrinos a Terra Santa. O nove templarios permaneceron nove anos sen regra que lles guiase at\u00e9 1127, ano no que, tras longa deliberaci\u00f3n no Concilio de Troyes, conced\u00e9ronlla.Na redacci\u00f3n da regra interveu directamente San Bernardo de Claraval, quen lles aplicou o mesmo h\u00e1bito branco que xa usaban os cistercienses. A cruz vermella sobre o peito e a capa concedeulla o Papa Eugenio III en 1147.<\/p>\n

Hai unha relaci\u00f3n constru\u00edda sobre unha lenda vinculada cos c\u00e1taros, un movemento relixioso do s\u00e9culo XIII, que foi perseguido e exterminado, por herex\u00eda, por parte do poder real e o Papado. Os c\u00e1taros, antes de desaparecer, sufriron un longo asedio na fortaleza de Montsegur e difund\u00edronse moitos relatos sobre os tesouros escondidos. D\u00edxose que catro deles fuxiron para p\u00f3r a salvo o Graal recibido por parte dos templarios. O argumento \u00e9 cuestionado, posto que os c\u00e1taros rexeitaban os sacramentos e o Graal, coas s\u00faas fortes connotaci\u00f3ns eucar\u00edsticas, non parece un obxecto que lles interesou en exceso.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

A maior reliquia da Cristiandade estaba protexida e custodiada polos templarios e cr\u00edase que boa parte da s\u00faa poder vi\u00f1a de a\u00ed; eles foron os custodios do Santo Graal, que foi descuberta baixo as ru\u00ednas dun vello templo Xudeu en Xerusal\u00e9n. Cando os Templarios chegan \u00e1 cima do seu m\u00e1ximo poder son destru\u00eddos e a s\u00faa fortuna desvan\u00e9cese. E onde est\u00e1 esa poderosa reliquia? Segue sendo un enigma.<\/p>\n

Segundo unha teor\u00eda os Templarios, descubriron un mapa dun Tesouro. Hai evidencias de que existiu un mapa, de cobre, onde se detallan os tesouros do Templo Xudeu, que os guiou cara a un dos tesouros m\u00e1is buscados e prezados: O Santo Graal. Alg\u00fans din que \u00e9 unha especie de prato ou copa, usada por Cristo durante a \u00faltima cea.<\/p>\n

Para o tempo das cruzadas os musulm\u00e1ns, constru\u00edran sobre as ru\u00ednas do Templo Xudeu, unha mesquita que a\u00ednda existe denominada: O Domo da roca.<\/p>\n

Os Templarios pasaron nove anos, cavando un t\u00fanel por dentro da roca, s\u00f3lida. Tam\u00e9n constru\u00edron unha serie de t\u00faneles que se conectaban por baixo. O que a\u00ed foi descuberto foi motivo dunha gran especulaci\u00f3n. Non existen evidencias do que atoparon.<\/p>\n

 <\/p>\n

Pero caben m\u00e1is teor\u00edas ou lendas, pois se consideramos que o Santo Graal \u00e9 San Greal, isto \u00e9 que houbese unha errata na traduci\u00f3n de d\u00faas palabras: Sangue real., atopari\u00e1monos\/atopari\u00e1mosnos con que o tesouro que atoparan os templarios, puidese consistir nos descendentes de Cristo.<\/p>\n

Por \u00faltimo, cabe apuntar que o historiador ingl\u00e9s Grigor Fedan asegura que a s\u00faa teor\u00eda sobre a identidade do Santo Graal cambiar\u00e1 para sempre ao cristianismo A s\u00faa teor\u00eda \u00e9 a seguinte: no canto de ser unha humilde copa dun carpinteiro, o Graal \u00e9 en realidade o \u00fanico evanxeo escrito polo fillo de Deus. \u201cA copa \u00e9 s\u00f3 un s\u00edmbolo para os ensinos reais de Jes\u00fas\u201d.<\/em> Chamouse as\u00ed, afirma, co obxectivo de evitar a persecuci\u00f3n que sufr\u00edan os cristi\u00e1ns naquel momento. Non s\u00f3 perm\u00edtese dicir que o seu descubrimento cambiar\u00e1 para sempre o cristianismo, sen\u00f3n que ten claro o percorrido que o suposto texto fixo at\u00e9 desaparecer no esquecemento. Fedan cre que nun primeiro momento escondeuse na Biblioteca de Alexandr\u00eda, en Exipto, o maior almac\u00e9n de co\u00f1ecemento da Antig\u00fcedad. Anticip\u00e1ndose ao ataque das forzas do Papa no s\u00e9culo IV d.C., foi trasladado a unha localizaci\u00f3n secreta nas monta\u00f1as de Tibesti, as m\u00e1is grandes do Sahara, en Chad. Fedan cre que os templarios fixeron copias do Evanxeo e que as ocultaron antes de que a orde fose disolta no s\u00e9culo XIV.<\/p>\n

