A edici\u00f3n 2019 da Romar\u00eda viquingo de Catoira (provincia de Pontevedra) ser\u00e1 o d\u00eda 4 de agosto. Cel\u00e9brase sempre o primeiro domingo de agosto.<\/p>\n
As orixes desta celebraci\u00f3n rem\u00f3ntanse ao ano 1960 en que o Ateneo de Ull\u00e1n organiza entre os seus membros a primeira Romar\u00eda Viquingo. O seu obxectivo: recordar e conmemorar as invasi\u00f3ns escandinavas, viquingo, normandas e sarracenas a terras galegas, na Idade Media. Invasi\u00f3ns co prop\u00f3sito de chegar a Santiago de Compostela a trav\u00e9s do rio Ulla (a v\u00eda r\u00e1pida para conquistar toda Galicia) e saquear a s\u00faa catedral.<\/p>\n
A noite anterior ao desembarco, organ\u00edzase unha cea viquingo (gastronom\u00eda galega regada moit\u00edsimo veu) nas “Torres do Oeste”, \u00e1 que hai que asistir vestido de viquingo, campesi\u00f1o ou con traxe da \u00e9poca. Seguir\u00e1 unha procesi\u00f3n de fachos, lectura do conxuro e unha enorme queimada.<\/p>\n
O domingo na explanada das Torres do Oeste atopase o mercado medieval e ofr\u00e9cese aos romeus mexillons e vi\u00f1o do Ulla.<\/p>\n
O desembarco \u00e9 o momento decisivo da romar\u00eda. As grandes veas vermellas e brancas dos impo\u00f1entes “Drakkar” (r\u00e9plicas aut\u00e9nticas de barcos #viquingo) vense de lonxe. Emp\u00e9zanse a o\u00edr toques de corno e ao grito de “\u00a1UR\u00a0 O seu A! \u00a1 UR-O seu-A! – \u00a1UH!\u00a0 UH! \u00a1UH!”, os temidos viquingo aprox\u00edmanse a terra. Uns reman, outros empu\u00f1an espadas, outros van subidos ao pau maior das naves.<\/p>\n
Os belicosos invasores ataviados con escudos, mazas, machados, peles, cascos con cornos, actitude desafiante e feroces rostros, sen piedade algunha inician o desembarco viquingo.<\/p>\n
!BARCO VIQUINGO A MATAR!, con este grito aterrador, espadas no alto e caras pintadas comeza a batalla entre os b\u00e1rbaros invasores e os lugare\u00f1os.<\/p>\n
As naves cargadas con desapiadados Viquingo vociferantes, arriban. Os piratas t\u00edranse ao auga, rompen coas s\u00faas mazas os barr\u00eds de vi\u00f1o. Os b\u00e1rbaros co mazo nunha man e o corno cheo de vi\u00f1o na outra, conquistan a fortaleza e as torres nunha tola batalla de aberros e frenes\u00ed.<\/p>\n
Neste desembarco sangui\u00f1ento, invasores e defensores terminan cubertos de sangue, da cor vermella intenso do vi\u00f1o Ulla, pois dese vi\u00f1o terminan todos empapados. M\u00fasica, gaitas e tambores resoan no aire, no canto de r\u00edos de sangue corren r\u00edos de vi\u00f1o nesta apaixonante festa.<\/p>\n
Cansos e famentos, empapados, danse un fest\u00edn: polbo, mexillo\u00f3ns, *mpanadas, churrasco e vi\u00f1o ata a noite, ata que o corpo aguante. Deste xeito mesturase cultura, historia, comida e bebida transcorre a invasi\u00f3n viquingo m\u00e1is demencial e festiva da historia.<\/p>\n