 <\/p>\n

As lendas en torno ao Santo Graal<\/strong><\/h2>\n

A procura do Graal desde a Idade Media foi un detonante da fantas\u00eda popular, e en consecuencia, detonante para que numerosos escritores constru\u00edsen numerosas obras, poemas e sagas narrando as aventuras dos nobres cabaleiros que dedicaron a s\u00faa vida \u00e1 procura de tan sacro obxecto.<\/p>\n

A lenda di que non todos os mortais ser\u00edan capaces de achar a localizaci\u00f3n do Graal, xa que esta misi\u00f3n quedaba reducida, exclusivamente, aos puros de coraz\u00f3n.<\/p>\n

Hai numerosas versi\u00f3ns, algunha xa a describimos en par\u00e1grafos anteriores. Pero hai outras, como a constru\u00edda no s\u00e9culo XIII, \u00e9poca en que se asocia ao Graal cun libro,\u00a0 un libro cuxo autor ser\u00eda o propio Xesucristo, e cuxa lectura s\u00f3 era posible se o lector estivese na graza de Deus.<\/p>\n

Outra versi\u00f3n, neste caso a da beata Ana Catalina Emmerick, o Graal feito dun material desco\u00f1ecido ca\u00eddo da fronte do Lucifer despois da rebeli\u00f3n, e perdido por Ad\u00e1n despois do pecado orixinal, foi recuperado m\u00e1is tarde polo fillo Seth e perdido novamente, salvado por No\u00e9 durante o diluvio e sucesivamente utilizado por Melquisedec para bendicir a Abraham e a Sara. Logo estivo en mans de Mois\u00e9s antes de volver desaparecer. Reaparece na terra cando un anxo levou o obxecto sacro a san Joaqu\u00edn antes da concepci\u00f3n de Mar\u00eda, pero o sacerdote do templo vendeu o obxecto sacro a un anticuario. Foi recuperado pola Ver\u00f3nica para ser usado por Jes\u00fas na \u00faltima Cea.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Mesmo no caso da tradici\u00f3n isl\u00e1mica atopamos unha versi\u00f3n que nos di que a pedra ca\u00edda do ceo \u00e9 atribu\u00edble tam\u00e9n \u00e1 pedra negra custodiada na Ka\u2019ba da Meca, que segundo a tradici\u00f3n isl\u00e1mica Al\u00e1 f\u00edxoa descender do para\u00edso \u00e1 terra. Durante o diluvio universal, a pedra foi posta a salvo por *No\u00e9 para daquela ser recuperada por Abraham nos arredores do lugar de onde xorde a Meca.<\/p>\n

Segundo unha das versi\u00f3ns m\u00e1is difundida, atopariamos a orixe da lenda no momento no que Jos\u00e9 de Arimatea, tras recoller o sangue de Xesucristo crucificado, levar\u00eda o Graal a terras de Gran Breta\u00f1a,<\/p>\n

Con respecto \u00e1 s\u00faa procura, existen diferentes opini\u00f3ns, a primeira a eterna procura polos cabaleiros do Rei Arturo co obxectivo de devolver a paz e prosperidade ao reino. E \u00e9 que unha das historias que se relacionan co ciclo art\u00farico \u00e9 o conto do Santo Graal. No devandito relato ven personaxes tan emblem\u00e1ticos como o rei Arturo, Perceval, Gawain e o Rei Pescador, e a procura dun tesouro, o Graal, con propiedades m\u00e1xicas.<\/p>\n

Doutra banda, a trama et\u00edope especula que o Graal non \u00e9 a copa da \u00faltima cea, sen\u00f3n que \u00e9 a arca da alianza, onde se gardan as t\u00e1boas da lei. Segundo esta tradici\u00f3n, a ra\u00ed\u00f1a de Saba e o rei Salom\u00f3n tiveron un fillo, Menelik I, quen foi coroado rei de Etiop\u00eda. Por iso, anos despois, un sacerdote israelita tivo unha visi\u00f3n: deb\u00edan enviar a arca da alianza a Etiop\u00eda, \u00e1 cidade de Aksum para pola a salvo. Esta lenda culmina coa afirmaci\u00f3n de que a arca e o Graal son o mesmo obxecto.<\/p>\n

 <\/p>\n

Un caso singular, o santo milagre de O Cebreiro<\/strong><\/h2>\n

Esta lenda, a\u00ednda que de maneira artificiosa p\u00f3denos remitir a un posible entroncamento do Santo Graal e o Cami\u00f1o de Santiago. A historia sucede en torno ao ano 1300, nunha parroquia do municipio lucense de Ou Cebrero, un cura conviv\u00eda con grandes d\u00fabidas sobre se era posible a consagraci\u00f3n da hostia e o vi\u00f1o de misa, en carne e sangue de Jes\u00fas, sendo el un home mortal e pecador.<\/p>\n

As s\u00faas d\u00fabidas crec\u00edan:<\/p>\n

Oh, Deus!-murmuraba o cura afligido-. A fe debil\u00edtase en min. O meu ser\u00a0 enflaquecese e o meu cerebro estala, pero non vexo claro este misterio. Unhas leves cruces trazadas no aire pola mi\u00f1a man e unhas poucas palabras murmuradas pola mi\u00f1a boca, non sempre limpa e pura, como poden facer tal milagre?.<\/em><\/p>\n

Aconteceu un d\u00eda un suceso protagonizado por un veci\u00f1o da parroquia, que viv\u00eda a considerable distancia da igrexa, feito que non lle desalentaba para acudir, a pesar dos duros invernos, a asistir \u00e1 celebraci\u00f3n da misa. Ese d\u00eda, de forte temporal, o veci\u00f1o foi o \u00fanico asistente, entrando na igrexa no momento da consagraci\u00f3n. Este a o ouvilo chegar, miroulle con cara de sorpresa, e asombrado\u00a0 murmurou: “Pobre home, vir con este tempo de tan lonxe, fatigosamente e exp\u00f3ndose a morrer no cami\u00f1o, s\u00f3 para prostrarse ante un pouco e pan e vi\u00f1o!”.<\/em><\/p>\n

Pero ent\u00f3n sentiu un estremecemento estra\u00f1o. Mirou para a patena e viu, arrepiado, como a branca rebanda de branco pan arroibaba, convert\u00e9ndose en sanguenta carne que parec\u00eda recentemente cortada dun corpo vivo; e o vi\u00f1o do c\u00e1liz se espesaba e cheiraba a sangue.<\/p>\n

O m\u00edsero cura caeu de xeonllos ao p\u00e9 do altar e logo esborrallouse sobre as bancadas, desvanecido.<\/p>\n

O home que chegara naquel momento correu cara ao altar e tratou de incorporar ao sacerdote, pero xa estaba morto.<\/p>\n

Hai alguna relaci\u00f3n?. Quen sabe. De feito alg\u00fans reivindican como o Grial, o c\u00e1liz que se atopa no Mosteiro de Santa Mar\u00eda do Cebreiro, na provincia de Lugo.<\/p>\n

\"Monasterio

Monasterio Santa Maria do Cebreiro<\/em><\/p><\/div>\n

 <\/p>\n

Onde poder\u00eda estar o Santo Graal?<\/strong><\/h2>\n

Durante anos, os buscadores do Graal deron con numerosos obxectos que se atreveron a cualificar como o verdadeiro. Habitualmente trat\u00e1base de c\u00e1lices localizados en igrexas e museos por diferentes lugares do mundo.<\/p>\n

Pero hai dous casos que parecen ter m\u00e1is peso:<\/p>\n

    \n
  • Na Catedral de Valencia<\/em>, hai un c\u00e1liz conservado nun espectacular relicario, que quixeron identificar co Graal. As\u00ed, na propia web do templo atopamos a seguinte afirmaci\u00f3n: \u201cTanto polos datos arqueol\u00f3xicos como polo testemu\u00f1o da tradici\u00f3n e os documentos que se pos\u00faen, \u00e9 completamente veros\u00edmil que este fermoso vaso estivese nas mans do Se\u00f1or na v\u00e9spera da s\u00faa Paix\u00f3n\u201d.<\/em><\/li>\n
  • Na cidade italiana de X\u00e9nova<\/em>, na s\u00faa catedral, atopamos o Sacro Patino, un prato hexagonal de cor verde brillante que foi considerado durante moito tempo como o verdadeiro Graal, e que ser\u00eda utilizado durante a \u00faltima cea. A\u00ednda que hoxe a crenza maioritaria \u00e9 que se trata dunha copia.<\/li>\n<\/ul>\n
    \"Sacro

    Sacro patino<\/em><\/p><\/div>\n

     <\/p>\n

    No caso do c\u00e1liz custodiado na Catedral de Valencia desde o s\u00e9culo XV, hai que dicir que se trata dunha copa, a modo de taz\u00f3n sen asas, de \u00e1gata (pedra semipreciosa) de 7 cm de altura e 9,5 de di\u00e1metro. \u00c9 un vaso \u201cmurrino\u201d (pulido con mirra) procedente dun taller oriental helen\u00edstico-romano. O arque\u00f3logo Antonio*Beltr\u00e1n datou a copa superior en torno ao s\u00e9culo I. Estas caracter\u00edsticas fanlle perfectamente compatible cunha \u201ccopa de bendici\u00f3n\u201d das que se usaban en Xerusal\u00e9n para a celebraci\u00f3n de Pascua no primeiro s\u00e9culo da nosa era. Segundo a maior\u00eda das teor\u00edas, esta parte ser\u00eda o aut\u00e9ntico Graal, pois ten un engadido, un p\u00e9 con asas, con perlas, rub\u00edes e esmeraldas,\u00a0 e gornecido en ouro, pero ser\u00eda un engadido posterior.<\/p>\n

    O c\u00e1liz chegar\u00eda a Valencia tras un longo periplo: a copa tras abandonar Xerusal\u00e9n, ser\u00eda levada a Roma onde permanecer\u00eda at\u00e9 o ano 258 no que o Papa Sixto II, entregoulla ao seu di\u00e1cono San Lorenzo, que a remitir\u00eda a Huesca para a s\u00faa protecci\u00f3n. En terras aragonesas permanecer\u00eda en casa da familia de San Lorenzo ata que no s\u00e9culo VIN pasar\u00eda \u00e1 igrexa de San Pedro o Vello, tam\u00e9n en Huesca. Desta igrexa sair\u00eda en torno ao ano 711 para protexerse dunha invasi\u00f3n musulm\u00e1. A partir de entoes pasar\u00eda por diversos mosteiros ata que no ano 1437, o rei Alfonso V de Arag\u00f3n, levouna a Valencia.<\/p>\n

    \"\"<\/p>\n

    A doutora Ana Maf\u00e9 Garc\u00eda, partindo do feito de que tivo lugar a \u00faltima cea que narran os evanxeos, defende que hai un 99,9% de probabilidades de que o c\u00e1liz de Valencia fose o orixinal. Demostrou de xeito\u00a0 moi convincente que ese c\u00e1liz \u00e9 palestino e contempor\u00e1neo de Jes\u00fas, a diferenza do resto de candidatos a ser o Santo Graal. As\u00ed que, se foi real esa \u00faltima cea que nos conta a Biblia (isto xa \u00e9 cuesti\u00f3n de fe), o c\u00e1liz de Valencia ten m\u00e1is papeletas que ning\u00fan outro para ser o que utilizou Jes\u00fas.<\/p>\n

     <\/p>\n

      \n
    • Con todo, para outros, o Graal poder\u00eda ser o C\u00e1liz de dona Urraca, unha peza rom\u00e1nica do s\u00e9culo XI que podemos atopar no museo da Colexiata de San Isidoro de Le\u00f3n.<\/li>\n
    • Mesmo en terras galegas atopamos un posible Graal. \u00c9 o caso do c\u00e1liz situado no Mosteiro de Santa Mar\u00eda do Cebreiro, na provincia de Lugo.<\/li>\n<\/ul>\n

       <\/p>\n

      F\u00f3ra do territorio espa\u00f1ol atopamos tam\u00e9n numerosos candidatos a ser reco\u00f1ecidos como o aut\u00e9ntico Graal:<\/p>\n

        \n
      • C\u00e1liz de Antioqu\u00eda, da Colecci\u00f3n Cloisters do Metropolitan Museum de Nova York, descuberto en Siria a principios do s\u00e9culo XX. Investigaci\u00f3ns recentes soste\u00f1en, con todo, que a copa de Antioqu\u00eda ser\u00eda unha falsificaci\u00f3n contempor\u00e1nea ao seu achado.<\/li>\n
      • Vaso de Nanteos , atopado en Glastonbury, ao norte de Gales, que, segundo alg\u00fans, poder\u00eda ser o que deu orixe \u00e1 lenda art\u00farica, pero non o C\u00e1liz da Cea do Se\u00f1or, porque \u00e9 de madeira, e as normas xud\u00edas prohib\u00edan o uso de materiais porosos para os c\u00e1lices rituais.<\/li>\n
      • C\u00e1liz de Ardagh , atopado en Irlanda; \u00e1chase no museo nacional de Dubl\u00edn. Tr\u00e1tase dunha peza de ourivar\u00eda irlandesa datada no s\u00e9culo VIII.<\/li>\n
      • A Copa de Hawstone Park. A copa non mide m\u00e1is de seis cent\u00edmetros, est\u00e1 feita de pedra semipreciosa -onice verde- e, segundo os arque\u00f3logos \u00e9 moi posible que date da \u00e9poca romana.<\/li>\n
      • Santo Vaso, descuberto por un peregrino ruso nun santuario bizantino. \u00c9 de m\u00e1rmore.<\/li>\n
      • Achatschale, unha cunca que se atopa no tesouro dos Habsburgo en Viena, xunto coa Lanza de Longinos.<\/li>\n
      • A copa de santa Isabel de Hungr\u00eda, e ao que tras a morte da santa, atribu\u00edronselle milagres de curaci\u00f3ns.<\/li>\n<\/ul>\n

         <\/p>\n

        Doutra banda, o escritor ingl\u00e9s sir Laurence Gardner prop\u00f3n a teor\u00eda de que o verdadeiro Graal son os descendentes de Jes\u00fas e de Mar\u00eda de Magdalena, Jes\u00fas Xusto e Josefes. J\u00f3se de Arimatea leva a Jes\u00fas Xustos a Inglaterra e a\u00ed ten un fillo, que se chama Galains. Galains \u00e9 reco\u00f1ecido como un dos cabaleiros de Arturo.<\/p>\n

         <\/p>\n

        os nazis e o Santo Graal<\/strong><\/h2>\n

        A orixe desta relaci\u00f3n atop\u00e1molo na figura de Otto Rahm, un escritor alem\u00e1n afeccionado ao esoterismo, a historia e o medievalismo, e que era membro do Partido Nacionalsocialista e Obersturmf\u00fchrer das SS, durante o III Reichi na Alema\u00f1a da primeira metade do s\u00e9culo XX.<\/p>\n

        Rahm estaba verdadeiramente obsesionado co Santo Graal tras estudalo durante a s\u00faa etapa na Universidade, e tras ligalo co movemento c\u00e1taro. Rahn tam\u00e9n sentiu absolutamente fascinado pola obra Parzival do famoso poeta alem\u00e1n Wolfram von Eschenbach, o cal alud\u00eda un lugar chamado Mountsalvatsche, nos Pireneos, onde se escond\u00eda o Santo Graal. Esta revelaci\u00f3n levou a Rahn a identificar Mountsalvatsche e Montsalvat co Monts\u00e9gur occitano e aos c\u00e1taros como os gardi\u00e1ns do Graal.<\/p>\n

        \"Otto

        Otto Rahm<\/em><\/p><\/div>\n

        O traballo de Rahm acabou chamando a atenci\u00f3n dun dos m\u00e1is importantes xerarcas nazis, o xefe das SS Heinrich Himmler. Do mesmo xeito que Rahn, Himmler estaba fascinado polo ocultismo e comezara a s\u00faa particular procura do Santo Graal polo sur de Francia. Un d\u00eda, Rahn recibiu unha telegrama an\u00f3nimo no que lle ofrec\u00edan 1.000 reichsmarks ao mes se emprend\u00eda a procura da sacra reliquia.<\/p>\n

         <\/p>\n

        En 1937, e para compracer a Himler, Rahn\u00a0 \u201cxermanizou” as s\u00faas teor\u00edas sobre o Graal na s\u00faa segunda obra, A corte de Lucifer. Nela, Rahn expu\u00f1a que os c\u00e1taros non consideraban a Lucifer como o maligno, sen\u00f3n todo o contrario. Os c\u00e1taros identific\u00e1bano como Luzbel, o portador da Luz, e asimil\u00e1bano co Norte, a diferenza de Sat\u00e1n, o maligno, identificado co Sur. Estas ideas foron moi ben acollidas por Himmler; incluso o Reichsf\u00fchrer-SS chegou a regalar unha edici\u00f3n de luxo da obra ao propio Adolf Hitler polos seus aniversarios.<\/p>\n

         <\/p>\n

        A visi\u00f3n que Rahn propu\u00f1a sobre o Graal era a de pedra preciosa que se desprendeu da coroa de Lucifer e da que a Igrexa se hab\u00eda apropiado e convertido nun s\u00edmbolo cristi\u00e1n: o c\u00e1liz que sost\u00e9n Cristo.<\/p>\n

         <\/p>\n

        Rahm suicidar\u00edase no ano 1939. Pero o seu labor deixou pegada, tal e como comprobaremos a continuaci\u00f3n.<\/p>\n

         <\/p>\n

         <\/p>\n

        A monta\u00f1a espa\u00f1ola de Montserrat, sita en Catalu\u00f1a sempre estivo rodeada dun marcado car\u00e1cter espiritual e relixioso que aflora pola s\u00faa localizaci\u00f3n e lendas como a da Moreneta. As particularidades deste lugar provocaron que a Alema\u00f1a nazi pensase que al\u00ed se poder\u00eda atopar o Santo , polo que en outubro de 1940 Heinrich Himmler visitou Montserrat coa intenci\u00f3n de buscar o Graal.<\/p>\n

        Andreu Ripol foi o monxe que se reuniu con Himmler e cuxo relato \u00e9 o que permitiu que esta historia se co\u00f1ecese con m\u00e1is detalles. O encontro estivo marcado por unha gran tensi\u00f3n, pois Himmler non ti\u00f1a aprecio polos cristi\u00e1ns, nin os monxes de Montserrat polo r\u00e9xime nazi. O l\u00edder alem\u00e1n preguntou se naquel lugar atop\u00e1base o Santo Graal ou se o mosteiro albergaba algunha relaci\u00f3n coa lenda de Parsifal. Como era de esperar, o pai Ripol explicoulle que non.<\/p>\n

        \"Himmler\"

        Himmler<\/em><\/p><\/div>\n

        \u00a0<\/strong><\/p>\n

        Conclusi\u00f3ns<\/strong><\/h2>\n

        A procura do Santo Graal foi un dos temas m\u00e1is abordados pola literatura \u00e9pica da Europa medieval: as diversas versi\u00f3ns da mesma historia foron rexistradas en todos os pa\u00edses da Europa occidental e n\u00f3rdica. Arraigadas nos mitos celtas e nos poderosos misterios do cristianismo primitivo, as lendas do Graal abordan a cuesti\u00f3n da transformaci\u00f3n espiritual.<\/p>\n

        A procura do Graal simboliza a procura da salvaci\u00f3n, cuxa culminaci\u00f3n s\u00f3 poden lograla os elixidos. A visi\u00f3n do que cont\u00e9n o C\u00e1liz \u00e9 a visi\u00f3n de Cristo feito carne, \u00e9 dicir, o misterio da Transubstanciaci\u00f3n. \u00c9 s\u00edmbolo da presenza real de Cristo entre os homes.<\/p>\n

        En todo caso, o santo Graal, historia, mito ou lenda, xerou r\u00edos de tinta e inspirado atractivas, misteriosas e intrigantes lendas, permanecendo no inconsciente colectivo, ben vinculado ao mundo cristi\u00e1n, ao das crenzas, ao pag\u00e1n ou ao do esoterismo.<\/p>\n

        Como sempre, \u00e9 necesario diferenciar a relixi\u00f3n cristi\u00e1 da mitolox\u00eda, as correntes gn\u00f3sticas e herm\u00e9ticas, a tradici\u00f3n popular e a creaci\u00f3n literaria. Pero hai un feito evidente, e \u00e9 que o conxunto de representaci\u00f3ns, s\u00edmbolos e significados que rodean ao Graal e a s\u00faa procura conforman un armaz\u00f3n verdadeiramente suxestivo que excede a dubidosa verdade historiogr\u00e1fica, as cuestionables pretensi\u00f3ns de rigor intelectual do esoterismo e as sempre complexas discusi\u00f3ns teol\u00f3xicas. Tr\u00e1tase dun mito que todos podemos gozar sen a necesidade dun compromiso f\u00e9rreo e fan\u00e1tico.<\/p>\n

         <\/p>\n

        E isto \u00e9 todo por hoxe. Confiamos en que esta publicaci\u00f3n resultase do voso interese. E se queredes estar ao d\u00eda das nosas publicaci\u00f3ns podedes subscribirvos gratuitamente para recibir informaci\u00f3n peri\u00f3dica coas novas publicaci\u00f3ns.<\/p>\n

         <\/p>\n

        Lectura recomendada<\/h2>\n